PHILOSOPH. LIB. VI.449Formam dei intelligi non posse, neque in Dijs sensum esse dubi-um etiam omnino deus animans necne sit. 1. de nat. deo.Summum bonum, in rebus neutram in partem moueri: quaeadiaphora ab ipso dicitur. in Luc. Quo uerbo significatur indif-ferentia, ut si quis indifferenter uixerit, & promiscuè inter uir-tutem & uitium nulla habita ratione huius uel illius. Vide 2.3.4.& 5. de Finib. & 1. Offic.In medijs ea momenta, quae Zeno uoluit, nulla esse. in Luc.Esse quaedam, quibus commotus sapiens appeteret aliquid,quod cuique in mentem incideret, & quodcunque tandem occurre-ret. 4. de Finib.Nihil differre aliud ab alio, nec esse res ullas praeter uirtutes& uitia, inter quas quidquam omnino interesset. 4. de Finib.Praeter uitia, atque uirtutes nullam esse rem aut fugiendam,aut appetendam. 5. de Finib.Nocere audientibus Philosophos ijs qui bene dicta malè interpretarentur posse enim asotos ex Aristippi, acerbos è Zenonisſchola exire. 3.de nat.deor.Bias.BIAS unus è septem sapientibus habitus est. Cuius illa estsententia, Nullam uocem inimiciorem amicitiae potuisse reperiri,quàm eius qui dixisset, ita amare oportere, ut aliquando esset osu-rus. de Amicit. Vide Apoph.Callipho.CALIPHONEM reprehendit Cic. 3. Offi. qui direm-pturum se sectarum controuersiam putauerat, si cum honestateuoluptatem, tanquam cum homine pecudem copulauisset quan-quam honestatem sic est amplexus, ut omnia, quae sine ea sint, lon-ge ac retro posuerit. Hoc igitur unum eius perpetuum decretumfuit, Ad honestatem adiungi uoluptatem oportere. 2. & 5. de Fi-nibus, & 5. Tusculanarum, ubi omnium fere sententias de summobono numerat. Quaeramus, inquit, unam quamque reliquorumſenten-