Druckschrift 
3 (1856) Chronik der Abtei Gladbach = Chronica abbatiae Gladbacensis
Entstehung
Seite
17
Einzelbild herunterladen
 

17

medietatem. Ecce, si Dominus noster Archiepiscopus Coloniensis sine peccato Caesaris edictum oii'enderepotest utriusque cameram ponderibus onerat immensis siquidem justificetur, unde a nobis causa movetur.At vero cavete vobis et vestris, lianc tanti patris declinando maledictionem, cui Dominus Papa Leo,cum aliquot suis antecessoribus suam quoque jungit anathematizationem, sed nee suam subtrahit dominusnoster Archiepiscopus Anno cum suis antecessoribus Piligrino et Hermanno, in tantum vt Clotteno expresseet definitive nominaret, eo quod nobis timens carnales baeredes hoo ablatum ne formidaret. Supersunt adhucqui, quando novissime nostram ecclesiam dedieavit, praesentes fuerunt, et banc definitam ejusdem nominisexpressionem audierunt. Constat igitur ipsius bannum, vt de caeteris taceamus a semet ipso esse violatum,si praedium illud. unde agitur, illis, qui nunc retinent, ab eo, sicut ipsi fatentur, postea fuerat datum, undeut ab ejus hostia maculam tollatis, largius a Domino vobis afüuant viscera pietatis, quibus ita penseturmiraculorum ejus commendatio, ut ecclesiasticae censurae non fiat confirmatio, nostrae quoque pusillanimitaticonsolatur, ne abundatiori tristitia absorbeatur.

Caput IX.

Archiepiscopus Anno in infinnitate constitutus promittit abbati Wolphelmo Clottcnum restituere.

Post aliquot tempus Archiepiscopus Anno ineidit gravem infirmitatem, cujus incommodo, dum vehementeranxiaretur, et mortis articulus imminere coepisset, venerabilis abbas Wolphelmus visendi eum gratia adiens,inter caetera consolationis verba hujus rei mentionem ingerens monuit eum pia sollicitudine, hoc piaculumexpiare, hanc injustitiam eliminare, addens nisi emendatione mutasset commissum, pernitiosum ejus animaeimminere periculum. Cujus ille, vt erat vir mentis ingenuae, benigne suseepta admonitione, sciens eum virumjustum et sanetum humiliter se ejus commendat orationi, spondens in proximo aut idem bonum redditurum,aut aliud reeiproea vicissitudine pro eodem restituturum. His exhilaratus promissionibus, gaudens remeat adpropria Domini servus. Sed pro dolor secus, quam promiserat, aeeidit. Nam immatura morte praeventusobiit, et cum vita in medio, quod promiserat, imperfectum dereliquit.

Caput X.

Wolphelmus propter Clottenum cum Archiepiscopo Hildolpho Annonis saepius nominati successore multum oecupatur.

Igitur, quae a majoribus nostris coaevis, videlicet vel diseipulis beatissimi viri comperimus, fideliterstylo percurrente digessimus, nunc, quae nostris sunt acta temporibus vel ipsi vidimus, in gestorum illiusordinem referamus. Post excessum itaque venerabilis Annonis, dominus Hildolphus non absque Coloniensiuminjuria Praesulatus obtinuit insignia, qui super hac eadem re, scilicet allodio Clottenensi saepius est conventusa venerabili patre nostro, abbate Wolphelmo, insuper praemonitus est, atque rogatus a praedicti hujus locicongregatione, sed responsum dedit sub pie sonantibus verbis fraudullentum, nam dixit se nulla ratione idsanetae Dei Grenitrici Virgini Mariae velle, seu audere adimere, quod tanti meriti vir Anno ColoniensiumArchiepiscopus sua contulerat devotione, nolens animadvertere hoc praedictum allodium, contra omnemaequitatem subtractum fuisse. Unde nunc vir Domini venerabilis abbas Wolphelmus, se apud ArchiepiscopumColoniensis ecclesiae Hidolphum minime cernens proficere, habito fratrum suorum consilio, atque consensuper fideles atque prüdentes legatos regiam magnificentiam, studuit adire, omnem gestae rei ordinem proclamare,et non solum commisit legatis suis, quatenus oretenus negotium hoc explanarent coram caesarea Majestate,sed etiam per semetipsum studuit litteris ipsi Imperatori Henrico quarto confidentius insinuare. Est hie etiamsciendum, quod prius comes palatinus Hermannus saepe dietae Richezae Reginae Polonorum patruelis, neenon alii fautores, ac boni amici hujus monasterii per omnia satagebant abbati et conventui suecurrere.Epistolam ad Imperatorem tunc temporis scriptam vide superius folio.

Caeterum quartus Henricus Rex, postmodum Romanorum Augustus, qui illo in tempore regni monarchiamstrenuegubernabat, hujus rei comperta proclamatione se spondet omnimodis affuturum juvamine, factum quidemgraviter ferre, nunquam tarnen, quoad viueret, permissurum stabile, animadvertens etiam famam bonitatis dominiArchiepiscopi Annonis, hac praevaricatione legum vel justitiae non medioeriter posse obfuscari, memor priorisamicitiae viri, ab illo quippe educatus vel nutritus fuerat, mandat domino Hildolpho ejus successori, Clotteno cele-rius restitui coenobio Braweilerensi; at illo nil certi ad haec respondente, sed potius de die indiem differendo,tempus redimente, non ex voto consulti sed spe frustrati, rediere legati. Tunc vir Domini omni humano destitutusconsilio, quid ageret, quo se verteret, dubius fluetuabat: sed ab eo, sibi opem et consilium flagitat, qui solusnovit in periculis et necessitatibus subvenire. Tunc ejus ineidit animo nil praestantius fore. quam Pontificemsedis apostolicae super hac re interpellare, qua inspiratione animaequior faetüs, destinat velociter legatos adapostolicum, tunc forte consistentem in confinibus alpium. Qui ubi coram senatus primoribus et Romanaeecclesiae judieibus ad liquidum verbis Papae exposuere singula, quae ab Archiepiscopo Annone de Clottenosaepius memorato gesta fuere, omnium mentes et corda Stupor apprehendit cum admiratione non modica.

Fahne: von Bocholtz III. O