r^ra ■■■■■i ■■■ ■■■■
•:;!£J ;:L.H- i...^...:.«-.-..: Vd--'^^' ; ^-"'--^^»-
a&s
Bai
I m ■. |
NACHTRÄGE UND BERICHTIGUNGEN.
347
litatis et tyranniea rabies, per quam longe lateque belligeratis committeudo seua peroppressionem indebitam uiduarum et pupillorum. Exclamans dux cum maxima furiaomnes astantes hortatur: „Dicite, inquit, abbas de Tennibach pessimus hereticus est."Et sie expulit eum a conspectu suo et peruerse iurando Omnibus audientibus dicebat:nisi fuisset sue sororis filius, ipsum de rupe castri iuberet pessime preeipitari.
Et tuue idem tyrannus monasterium Tennibach moliebatur funditus destruere,vnde aeeidit, quod lapides quadratos politos per vim inde tulit et uasa uinaria postuindemias in possessione ipsius monasterii frangi et effundi militibus preeepit. Militesuero, timorem dei habentes, pauperibus Christi cupientes pia fraude subuenire, uasquoddam uaeuum rumpentes a ), aliis vino plenis pepercerunt b ), ipsis monachis preeepe-runt, ut cicius ad locum tuciorem sua uina transueherent, ne deterius eis forte con-tingeret. Quid plura? Nisi breuiati fuissent dies ipsius tyranni per mortem, quamsua feritate accersire quodammodo visus est, monasterium omne in rebus et personispenitus destruxisset.
Vita fratris Hugonis de Tennebach (verfasst bald nach 1270), Mone, Quellensainmlung der badischen Landes-
a) Hdschr.: rupentes.
geschiente, IV, 67.b) Hdschr.: pereeperunt.
1) Das vierte lateranensische Concil, 1215, Nov. 11—30. Vergl. Nr. 127, wo in der Anmerkung stattSchöpflins Auszug aus der vita Hugonis der vollständige Druck bei Mone angezogen sein sollte.
Hfl
ÖM«SL
sss»
SäHB
SWKfl
S. 96. Statt Nr. 617 1. 167. '
S. 240, Nr. 497, Anm. 2. 1. Loffmgen st. L ffingen.
S. 246^249. Die Unechtheit der Nr. 503, 504 und 505, d. h. ihren Charakter als Stilproben mussman nicht nur, wie unter Nr. 503 ausgesprochen, als möglich, sondern als so gut wie gesichert betrachten;denn da die echte Urkunde Nr. 507a den Johanniter Berengar als sacri imperii vicarius generalis in Romaniolabezeichnet, ist nicht wohl anzunehmen, dass neben ihm auch Graf Heinrich von Fürstenberg die Würde einesrector Romaniolae et maritimae regionis bekleidet habe. Diese drei Sfücke sollten also mit Garmondletterngesetzt sein.
S. 253, Zeile 3. 1. Furstenberg statt Furstenberc.
S. 296, Nr. 602, in der Ueberschrift sind die Worte: den er erkauft hat, zu tilgen.
S. 309, Nr. 620, in der 5. Zeile des Stückes 1. sigilli st. sigillo.
äs®*hmHh
44 =
HM