EVNVCHVS102tis tuto tamen.C. Edicit, ne uir quisquam ad eam adeat, & mihi, niubſcedam, imperat,In interiore parte ut maneam solus cum sola. annuoTerram intuens modeste. An. miser. Ch: ego inquit,ad coenam hinc eo:Abducit secum ancillas: paucae, quae circum illam es-sent, manentNouitiae, continuo haec adornant, ut lauet.Adhortor, properent. dum apparatur, uirgo in con-clavi sedet,Suspectans tabulam quandam pictam, ubi inerat pi-ctura haec, IouemQuo pacto Danaae misisse aiunt quondam in gremiun(seratimbrem aureum.Egomet quoque id spectare coepi: & quia consimilen liIam olim ille ludum, impendio magis animu gaudebat mihi,Deum sese in hominem conuertisse, atque per alienategulasFucum factum mulieri, uenisse per impluuium clanculum,At quem Deum? qui templa coeli summa sonitu concutit,Ego homuncio hoc non facerem? ego uero illud feci,ac lubens.Haec dum mecum reputo, accersitur lauatum interesuirgo.& lauit, redit: deinde illam in lecto illae conlocarunt