TIMORVMENOS.187Tibi credere omnia, abs te petere, & poscere,Ne quam aliam quaerat copiam, ac te deserat.Ch. Imo abeat potius multo quouis gentium,Quàm hic per flagitium ad inopiam redigat patremNam si illi pergo suppeditare sumptibusMenedeme, mihi illaec uere ad rastros res redit.Me. Quot incommoda tibi in hac re capies, niſi caues?Difficilem ostendis te esse, & ignosces tamenPost, & id ingratum. Ch. ah nescis, quàm doleam. Me.ut lubet.Quid hoc, quod uolo, ut illa nubat nostro? nisi quidQuod malis. C. imo & gener & affines placent.Me. Quid dotis dicam te dixisse filio?Quid obticuisti? Ch. dotis? Men. ita dico. Ch. ah. Men.Chreme,Nequid uereare, si est minu: nil dos nos mouet.ch. Duo talenta pro re nostra ego esse decreui satis:Sed ita dictu opu' est, si me uis saluom esse, & rem, &filium,Me mea omnia bona doti dixisse illi. Men. quam remagis?ch. Id mirari te simulato, & illum rogitato simul,Quamobrem id faciam. Me, quin ego uero, quamob-rem id facias, neſcio.Ch. Ego ne? ut illius animum, qui nunc luxuria, & las-ciujaDiffluieN 3