I.XXXIII OTLOIIS GEBET 413
Ollohs gebet ist aufser der gegenwärtigen deutschen auch in zweilateinischen fassungen erhallen, welche in derselben hs. stehen mit denÜberschriften Oratio eius qui et supraseripta et sequentia cdidil dicla 6/. 51*und Oratio cuiusdam peccaloris bl. 158\ nur die letztere (A) hat Pezthes. anecd. I, 1, 421—426 herausgegeben, und davon ist die erstere(C), wie es scheint, eine Verkürzung, das deutsche gebet (ß) folgt inder hs. unmittelbar auf A und ist, wie die Überschrift besagt, ebenfallsdaraus hervorgegangen und zwar, wie die Untersuchung lehrt, zum teilnach denselben grundsälzen wie C daraus verkürzt, ich ziehe die über-einstimmenden stellen aus und merke, wo es von nutzen ist, die lesarlcnvon C an. eingeklammertes fehlt in B, Sternchen bezeichnen die stellegröfserer zusälze von D. (B 1—4) 0 spcs unica, o salus acterna etrefugium omnium in le speranlium, deus! . . . Inlumina queso inprimiscor meum, ut bonitatis tuae atque pravilalis meae mulliludinem aliquatenusallendens ca quae contra te hactenus commisi lugere semper et emendaredigno penilentiae luclu valeam *. (ß 4—8) Deinde precor, doraine, utquicquid impurilatis, quicquid vanilalis aut erroris nequissimus hoslis innie sludeat accendere extinguas [meque ad tili timoris et dilectionis fer-vorem semper accendas] et ut cordi meo illam famera et sitim inmiltas, qua[ad Ulandatorum tuoruni observantiam et] ad vitae perennis gaudia deside-randa esluare possim *. (B 8—11) . . . Ideoque, [clementissime deus,lianc innrmilatem in nie prospiciens] ita nie sanum validumque in utriusqueliominis vigore effice, ut in omni servitutis tuae studio laelus et promptusexistam laboremqiie lotum, qui in hoc saeculo et pro laudis tuae impen-sione et pro peccatorum meorum penilentia nee non pro aliorum necessi-late iugiter agendus est mihi, suslinere valeam *. (ß 12—15) . . . Fideigitur et spe tali nie confirma * . . . Ad baec quoque caritatem et timorematque bumilitatem nee non palienliani et obedientiam talem milii precorpraesla qualem primitus tibi deo omnipoleiiti, deliine boininibus eunclis interquos uniquam conversari me contigerit exhibere debeo. (ß 15—18) . . .Mundiciam quoque menlis et corporis ita mihi queso vigilanti vel domiciliiconcede, ut ad altaris toliusque servitutis tuae officium dignius accedereipsumque aeeeptabiliier possim peragere .... (ß 18—22) Quam obrem . . . concede ut [el illarum] virtulum [quas iam orando nominavi el]omnium sine quibus nullus tibi placere polest partieeps fieri merear. [Scdquoniam tarn magna pielatis tuae dona nullis conalibus propriis nulloquelabore condigno acquirere et oblinere valeo] per sanclissimam nalivilalemet passionem tuam, domine lesu Chrisle, nee non per venerandam crucemin qua pro mundi salute pendere dignalus es perque resurreclionem et580ascensionem tuam, tum eliam per sancli spiritus gratiam [mihi precor con-cedas]. (ß 22—24) * . (ß 25—29) Adiuva cliam me per merila et precessanclissiinae genitricis tuae et perpeluae virgiuis Mariae nee non per sancliMichaelis onuiiumque caelestium virtutum atque per sancli Iobannis baptislaeet per sanclorum apostolorum luorum Pelri et Pauli, Andreae, lacobi [spe-cialiterque per dileeli lui] Iobannis et per omnium apostolorum luorum suf-fragia, sed £t per illorum saoetissimorum infantium palrocinia qui pro tuonomine tnjcidati sunt ab llerode .... (ß 29—34) Suecurre quoque