c. 1080—1098.

43

qui innocentes Dei faniulos perdere affectavit: quod ipsis etiam militibus, qui inviti ad auxilium eius eogeban-tur, adeo visuin est abominabile, ut ei dissuaderent et ad tale fachras auxiliari recusarent. Hoc autem longeante obitum viri Dei (Willihelmi abbatis) contigit; sed deinceps tale aliquid contra locum sanctum et eiushabitatores praesuinendi omnibus usquequaque metum incussit. — Vita Willihelmi abbatis Hirsaugiensis, Mon.Germ. Script. XII, 222.

(c. 1080.)

40. Luitolffus comes et frater eius Cuno de Achalm ad Tageluingen decem hubas

et suam partem de ecclesia et vnam salicam terram dedit.

Codex Hirsaugiensis, Bibliothek des Liter. Vereins in Stuttgart, II, 94.

(1084—1098.J

41, Graf Liutold von Achalm als Schiedsrichter.

Ein Streit wegen der Yogtei über Pfruwanga zwischen Benno de Speichin undCöno, dem Nachkommen eines nobilis Cöno in pago Lintzgo, wird zur Zeit BischofGebehards III. von Constanz : ) vor dessen Synode gebracht. „Itaque cum querela proeadem causa esset perlata et episcopus a synodo sententiam quereret et diversi diversassententias proferrent, ad ultimum interrogabatur Liutolfus comes de Achalmin, quid sibipro hac causa videretur, eo quod ipse esset rnaior natu et recti verique tenax. Atille dixit, sibi omnino iustum videri, ut, per quorum parentes aecclesia id ipsum prae-dium possidere videretur, ab eis Privilegium advocatiae sive investiturae nulla rationetolleretur; et in hac sententia ea die synodus quoque terminata est." Igitur Counoretinuit advocatiam et investituram.

Casus monasterii Petrishusensis, Mon. Germ, script. XX, 662.1) Eegierte 1084—1110.

ü

■

(c. 1087—1091.J

42. Comes Liutolfus de Achelm dedit st. (iregorio (monasterio Reichenbach) hobam

unam in Remmingesheim iuxta Nekker fiuvium.

Schenkungsbuch des Klosters Beichenbach, Wirt. Urkundenbuch, II, 397.

6*

I ■

^m

IHHi