Druckschrift 
2 (1906)
Entstehung
Seite
35
Einzelbild herunterladen
 

^MHRebBIHIHHHH^HMH

35

25 dragesime. Cu(m)q(ue) sibi vix auf nullomfodjo vellet

indulgere . f(rat)rib(us) tam(en) congruam te(m)pori rc-

fectionef/nj exiberi iubcbat absqfuej retractatione . \ malens

cos voluntarie pfrojposito supferjaddere . qua(m) p(re)cep.

Tafel 57. Aus der Handschrift der Leipziger Universitäts-bibliothek Nr. 195, welche die lateinische Uebersetzung von denHomilien des Origenes über die Genesis und den Exodus enthält.Auf dem letzten Blatt (fol. 1621 findet sich in Roth die Unterschrift:Anno dominicae incarnationis millesimo centesimo sexagesimo tertioscriptus est über iste. Die Handschrift ist, wie ein im fünfzehntenJahrhundert vorgenommener Eintrag zeigt (fol. 2 und 3), dem KlosterAltenzelle durch den Magister DonatusCluge geschenkt. Zur Wieder-gabe sind von mir ausgewählt fol. 121 recto und fol. 154 recto.Auf erstgenanntem Blatt findet sich ein Theil der Homilia VI inExodum: De cantico Moysi cum populo et Mariae cum mulieribus;auf letztgenanntem ein Theil der Homilia XII in Exodum: De vultuMoysi glorificato et de velamine quod ponebat super faciem suam,und ist a) in der Ausgabe der Werke des Origenes von Delarue,II, 148 = Migne, Patrologia Graeca 12, col. 335, cap. 46, b) eben-da S. 172. 173 = Migne a. a. O. col. 383, cap. 1 und 2 zu finden.Bemerkenswerth ist in dieser Handschrift die Anwendung von zweiherübergesetzten Strichen zur Bezeichnung des doppelten i. Col. 1Z. 21, col. 2 Z. 18 ist durch hinzugefügte Zeichen angedeutet, dasseine Umstellung der Worte vorzunehmen sei, wie überhaupt derSchreiber sehr sorgsam corrigirt hat. Am Ende der Zeile findet sichbei abgebrochenen Wörtern des Trennungsstrich. Beachtenswerthist weiter col. 1 Z. 12. 22 und 23 die Anwendung von Majuskel-buchstaben am Zeilenende, die durch Zeichnung am Ende voncol. 1 hervorgehobene Reclamans, in col. 2 Z. 1 die Bemerkung:vacat über den ausgestrichenen Worten, da der Schreiber, durchHomoeoteleuton verführt, schon einmal kurz vorher Geschriebeneswiederholte und nun selbstverständlich wieder tilgen musste, Z. 10das Zeichen für deest oder desideratur, dem dann die mit habeaseingeleitete Hinzufügung unten auf der Seite entspricht, in Z. 16das vom Schreiber am Zeilenende hinzugefügte Wort: vacuum, zuZ. 23. 24 das an den Rand gesetzte Zeichen für: nota. Die Ligaturqb col. 1 Z. 11, ferner die eigenthümliche Form der Ligatur für et(col. 1 Z. 1 ff.).

a) amplius decoquatur. ut et si parufmj aliquid auripurga ti tam(en) resident. Quod et (dies getilgt) si aliquisilluc totits plumbeus venerit ^gebessert aus : veniatj. ßet deMo hoc quod scriptum efstj. eümergatur in p(ro)fundu(m).tamq(u)a(m) plumbu(tn) in aqua validissima. S(ed) lon-gu(ui) e(st) si pferj ordine(m) velimus exponferje.suffic(it)5 pauca pferj || stringferje. Qu/s inquit similis tibi in diisdomine. \ Qu/s similis tibi glofriois/is in s(an)c(t)is . mira-bilis ii11 > maiesfafe. \faciens pfrojdigia. Quod dic(it) quissimilis tibi ifiu diis. 11(0111 simulacris gentiufmj cofmjparat(t/eujm . nee demonibus sfibji \ /also deor(um) nom(en)

10 asseiscunt . sfedj deos Mos dic(it) . qui p(er) grfatijam etparficipafioiic(m) de/ appellantur dii . de q(//)ib(us) et alibiscriptura dic(it). Ego dixi dii est/s . et Herum. \ dfeujsste/it in synagoga deor(um). Sed (aus si corr.) ///' quamviscapa ees s/i/f dlcii.et 1/oc nomine douaripferj grfatijam vide

15 autur .uitllus tam(en) deo similis invenüur.(ve)li(n) potent infvejl t'fuj natura . et licet loJiianujes d/eat . /Moli nfonjdufm) seimus quid futuri simus . si auftemj rcvelatium 1 fiter/t nobfisj de dfomijno scilficetj diefenjs similes ei erimus.sind litudo tarne 1/ hec 11011 ad natural m) sfedj ad grfatijam

20 re I vocatur . verbi grfatija . ut si dicamus pictura(m) simile(m) esse eins cuius imago in pictura (durch Verweisungs-zeichen umgestellt) videtur expfrejs \ sa . quantufmj adgrfatijam pferjtinet 7'isus sin/Ms dficitujr. | quantufm) adsubfstantijam longe dissimilis. lila euiii/ \ spfecijes earuis(est) . et decor corpforjis vivi . isla colorfum) fuc(us) (est).

25 et eera tabulis sensu careutibus supferjposita. NullfusJferjgo in diis similis dfomijno . uitllus cnifm) invisibilis.Nullfus) j ineorporeus . nullus immutabilis . nullus sineinicio et sine fiue. | nullus cfrejator omiiiufn/j . nfisjipaffer) \ cufm) filio et spfiritju sfanjcftjo. Extendistidextfer)a(m) (st. mauui/iij) tuafm) et devo ravit cos terra.

30 Jmpios quidefm) et hodie devorat terra.

2. Columne: dfomijnfujm. (danach getilgt: Ex quo colli-genda s/int nobfisj indieid) sine dubio auferretur vclamfenj.Sfedj et hoc ipsufmj convferjti ad dfomijnfujm qfujalc jsil vidcamus. Sfedj 11t evidentius scire possimus quid sit jeonvferjsus .disceudum nobfisj prius efstj quid sit avferjsus.Omfnjis \ qui cum recitautur vferjba legis commuuibus5 fabulis oecupatur.avferjsus (est). Omnis qui c/ifmj legiturmoyses | de nogotiis sfejefujli. de peeunia de lucris . solli-citudiue(m) | gerit . avferjsus etsfj. Omfnjis qui posses-sio// (um) euris stringitur diviciarfumj cupiditate disteuditur.quia glforija sfejefujli et muu di honoribus studet avferjsusfestj. [Sfedj (et) qui ab his quidefm) videtur alienusassistit aiiftcmj (et) audfit) vferjba legis (et) vultu atqfucjoculis intentfusj (aus intenti corr.) corde t(an/e)n felj cogi-tationibus vagatfurj avferjsus est. (auf dem unteren Rand

10 nachgetragen)y Quid efst) convferjti. Si his || omnibust(er)ga vferjtamus . et si studio . actibus . mfenjte sol\lici-tudiue . vferjbo dei opfer)a(m) dermis . ifn) lege eins . dieac uoc | te meditemur omissis omnibfusj deo vacemus etex\erciamur ifn) testimoniis cius.hfoc) (est) convferjsufmjefssje ad dfomijnfujm. j Tu si volueris filiui 111 > tuitfm)

15 scire litferjas q/ias lib(crjales vocafnjt \\ scire grafmjma-ficafn/J. fvejl rethoricafmj diseiplinafmj . nufmjqfujid nfonjeufmj vaeuufmj ab omnibus libferjuf/uj reddis (auf Rasur).Nufmjqfujid nfonj omissis cetferjis huic \ uni studio dare(durch Verweisungszeichen hierher gerückt und überdiesnochmals geschrieben) opferjafn/j facis. Pedagogos magistros . libros inpeusas . nichfüj pfrojrsus desse (so st. decsse)facis (aus faces corr.) quoadusqfuej. pferjfectum pirojpos/fi

20 studii opus reportet. Quis nfostjrfuj/n se || ita ad divinelegis studia coi/vcrtit. Quis nfostjrfujm ita | opferjafn/jdedfitj .quis tanto studio ac labore divinas q(ujerit\lit(er)asquanto quesivimus humanas . et quid conqfuje \ riinur siquod //ou diseimus igiioraiuus. Aliqfuji vfestjrfujm

25 ut recitari aud/erii/t que leguutur statifmj discedfunjt ||nulla ex his que leeta sunt iuquisitio ad ifnjvicefmj . nullaeolla ! tio . nusqfujafmj memoria maudati MifusJ quo tcdivina lex \ cofmjmonet . iutferjroga patres tuos (et) diceutt(ib)i . p(rcsJb(itc)ros tuos \ et aniiuntiabunt tßbji. Alii nehoc ipsu(mj quidefm) paci entferj expecta(njt . usqfuej

:io dünn) ifn) ecelfesija lectiones recitentur\

Tafel 58. Aus der Handschrift der Leipziger Universitäts-bibliothek Nr. 1081, welche den von Innocenz III. verfassten Liberde officio altaris und dessen Tractatus de penitentia enthält. Andem Ende des letztgenannten Werkes findet sich (fol. 88 recto)die Unterschrift Anno Mill(esim)o. CC n . XI1II 0 . Conrad(us) scripsithu(n)c libru(m) s(an)c(t)o Petro in Sereno Monte. Gr(ati)as d( v omi)nobonor(um) o(mn)i(u)m largitori. Die vorliegende Tafel ist demfol. 31 verso und 32 recto der Handschrift entnommen, und gibtaus dem zweiten Buch de officio altaris den Schluss von cap. 39,cap. 40, und fast das ganze cap. 41 (Migne, Patr. lat. 217, col. 829,830, wo es Buch II, cap. 5052 ist). Die an den Rand ge-schriebenen Capitelzahlen, die Capitelüberschriften col. 1 Z. 5, col. 2Z. 12, und die Initialbuchstaben der Capitel sind roth. Die Liniirungder Handschrift, von der auf unserer Tafel deutliche Spuren be-merkbar, ist mit Tinte gemacht worden. Es finden sich schonStriche zur Hervorhebung des einzelstehenden i, namentlich dann,wenn eine Verwechselung mit anderen benachbartstehenden Buch