TIM ORVMENOS.185M. Gnatus quòd se aßimulat laetum, id dicis? Ch. id. M.idem iſtuc mihivenit in mentem. ch. ueterator. M. magi, si magi no-ris, putesIta rem esse. Ch. ain tu? M. quin tu ausculta. Ch. manepriu hoc ſcire expeto,Quid perdideris: nam ubi desponsam nunciasti filioContinuo iniecisse uerba tibi Dromonem, scilicet,Sposae uestem, aurum, atque ancillas opus esse, argentumut dares.Mc. Non. Ch. quid non: Me. non inquam. Ch. neque ignatus? M. nil prorsus Chreme.Magis unum etiam instare, ut hodie conficerentur nu-ptiae.ch. Mira narras, quid syrus meus? ne is quidem quid-quam? Me. nihil.ch. Quamobrem? M. nescio equidem: sed te miror, quialia tam plane ſcias.Sed tuum ille quoque Syrus idem mire finxit filium,Vt ne paululum quidem suboleat amicam esse hancCliniæ.Ch. Quid ais? M. mitto iam osculari atque amplexariid nil puto.Ch. Quid est quod amplius simuletur? M. uah. C. quidest? M. audi modo:Est mihi ultimis conclaue in aedibus quoddam retro-Huc est intro latus lectus, uestimentis stratus est.ch. Quid