Druckschrift 
Peter Delfin : General des Camaldulenserordens (1444 - 1525) ; ein Beitrag zur Geschichte der Kirchenreform, Alexanders VI. und Savonarolas
Entstehung
Seite
360
Einzelbild herunterladen
 

3 6o

ANHANG

admonentes se rejecisse. Quo circa si securus hinc exierit, ego non sumsecurus 79 .) Opto, ut propitius ei fuerit Dominus. Recordatus sum tuisaepius, cum de ipso incidit sermo, adducta in medio tua de illo sententia,quando nihilomnius omni animi perturbatione vacares et tui sempermoris fuisset, judicare aequitatem 80 .]

XLVIII.

*1498 Juli 26. Fontebuona. An den Kardinal Piccolomini.Es wurde mir mitgeteilt, „tentasse quosdam pseudomonachos Ange-lorum", daß der soeben erst aus Venedig berufene neue Prior Bern-hardin Gadulo „decreto Dominii tanquam suspectus civitati ob nationemVenetam relegaretur aut certe mitteretur in exilium. Dissuasit collegisVexillifer, mei atque abbatis amantissimus, ne id fieret, intercedentibuspraesertim aliquot civibus amicis nostris apud Dominium". Die Mönchedes Engelklosters, größtenteils Piagnonen, wollen aber von Bernhardinnichts wissen; schon will dieser sein Bündel schnüren, da nimmt sich dieSignorie seiner an, und dasselbe möge nun auch der Protektor tun.

XLIX.

*1498 August 29. S.Michael. An den Prokurator Dominikus

M o r o s i n i.

Von seinen Landsleuten ob seiner Vorliebe für Florenz getadelt, legtfoelfin sein Zwiegespräch als Beweis seiner friedfertigen, lediglich aufVersöhnung der entzweiten Gemüter bedachten Gesinnung vor.

Carptus per hos dies a concivibus et conterraneis meis ob prolatamlibere ac simpliciter veritatem (quamquam „nihil mihi consciuss u m 81 ", non moderate, non etiam parce dixisse), transmittendum ad teiccirco duxi opusculum, quod proxime elapsa quadragesima, cum essemFlorentiae, et dissensiones Fratris gratia in immensum crevissent, cari-tatis impulsu elucubrandum curavi. Non gravaberis tolum percurrere,hac praecipue oblata et quidem inopinata mihi occasione. Ubi illud per-legeris, intelliges, me ex instituto meo ac religionis inprimis semperbdisse, quam modo plerique fere omnes facile usurpant, simulationem.Alia mihi peccata merito fortasse quis obiecerit. Contemnere populäremauram, nee vereri admodum calumnias hominum, sed pendere ex Deo,iampridem coepi. „Mihi, inquit Ap.ius 82 , pro minimo est, ut avobis iudicer, aut ab humano die. Qui enim iudicatme, Dominus es t." Si quis aegre fert, me omnes diligere, odisseneminem, certe ipse peceaverit, non ego, cum divina lege atque praeeeptotenemur etiam inimicos diligere. Scitum est illud Ap.ü Pauli* 3 : „Grae-cis et barbaris, sapientibus et in s i pien t ibus debi-t o r s u m." In summa hoc omnibus' notum sit, me in exequendis publicismandatis, aegre a me ac repugnanter suseeptis, nihil aliud cupere,quam copulare dissidentes et partes ad concordiam revocare, ut fiatutraque unum. Hoc meum votum sicut conscientiae meae testimonionon repugnat, ita quoque spero non improbatum iri a Domino, auetorepacis et amatore caritatis.