— 313 —
daz sie mohte bringen,gesagen oder gesingendie freude und ouch die wünne
iotoö der got den sinen günne.
Du silist wol daz wir sterbenund hie vil gar verderben;darnach sul wir iife.rst.An.V • 494) Daz sol allez danne ergän,
10400 so Krist von liimel kumt gevarnmit den engelisclien scharnin siner magenkref'temit grözer herschefte,d;i sint die beilegen ane zal:
KH05 so färbtet in diu werelt al,diu engelische herschaftdie fürhtent denne sine kraft,sie fürhtent alle sinen zorn.Die engel bläsent denne ir hörn;
lOiio von dem selben schalledie liute erwachent alle,die von Adämes zitenin der werelt witenvon broedikeit erstürben
10415 so daz sie verdürben;
die beginnent alle leben.So müezen sie da rede ergebender werke diu sie taten,dö sie daz leben baten.
I0i2o Den rehten wirt da wunne,sie schinent so diu sunne.Die da gloupten ane spotan den waltunden got,die die dri genanden
1 W25 ze rehte wol erkanden,
( s - 495)
C ? 1 ° 1 396 Nu 8«, du verl. C-f 10398 füln 10399 danne] den S 4 , dan
a ,j magen crefte S 4 , Cy verl. magende 10408 fine 10412
10423 waltunden S*, gewaltigT Verl. Cj 10424 genante.