270PIARVM SENTENT.mum permansurum, quod fragile & caducum sit.Tuscul.51. O dij boni quid est in hominis uita diu? Mihi nadiuturnum quidem quicquam uidetur, in quo est al-quid extremum. cum enim id aduenit, tum illud quodpraeterijt, effluxit: tantum remanet quod uirtute &recte factis sis consecutus: horae quidem cedunt edies & menses & anni, nec praeteritum tempus un-quam reuertitur, nec quid sequatur, sciri potest. Ca-to Maior.52. Quis est, quamuis sit adolescens, cui sit explo-ratum, se ad uesperum eße uicturum? Cato Mai.53. Nemini exploratum potest esse, quomodo sesehabiturum sit corpus, non dico ad annum, sed ad ue-sperum. 2. de Finib.54. Homines nos esse meminerimus, ea lege na-tos, ut omnibus telis fortunae proposita sit uita no-stra: neque esse recusandum, quò minus ea, qua nati si-mus, conditione uiuamus: neue tam grauiter eos casus feramus, quos nullo consilio uitare possumus, euentisque aliorum memoria repetendis, nihil accidisse noui nobis, cogitemus. Cic. Titio, Famil. 5.55. Vtrum uiuere an mori sit melius, dij immorta-les sciunt: hominem quidem arbitror scire neminem.1. Tusc.56 Ex ipsa uita discedimus tanquam ex hospitio,non tanquam ex domo: commorandi enim nobis natura dis

rimorunmanis uitijs csdedideruntm à consilio ci-Puruarut, quibusigio, suntq. indiorum, his ad illosatreditus. 1.T1s61, Eorumderunt, egr:libidir.Obominum i.psamuel.lum, nisi