— 162 —
Wilttt nu hceren, waz daz frumt,5880 oder waz nutzes davon kumt?(s. 240) Der in da lech unde gap,
dem volgents nach biz an daz grap,
daz tuont sie durch ein ere.
Si engedenkent sin niht mere;5335 swaz er guotes ie getet,
des wirt vergezzen säzestet.
Eine lfizent sie in da,
ze ir gemache varnt sie sä,
sie schaffent umbe ir ezzen,5340 so ist sin gar vergezzen.
Der dritte friunt, wer ist der,
daz sage ich dir, nu hoere her:
daz sint diu werc reine
diu wir selten meinen:5345 almuose unde minne,
kiuschez leben mit sinne
und manger slahte guotiu werc,
diu sint uns swsere also ein berc.
Wir sprechen doch, sie sin uns liep,5350 darnach entuon wir aber niet.(s. 250) Sie müezen uns iedoch bewarn,
so wir von disme libe varn:
hän wir iht für gesendet,
daz ist vil wol gewendet.5855 Der friunt ist uns unmsere;
iedoch vor aller swa-re
sol er uns ze jungist wem,
er muoz uns vor dem künge nern
unde ouch vor den banden5360 der grimmen viande.
Mit wuocher kumt ein kleinez guot,
swer daz bi sime libe tuot.'
5832 volgeten fie noch bi/, y 5333 eyne 5343 werke reynen ^wir selten Jenisch] mer falden 5350 Dar noch 5354 ift eTQ5358 vns ergänzt Cy; nern] veren 5360 vianden.