143

195. (O m. XXXII. C o p p. III, 38). In ecclesia Bunnensi cano-nicus quidam erat religiosus satisque litteratus. Hie cum die quadamin camera sua sederet et apostolum in manibus haberet, quidam eiusconcanonicus ei vicinus curiam suam cum canibus et aeeipitribus in-

s trans aerem clamoribus et strepitu terram commovit. Quod ubi ille reli-giosus per fenestram vidit, cepit cum in corde suo iudicare et dicere:„Domine Deus, quam diu sustinebis stulticias et levitates huius ho-minis!" Cui mox librum ad legendum aperienti mox in fronte oecurrit,ymmo Spiritus sanetus per vas eleccionis (Act. 9, 15) ei respondit: 'Tu

10 quis es, qui iudicas alienum servum? Domino suo stabit aut cadet.Stabit autem; potens est enim Deus stabilire illum' (Rom. 14, 4). Nonmulto post idem iuvenis non sine multorum admiracione relictis Om-nibus in S ige n b e r ge nsi x ) cenobio, in quo tunc temporis mona-sticus ordo plurimum viguit, religionis habitum suseepit.

15 106. (Om. XXXIII. Copp. III, 39). Referam vobis exemplum,quam teiribile sit iudicare vel condempnare eum, qui ad divinum per-tinet Judicium. Duobus invicem verbis contendentibus, unus ex animisui furore alteri peccata sua omnia, que scire potuit, cepit improperareet quia ipse esset filius gehenne et cum dyabolo dampnandus eterna-

20 liter, constanter affirmare. Quod cum iniuriis affectus pacienter satissustineret, peccata sibi improperata recognoscens, postea condempnatorper nemus transiens cum quodam suo collega, cum ipse per semitamincederet, a dyabolo suffocatus est. Condempnatus vero bono fine de-cessit. Sicque condempnacio, que uni fuit causa mortis, alteri facta est

25 occasio conversionis. Hec in scripto repperi 2 ).

197. (Om. XXXIII. Copp. III, 40). Quidam alterius patrem occi-derat. Qui ineidens in manus eius, cum esset reoeeidendus, proeidit adpedes illius cum lacrimis et eiulatu, supplicans, quatinus intuitu Domi-nice mortis sui misereri dignaretur. Quid plura? Motus ille super eo,30 sperans eciam remissionem peccatorum suorum propter hoc consequi,totum ei dimisit. Qui non multo post peregre profectus Jherosoli-m a m, in ecclesia Dominici sepulchri crueifixus multis videntibus et

3 apostolum, darüber librum apostolorum L. — 5 Quod vir ille Gl,.— 10 suo aut stabit (stat G) GL. — cadit G. — 18 Sigebersjensi M \Sybergensi GLM 8 . -■ 16 iudicare vel fehlt MIT«.

190. Aus Caesarius bei Herbert, Cat. of romances III 587, 69.

197. Vgl. Dial. mirac. VIII 21. Auch in Meisters Ausgabe der Librimiracu-lorum II 35 (unecht). Quelle des Dial. ist (mittelbar?) Petrus Damiani, Opuse.40,5 = Migne, Patr. lat. 145, 655. J. Th. Welter, Tabula exemplorum nr. 39.Ward, Cat. ol romances II 665. Herbert, Cat. of romances III 281,24. 361, 125.599, 12. 646, 44. 650, 31. 684, 37. Little, Über exemplorum nr. 211u. 212. Klapper, Erzählungen des Mittelalters nr. 29. Bolte's Anm. zuPauli, Schimpf und Ernst Nr. 692. Rosarium (ed. 1503) II, f. 294 ra.Hist. litt, de la France XXXVI, 233.

Eine 2. Fassung s. Nr. 243 u. Caes., Libri mirac. II 27.

!) Siegburg.

2 ) Die Quelle habe ich nicht ermittelt.