6
Antistitis, cumque coram introisset, et quaenam subita sententiae prioris permutatio requisisset, acceptis prore paucis accelerare cursuin perurgelur itineris. Egressus itaque praepositus ita festinavit concitus, ut repo-sitis in Gladbach reliquiis, ipsa die Coloniam ad colloquium reuerteretur Antistitis.
Capnt XX.
Abbatem cum fratribus ad monasterium remittit.
Mane denique primo liabito cum familiaribus consilio Pontifcx Abbatem aduocavit Volradum obnixinseum deprecans ad suum cum fratribus redire monasterium. Verum lachrymabiliter Abbas quaerebatur demonasterii destructione diuina constructi reuelatione dicens (se) admodum pertaesum totidem transmutationum:tum vero deuotum Episcopus vovit votum in pristinum statum locum velociter restaurandum, et ad suamdioecesin ab Episcopo Leodiensi mutandum, et quidquid ipsius Ecclesiae praediorum nondum fuisset dispersumTel quid ipse posset undecunque precario vel quoquo pacto colligere, sancto VITO donandum sine retractione.Sic denique ciemum Abbati satisfactum est venerando, ut ad proprium monasterium cum unanimi reuertereturfratrum collegio.
Caput XXI.
Monasterium reparat, et. parochiam dioecesi Coloniensi adquirit, reditus et possessiones ablatas, sed non omnes restimit; fratribus
necessariorum penuriam supportantibus.
Interea haud secus ac vouerat reparando monasterio Pontifex instabat, quod quia festinato perficerestuduit, cum nullo ornatu, sicut est hodie, perfecit; sed et parochiam non distulit mutare pro duabusEcclesiis, id est, pro Gladbach et Reith, donans tres: Tegelen, Lubbruck et Venlo. Verum quoniam nonmulto post supervixit, pauca praedia colligere potuit, quae tarnen ipsa sancto Vito secundum votum suumdonauit, unde factum est, vt fratres inibi seruientes Domino magnam necessariorum licet sustineant penuriam,gratias tarnen semper agentes Deo placitam supportent patientiam. Dei enim spei et solatii, qui replet omneanimal benedictione, adimplet eos omni gaudio, et pace in credendo, ut abundent in spe, et Spiritussancti virtute.
Capnt XXII.
Libet autem in fine opuscuh iterato Lectorem admonere sollicitius, ne a nobis praejudicet ficta, quaediximus. Fidelis autem ipse consideret fideliter, hanc ab omnibus aestimationem fuisse beati viri qui eumnosse poterant familiarius, quem nobis relationis hujus authorem praelibavimus, vt nee sine magna, vt cre-dimus, oll'ensa perhibeatur, ipsum de talibus praesertim voluisse mentiri: nee a quoquam sinistrum quodimpune de ejus possit persona confingi. Testamur vero Deum, quem scrutatorem cordis, et renum nullunilatere secretum, quia sicut ab ipso audiuimus, vel a fidelibus ejus auditoribus postea commoniti, pereepimus,nudam veritatem prosecuti sumus, ad laudem ejus et gloriam, qui digne laudandus in sanetis suis, personistrinus, sed Deitate unus vixit et regnat Deus per infinita saecula saeculorum. Amen.
Quinam in fundatione monasterii Gladbacensis prima fuerint Abbates, quinam coenobitae, nobis ignotumest, nomina autem eorum scripta sunt (ut speramus) in libro vitae.