Chronicon Wormatienae. 167
et inceperunt ibi edificare. Dominus autem Henricus episcopus erat ipsiscontrarius, sed cives favebant eis. Institit vero episcopus modis omnibusqualiter eos de civitate removeret, clero sibi semper assistente. Et nichil pro-ficiebat. Habebat etiam filium fratris sui comitis de Liningen" in ordine,nomine Eberhardum, qui obiit in eadem domo, et sepultus in area fratrum 5ibidem. Quo accedens iussit eum effodere. Et convocato toto clero iussitportari eum et honeste eum sepeliri in claustro ecclesie maioris l . Tandemvero post multas litigationes oportebat ipsos fratres recedere, et structuraseorum deponere de loco illo. Ipsi vero divino auxilio ad locum meliorem etampliorem se transtulerunt, videlicet ad curiam Hiltegundis dictam ante Mo- 10netam, quam etiam suis denariis auxilio bonorum hominum comparaverunt,domus et areas circumiacentes sibi modis omnibus adtrahentes 2 .
b Anno domini 1227 mense marcio egressi sunt de civitate Wormatiensi ff'*,simul et semel plus quam quadringenti cives cruce signati ad subsidium terresancte ad partes ultramarinas. Eodem quoque tempore transfretavit dominus 15Fridericus eius nominis secundus imperator magnificus. Et subiugasset subitosibi terram sanctam, si dominus papa civitates suas in Apulia et Sicilia inipsius absentia non invasisset, excommunicans etiam imperatorem tarn illaparte maris quam ista. Et sie oportebat eum pro innumerabilibus grava-minibus et dampnis, que ipsi dominus papa inferre procuravit et intulit, a 20terra saneta sine omni fine ad sua reverti. Et hoc oberit populo Christianousque in extremum diem. Peregrini etiam, qui supervixerant, ad sua suntreversi. Cum enim dominus imperator ad partes et terras reversus fueratsuas, statim ipse et dominus papa reconciliabantur. Postea pagani intraveruntcivitatem sanctam Ierusalem, et ibi commorantes turrim David etiam destru- 25 linentes, et multa mala populo Christiano inferentes 3 .
10 Anno domini 1231 supervenit plaga miserabilis et sententia durissimadivina permissione. Venit namque quidam frater dictus Conradus Dorso, eterat laicus totalis et de ordine Predicatorum, et adduxit secum quendam secu-larem nomine Iohannem d , qui erat luscus et maneus et vere totus nequam. 30Hü duo ineipientes in partibus superioribus, primo in pauperibus, dicentesse noscere hereticos. Et inceperunt illos cremare, quibusdam confitentibusse reos esse et nolle a sua seeta recedere. Et cum vidisset populus 6 setales comburere, continuo favebant et assistebant eis, et merito quia dignierant mortis. Cum autem ipsi duo vidissent sibi populum sie faventem, con- 35
») 3« Leiningen. «>) 30 u , 36. 0) ßa M , 36. d) 30 Joannem.
e ) 3« populos.
1 8. ÜB. I nr. 145. 146. 149. 150. 151. 153. 162. 167. * Die Ereignisse
erstrecken sich von 1226—1232. Die Erzählung widerspricht z. Th. den Urkunden undbasirt auf Aufzeichnungen aus dem Predigerkloster s. Koster l. c. 68 f. ' lieber 40
den Kreuzzug des Jahres 1227 vgl. jetzt Winkelmann, K. Friedrich IL (Jahrb. d.d. Reichs) I, Leipz. 1889 p. 324 ff. * Das folgende Stück ist eine Ueberarbeitung
einer vor 1232 gleichzeitig mit den Ereignissen abgefassten Aufzeichnung mit starkerbiblischer Färbung (s. den Gebrauch von Ecce, Audite, plaga), Anspielungen an Bibel-worte wie z. B. sententia durissima = iudicium durissimum Sap. 6,6; iudices — sine 45aiisericordia Jacob. 2, 13; fodentes foveas et ineidentes in eas Prov. 26, 27, Ecelesiastes10, 8. Jes. Sir. 27, 29 etc. Vgl. Küster l. c. p. 69 ff.