142

via 1 ) magistra sanctimonialium fuit. Cumque aliquis clericorum unamex virginibus procatus fuisset eique illa assensum prebuisset, eademnocte, qua eum erat secutura, mater spiritualis in spiritu presciensdragme sue perdicionein surrexit, lucernam accendit signoque sororesdormientes ad capitulum convocans, cunctis per ordinem residentibus, 5verbis ad hoc ydoneis premissis, in huiusmodi vocem prorupit: „Enunam ex vobis, sorores, perdidi", tacitis nominibus rem omnibus pan-dens et adiecit: „Precipio ei, quecumque est illa, ut surgat et culpamsuam confiteatur." Que cum vetante verecundia sederet, post secundamadmonicionem beata Hildengardis surgens et manu virginem tenens, 10cum diceret: „En tu es, misera illa; quid taces?", illa adhuc negantemanum in sinum eius misit et peplum, quod ei clerious dederat, ex-traxit, omnibus illud ostendens. Tunc illa confusa peccatum suum con-fessa est. Quo audito mulier illa fortis (Ecclus. 26, 2), etsi non voce,opere tarnen exclamavit: „Congratulamini michi, quia inveni dragmam, ibquam perdideram" (Luc. 15, 9).

194. (Oni. XXXII. C 0 p p. III, 37). Memini nie quandam posuissevisionem in septima distinccione Dyalogorum, que hie loctim habet.Nobilis virgo de O u i d 0 2 ), cum tempore quodani cogitaret de abyssoeterne predestinacionis et de ineffabili sacramento atque remedio divine 2 °incarnacionis, facta in excessu virginem coram se vidit cristallinam,id est ad instar cristalli perlucidam. In cuius utero contemplata est in-fantem pulcherrimum, regio dyademate coronatum. Habebat autem idemdyadema quatuor flores eminentes, qui ea intuente sursum ascendenteset virginis cerebrum exerescentes in ramos arboreos profecerunt et mo- 25dieo spacio temporis emenso quatuor mundi partes impleverunt, quo-ruin l'ructus erant pulcherrimi, odoris eximii mirique saporis. Et eece!sub ramis eisdem apparuit omne genus humanuni a protboplastoAdam usque ad ultimum, qui in fine mundi nasciturus est. Soli veroelecti fruetus arboris carpebant eisque vescebantur, reprobi autem ">onichil ex eis contingere vel vesci potuerunt. In qua visione tantam ac-cepit divinitus scienciam, ut postea loquens cum aliquo mox intelli-geret, utrum esset predestinatus vel prescitus; si vero predestinatus,satis cum illo quasi cum coneive loqui delectabatur; si autem prescitus,mox se ab eius eolloquio liberavit. 85

1 mag. monialium T *. — 5 dormientes fehlt VI 1 1"'. — 12 ei sacer-dos ded. GHL. — 13 Tunc misera illa GL. — 19 Guido H, Gwido GLM 3 ,— 24 qui ea virtute sursum M l . — 25 perfecerunt T l . — 26 emerso G.

194. Aus Dial. mirac. VII 20 (in regno Francie villa, que Quidodicitur).

T ) Ueber Hildegard vom Rupertsberg bei Bingen s. Nr. 79 u. 208.

2 ) Vielleicht Le Quiou bei Dinan (dep. Cötes-du-Nord, cant. Evran).Man hat auch an den Hafenort Le Guildo mit seiner Burgruine gedacht,der zu den Gemeinden Notre-Dame-du-Guildo und Crehen gehört (imselben Departement, arr. Dinan, cant. Matignon und PlancöSt).