■^B
20
c. 1040—1100.
c. 1040—1100.
7. Bertholds Bericht über die Gründung des Klosters Zwiefalten. Die Grafen Kuno und
Liutold von Achalm und ihre Geschwister.
Incipit über de constructioue monasterii Zwivildensis.Anno incarnationis Domini 1089, Urbano II. papa Romanae arci presidente,Heinrico IV. imperatore regnante, Liutoldus et Couno comites duo, germani fratres,Roudolfo patre de castello Achalmin dicto, Adelbeida matre de castello Wulvelinginnuncupato progeniti, unctione sancti Spiritus edocti ceperunt in predio suo Zwivaltabaappellato monasterium construere et monacbos maximae districtionis de Hirsaugiensiscilicet coenobio, qui . . eo tempore sab Willehelmo abbate in regulari disciplina se-cundum Cluniacenses omnes videbantur preire, ascitos illic instituere. Prefatus quoqueWillehelmus per se adveniens secundum illud prophetae: „ut evellas et destruas etaedifices et plantes", eandem villam satis populosam primo iussit destrui et fnndituseverti ac postea propriis manibus, quia in tali negotio peritissimus erat, cepit mona-sterium metiri et caeteras officinas, ut hodie cernuntur, pulcbre et prudenter dispo-nere in nomine Domini.
Haec sunt autem predia, quae omnipotenti Deo sanctaeque eius genitriciMariae et perpetuae virgini ab ipsis sunt oblata et sub multis testibus ad alendos etsustentandos monachos pro Christi amore hunc locum inliabitantes collata ac posteasecus Rotinakir coram Welphone duce caeterisque regni principibus ad colloquiumibidem congregatis solenniter iterata et perpetualiter confirmata.
, Ipsum scilicet oppidum, in quo monasterium est constructum, quod inter caeterahabuit principatum, Zwivaltaha nuncupatum totum a fine usque ad finem cum qua-tuor molendinis et quatuor villulis adiacentibus, hoc est Bach, Brunnon, Stainikartet Grouwiberc, et qainque nemora adiacentia, id est Redin, Buhil, Haiberc, Hailigon-holtz, Wilunhalcla. Magnam etiam partem montis nemorosi, qui vocatur Tutisbouc,qui inter ipsum locum et Danubium fluvium ad meridiem positus in altum verticemse extollit, qui et postea propter incursantes populos et de suis terminis rixantesmagno labore vallo et fossa a nobis designatus terminum nostrum a caeteris pagen-sibus disiungit, quia nulla societas luci ad tenebras. Et dimidiam pene partem montisEmiriberc, qui ad orientem respicit; aecclesiam quoque plebeiam in prefato loco sitamdecimis insignitam, ex quibus haetenus duae partes usurpatae sunt in potestatemlaicam', tertia vero pars duobus dabatur clericis, qui ipsam cum populo procurabantaecclesiam. Sedecim enim villae excepto ipso oppido eidem aecclesiae sunt' subditae,