33. Juli1233

Chronicon Wormatiense. 169

Et valde institerunt doniino Heinrico illustri comiti Seynensi 1 , qui erat virChristianus prepotens et dives et honestissime vivens, quem affirmabant equi-tasse in cancro, dicentes nisi confiteretur, quod castra sua, que erant per-optima, ipsi cum veteribus mulierculis a vellent auferre et inquirere. Ipse verocomes, tamquam vir Ghristianissimus, suam fidem catholicam volens totoposse defendere, rogavit dominum Sifridum archiepiscopum Moguntinensem,ut suos sufTraganeos episcopos et clerum tocius sue provincie convocaret.Quod ita factum est in Moguntia. Quo tunc accessit frater Conradus deMarburg et sui coniudices. Et ipse comes coram omnibus vitam suam pro-bavit per innumerabile testimonium virorum fidedignorum et religiosorum, suam iofidem catholicam honestissime et sufficienter comprobando. Gui testimonioomnes episcopi et totus clerus sufficienter consentiunt. Attamen fratri Gon-rado durissimo iudici non suffecit, nee ipse cum suis ab eorum propositodesistebant, omnibus episcopis et clericis sibi reclamantibus. Et sie certeomnes angustiati consuluerunt b comiti, quod ad sedem apostolicam appellaret. isQuod fecit continuo. Et rogavit, ut sibi de clero boni magistri concederentur.Quod statim admissum 0 est. Itaque decanus Moguntinus bonus clericus, etmagister Volzo canonicus Wormatiensis clericus peroptimus 2 , et de Spira 3et de Argentina et alii continuo ad defendendum comitem ac dominos ettotam Theutoniam ire ad curiam Romanam promiserunt. Et sine mora pre- 20parati accesserunt ad dominum papam. Gui per bonas literas tarn dominiregis episcoporum dominorum atque civitatum processum istius nefandi ne-gotii totaliter proposuerunt et districte conquerendo per omnia que gestafuerant intimaverunt d . Audiens hec summus pontifex sepius ingemiscendodixit: „Miramur, quod talia inaudita iudicia tarn diu apud vos sustinuistis, 25nobis ea non declarantes; nolumus enim, ut talia diueius permittantur, sede a penitus deponimus et cassamus; talem miseriam ut nobis dixistis nonpermittimus."

Accidit autem interea, cum isti sollempnes nuncii decesserant, quodfrater Conradus de Marburg 0 et frater Gerhardus Lutzelkolbo de ordine Mi- 30norum f suus socius volentes ire domum et sie equitantes, quidam milites etalii quos ipsi tarn in parentibus 8 eorum quam in propriis personis infama-verant et dampnificaverant h , ipsos insequentes oeeiderunt 4 . Frater vero Dorso jo.juHfuit occisus apud Argentinam, et Iohannes' suspensus apud Frideberg. Etstatim de fratribus Predicatoribus, qui propter ipsos sui honoris et sacre ss

*) »0 Böhmer p. 670; 3°u. 3* veteris mulieribus. b ) 3° consulerunt. c ) 3 a

admissus. d ) et districte—intimaverunt fehlt in 3°. e ) 3« u. 3 b Marekburgek.

) 3° Minoris. 8) 3<* u. 3' parentes. h ) 3° damnifieaverant. ') 3° Ioannes.

1 Ueber die Anklage des Grafen Heinrich von Sayn vgl. auch Annales Erphor-denses in SS. XVI. 28 ff. Der Tag zu Mainz, wo die Verhandlung über seine Recht- 40gläubigkeit stattfand:, war am 25. Juli, s. Böhmer-Ficker nr. 4287". * Ein magister

Volzo, canonicus maioris ecclesie Worin, kommt urkundlich 1233—1238 vor, ÜB.I, Reg. p. 474. ' Conradus scolasticus s. Ann. Erphord. I. c. l Konrad

Wurde auf der Heimreise nach Marburg beim Löhnberg 30. Juli 1233 erschlagen,*• Ann. Erphord. I. c. tb