106

104. (Om. III. Copp. II, 14). Consuetudo in ecclesia est et multiobservant, ut facta confessione aliquod munus offerant sacerdoti quasiin Testimonium facte confessionis 1 ). Sed valde cavendum est sacerdotibus,ne propter munus peccatori parcant, ne peccata foveant, quia Dominusdicit per Ezechielem: 'Propter pugillum ordei et propter fragmen spanis violabant me ad populum meum, ut interficerent animas, qucnon moriuntur, et vivificarent, que non vivunt' {Ezech. 13, 19) et inYsaia: 'Ve qui iustificatis impium pro muneribus' (Js. 5, 23). Quidamveniens ad confessionem cuidam sacerdoti discreto et Deum timenticonfessus est illi peccata quedam critninalia. Quem dum sacerdos ad- 10moneret, ut peccata confessa desereret, deserta defleret et de ceteroemendacius viveret, respondit: „Non possum peccata hec dimittere".Sacerdos hoc audito penitenciam ei iniungere recusavit. Oblatus est eiab illo nummus. Quem quidem sacerdos recepit, sed in recedentis tergaeundent cum clamore proiecit, dicens: „Pecunia tua tecum sit in perdi- 15cionem" {Act. Ap. 8, 20). Ille vero tarn de verbo quam de facto con-fessoris territus in crastino rediit, iteravit confessionem, penitenciamcondignam suscepit et egit. — Multi hodie sacerdotes heu! sunt in ec-clesia Dei, qui peccata populi sibi commissi comedunt, muneris graciaillorum excessus dissimulando. 20

105. (Om. IV. Copp. II, 15). Quando religiosorum conventus pri-mum mittitur in locum preparatum, raro, immo rarissime contingit,quin flante aquilone, id est diabolo, a quo panditur omne malum 2 ),motus magnus fiat in eadem provincia, multis dicentibus quia „ad hocmonaohi isti conveniunt, ut nos filiosque nostros exiheredent". Timent 25parentes, ne possessiones filiis vel nepotibus dimisse a monachis com-parentur; timent filii, ne parentes imorientes illis pro remedio anima-rum suarum legent hereditates suas sive pecunias. De hiis non estnecesse exempla querere de remoto. Cum conventus noster vocatus adomino Philippo, Coloniensi archiepiscopo !! ), ascendisset in ;!0montem Stromberch ') quasi in naviculam cum Domino, tantusmotus excitatus est in provincia non solum a militihus et rusticis, sedeciam ab ipso comite, ut necessitate compulsi fratres eidem promitterent,

17 reiteravit M ' T'. — 27 morientes fehlt M*T«. — 28 De hiis..remoto fehlt M*T 4 . -- 31 Stromburch T \ Stronberch L, StronberchkM 3 . — 33 e. permitterent M-tT 4 .

104. Vgl. Dial. mirac. III 35.

105. Vgl. Dial. mirac. IV 64.

ij Vgl. Koeniger a. a. O. S. 61 ff.

2 ) Jer. 1, 14: 'Ab aquilone pandetur malum super omnes habitato-res terrae'.

8 ) Philipp von Heinsberg, Erzbischof von Köln seit 1167, gest. 1191vor Neapel.

1 ) Der heutige Petersberg im Siebengebirge, den die von Philipp ausHimmerode 1189 berufenen Zisterzienser nach einigen Jahren mit demmilderen Tal von Heisterbach vertauschten. Kaufmann, Caesarius S. 5 ff.u. Annalen XLVII (1888), S. 69 Anm. 1. F. Schmitz, Urkundenbuch derAbtei Heisterbach, Bonn 1908, Einl. S. 1 ff.