105
hoc Radolfus, scolasticus Col oniensis 1 ), vir litteratissimus,respondit: „Archidiaconus, si non fuerit sacerdos, asinum poterit ligareet solvere, non animatn". De talibus scriptum est: 'Mortificant animas,que non moriuntur' (Ezech. 13, 19), indebite vel iniuste illas excom-.5 municando.
103. (Olli. III. C 0 p p. II, 13). Militis Cuiusdam uxorem sacerdosproprius violavit. Dictum est militi. Ille cum vir prudens esset neeverbis facile crederet, nullam de hoc mencionem faciens uxori sue sivesacerdoti veritatem voluit plcilius experiri; non tarnen sine suspicione
10 fuit. Contigit, ut in quadam villa non multum a militis villa remotaquidam obsessus esset, in quo demonium tarn nequam erat, ut coramstantibus omnia improperaret peccata, que per confessionem veramnon fuissent teeta. Quod cum miles ex multorum didicisset relacione,rogavit suspectum sibi sacerdotem, ut ad colloquium quoddam secum
15 ire non recusaret. Et acquievit sacerdos. Cum que venissent simul in vil-lam, ubi obsessus erat, conscius ipse sibi sacerdos versa Vice suspici-onem eepit habere de milite, nequiciam demonis non ignorans. Timcnsvite sue, si ab illo proderetur, necessitate nature simulata intravit sta-bulum ad servum militis pedibusque eius prostratus Sic ait: „Rogo te
20 propter Dominum, ut audias conlessionem meam". Quem servus pavi-dus levavit, audiens, que ab illo dicebanlur. Facta vero confessione,cum sibi sacerdos iniungi poteret peniteneiam, servus prudenter satisrespondit: „Quantum" inquit „alteri sacerdoti pro tali crimine iniun,-geretis, hec sit satis£accio vestra". Sicque exiens, Spe confessionis factus
2;> securior cum milite ad ecclesiam venit. In qua demoniosum oflendentes,requisitus est a milite in hec verba: „Nosti aliquid de me?" Cui cumdemon nescio quid responderet, adiccit: „Et quid tibi videtur de dominoisto?" Ad quod respondit: „Nichil de eo scio", Quo dicto mox Latinesubiunxit: ,,In stabulo iustificatus est". Nee aliquis tunc aderat cleri-
30 corum, qui verbum intelligeret. Mira bonitas Dei: non est permissusdiabolus loqui Theutonice verbum hoc, ne miles intelligeret, nee tarnentacere lieuit, ut confessionis virtutem sacerdoti demonstraret. Qui nonimmemor divini benefieii seculum deseruit et in quodam cenobio ordinisnostri religionis habitum suseepit. — Hec michi relata sunt a quo-
35 dam veraci et antiquo abbate ordinis Cisterciensi s.
1 Radulphus T ', Rodolphus M K — 7 prius viol. M J . — 15 Cumpervenissent M'. — 20 s. pallidus GHF.. — 25 d. ostendentes GHLM \— 31 theotunice G.
103. Vgl. Dial. mirac. III 2. Auch Nr. 219.
J ) Ueber magister Rudolphus maioris ecclesiae in Colonia scolasticusvgl. Dial. mirac. I 32, 33. IV 26. V 22. VI 5. IX 22! Zusammen-fassend über diesen Lehrer des Caesar jus (als Domscholaster 1157—1200; vgl. R. Knipping, Die Regesten der Erzbischöfe von Köln imMittelalter II, Bonn 1901, Nr. 643. 1589) s. besonders J. Greven, Klei-nere Studien zu Caes. von Heisterbach, Annalen 99 (1916), S. 27 ff.