ADELPHI240Tantum, ut neque quid de me faciam, neque quidagam, certum sict?Membra metu debilia sunt: animus timore obstupuitpectoreConsistere nihil consilij quicquam potest. uah quomodoMe ex hac turba expediam? tanta nunc suspectio deme incidit,Neque ea immerito. Sostrata credit, mihi me emissehanc pſaltriam:Anus indicium id fecit mihi.Nam ut hinc forte ea ad obstetricem missa erat, ubieam uidi, illicoAccedo, rogito, Pamphila quid agat, iam partus ad-siet:Eo ne obstetricem accersat. illa exclamat, abi, abi, iamAeschineSati diu uerba dedisti: satis ad hoc tua nos frustrateest fides.Hem, quid istuc obsecro inquam est? ualeas, habeas illam quae placet.Sensi illico id illas suspicari: sed me repreßi tamen,Ne quid de fratre garrulae illi dicerem, ac fieret palamNunc quid faciam? dicam ne fratris esse hanc? quodminime est opusVsquam efferri. age, omitto: fieri potis est, uti ne quàexcat.ipsum id metuo uti credant: tot concurrunt uerisimilia:Egomet

⛪