156

nium, quod capiti suo suppositum erat, interrogavit, quid in illo esset.Cui cum dicerent camerarii: „Domine, expense vestre sunt", exclama-vit: „Ecce! revera dyabolus in scrinio est, qui non sinit me dormire."Jussitque statim omne pondus illud auri et argenti erogari, et utinampauperibus! Ab illa die sompnum capere potuit ut prius. Hec michi 5relata sunt a quodam nobili viro, eius capellano.

224. (O m. XLV. Copp. III, 96). Recordor hie verbum euiusdamphilosophi, quod memoria dignum est. Dyogenes, cum illi a capitenoctu für saeculum cum nummis trahere conaretur et ille sentiret:„Tolle", inquit „infelix, ut facias utrosque dormire." 10

225. (Oib. XLVI. Copp. III, 96). iDivicias nos habere debitomodo non est peccatum, sed periculum. Religio, sicut dici solet, peperitdivicias, divicie religionem destruxerunt. Considerate antiqua cenobiaordinis B e n e d i c t i : ob nimiam religionem, que in illis fuit, datasunt eis a regibus predia magna et infinita, prineipatus eciam cum ir>castris, civitatibus et ministerialibus, per que processu temporis eademreligio in tantum destrueta est, ut, qui tempore paupertatis religiosismulto erant religiosiores, modo in quibusdam locis eciam secularibusplus sint seculares. Notate abbacias regales, Foldensem videlicet,Werdensem, Prumiensem et alias quam plures, qualiter ibi 20hodie religio vigeat: ubi prius erant turbe monachorum, modo pauciadmodum sunt et eisdem necessaria desunt. Non est diu quod cuidam

ex conversis nostris, dum deambularet in oratorio saneti B 0 n i f a c i iin F 0 1 d a , quidam monachorum eorundem ostendens reliquias the-saurorum neonon et diversos choros ait: „En, frater, aliquando tanta 2&hie erat multitudo monachorum, ut choris sibi invicem succedentibusnulluni tempus diei sive noctis a laude Dei vaeuum transiret: modovix sumus XVIII et deest panis, quo vescamur." Et merito: quandomonachi erant humiles et seeundum nomen suum tarn habitu quamactu penitentes, prebendas habebant pingues; ex quo enim ceperunt wesse regales, dignum est ut et prebendas habeant curiales.Es folgt sogleich Nr. 22ö.

226. (O m. XLV. Copp. III, 97). Unde civis quidam Colonien-s i s de monachis eiusdem civitatis protulit verbum etsi ociosum, me-moria tarnen dignum: „Quando" inquit „monachi saneti Martini 1 ) 85

3 qui mo non permisit dorm. M { T '. — 9 nocte GHLT *. — 15 pre-dia multa et infin. M*T*. — 18 modo eciam in IM *. — 19 Fuldensemnur M 1 . --20 Prumiensem HLM :i , Proniensem G. 21 hodie fehlt

GHL. — 24 Fulda M » Folsa L, Solda T *. — 28 sumus decem et SeptemGHL.

224. Vgl. Vitae patrum V 16, 13 = Migne, Patr. lat. 73, 971 u. Pratumspirituale cap. 212 = ib. 74, 236. Herbert, Cat. of rom. III 93, 3.Odo von Cheriton (Hervieux nr. 17) = Herbert, 1. e. 61, 15. 281, 33. Tho-mas Cantiprat., Bonum universale de apibus II 22 § 3, dazu van der Vet,Het Biönboc p. 320. Enxemplos nr. 294.

') Kloster Groß St. Martin in Köln.