94

guttur eius exspuit, dum conceptam voluntatem Uli efficaciter exponit.Et fit sepissime, ut uxor tali consilio audito tum amore liberorum tumamore diviciarum quasi in ratoiem versa, hoc ut fiat, omnibus modismaritum instigat, malens caput, id est animam, eius precidere quamtali modo filios et filias non hereditäre. Sed quid faciunt filii de tarn svipereo semine concepti? Post mortem patris sepissime pulsant et cor-rodunt propter ipsas divicias latera matris et in tantum, ut quandoqueex impaciencia tempus dissolucionis eius expectare non valentes matremde ipsa hereditate eiciant et proprias uxores introducant. Quidam ta-lium filiorum nuper dixisse fertur: „Omnia quidem credere possum, 10sed matres mori posse credere non possum". Qui huiusmodi sunt,audiant rem illam terribilem, que ante lannos decem in provincia nostracontigit; quodsi tunc forte noverunt, ad memoriam reducant.Es folgt Nr. 77.

77. (O m. XVI. C o p p. I, 141). Miles quidam Henricus nomine,de M o s e 11 a oriundus, matrem viduam frequenter precibus impor- 15tunis pulsabat, ut feoda, allodia sive alias, quas habebat adhuc in suamanu, possessiones sibi libere contraderet, quatinus diviciarum graciahonestiorem ducere posset uxorem, matri plurima bona promittens. lilamaliciam serpentinam in filio suo non intelligens, precibus eius annuit.Ille vero celebratis nupciis matrem expulit, nichil ei tribuens. Accidit, 20ut die quadam sederet ad mensam cum uxore, habens ante se pullumassum. Interim matre ad ostium pulsante, cum eius vocem intellexisset,ait puero: „Pone scutellam in cista, donec diabolus recedat", matremsie vocans. Que cum ab eo exasperata cum fletu recessisset, preeepitservo, ut pullum referret. Mira res: cum puer cista aperta introspexis- 25set, nichil vidit in scutella preter serpentem maximum. Qui territusnunciavit hec domino suo. Ille putans sibi a servo illudi, misit ancil-lam. A qua cum similia audisset, furibundus surrexit dicens: „Eciamsidiabolus fuerit, ego vadam et tollam eum". Veniens autem ad archam,cum se inclinasset ad pullum tollendum, insilivit in eum serpens, collo soeius tarn fortiter se colligans, ut nulla arte, nulla vi posset avelli. Siforte aliqua adhibebantur instrumenta, ita eum stringebat, ut vix pos-set spirare. Simile faciebat, si ei eibus sufficiens negabatur, os suumori militis continuans. In carruca positus, matre ex compassione comi-tante, spe liberacionis ducebatur ad sanetorum limina, populis ubique 35miserabile prebens speetaculum. Merito per serpentem punitus est,quia vipere naturam imitatus est.

78. (O m. XVI. C 0 p p. I, 141). Temporibus nostris in civitate P a -r i s i e n s i erat usurarius quidam ditissimus T h e 0 b a 1 d u s nomine.

16 in potestate sua poss. M" T '. — 22 ante ostium M * T K —25 cistam apertam T 2 .

77. Vgl. Dial. mirac. VI 22, wo es zum Schluß heißt: Nam tredeeim annisunt elapsi, plus minus, ex quo ista contigerunt. Thom. Cantipr., Liberde apibus II 7 § 4. Bolte-Polivka, Anm. zu den Kinder- u. Haus-märchen der Brüder Grimm III, Leipzig 1918, S. 167. Bolte's Anm. zuPauli, Schimpf und Ernst Nr. 437. Schönbach III (s. oben S. 64), S. 23.

78. Vgl. Dial. mirac. II 33.