*00 8

celientiam (f "Jtilitatem, iuftum ipfis fiatuätur pretiumaut aftimatio.

§• XV,

Vbi tarnen mihi obfcurum adhuc apparebat, quid A*ioma i.modus cognofcendi indicaret, aut qualis is effe debeat,endämpr"!fine cuius vberiori explicatione nofTe non poteram, qua- tü eruditi-lem menferam iiue quid pro menfura eruditionis agno- f u n r l a s rn men *fcendum eflfet. Quod vt perfcipuum euaderet, intelli-gebam, illud deduci pofTe vel a priori, colligendo acaufa ad effedum, vel a pofteriori , arguendo ab efFe-dis ad caufam. Prior modus vti oppido in hac mate-ria fublimis eft, ita me tantum contineo circa ea, qute§. 6. de natura & proprietatibus diuinis, tum & §; xo. deeruditionis charadere & proprietatibus meditatus eram,atque inde axioma, quod regulae ioco in menfura pre~tii eruditionis determinanda adhibere poffem, a priorideduco: Ppui plures perfeciiones diuinas (•via. §, 6. infi'ri. §.8. (f §. i o.J fi'oi comparaDit, easque coniunclas poffi-det, aus eruditio grande meretur pretium. (vid. §. i i.JEx quo manat & hoc: Jpui nulhvs fibi cornparauit per-fecliones, ifte nullum : £>ui "Dero paucas aut inferiores(vid. §.%.) pojfidetperfeciiones, illius etiam eruditiopartium accipere debet pretium. Satis equidem perfpi-cuum videri pofTet axioma hoc, explicatis in fuperiori-bus omnibus eiusdem terminis. Nam quid perfedio-nes diuinae fignificent, oftendit §. 8. & 6. Qpjd eruditiofit, nofcitur ex $. i o. & i x. Quid effet pretium, §. 11.& 11. & quid menfura, §. 14. docuerat. Verum vt nul-lis deeffe videamur, demus & alterum axioma a pofle-non defumptum, haud minoris certitudinis, fed multo

B 3 ad-