Vita Eckenberti. 133

concessit. Nam Lotharius impcrator ut primum venit ad civitatem, centuriofalsa veris* immiscens, beneficii accepti immemor, animum imperatoris ad-versus virum Dei inflammavit. Unde ille ab impcratore vocatus, nulluni e bsuis coram imperatore adesse voluit, cupiens parcere 0 suis in domino con-fisus viam ingreditur, evangelioruni libellum manu deferens, qui ci ad re- *creationem foret, si d in 0 suam custodiam fuisset inissus. Adhibuit tarnentestes sibi viros idoneos f , censu paupercs, fide et morum bonestate divites,nihil habentes perdere ideoque audentes 8 verum publica voce profileri. Istisstipatus 1 ' aulam regiam ingreditur, sed ille oecupatus negotiis variis, iubeteum altera die reverti, omnipotente Deo id coelitus procurante, ne suus 10miles ei oecurreret, nisi ante coneeptae iraeundiae furorem deposuisset.Unde crastina die rediens, pacatissimum' imperatorem invenit. Vitricusnamque ipsius, de quo supra diximus l , recensita ex ordine causa, regiamiram non solum temperavit, sed etiam gratiam ipsius incommendatae ksanetitatis viri annuavit. Haec 1 sunt, Christe, dona tuae benignitatis. Goepit 15enim ex illa hora in conspectu regis Lantus m haben, ut coram eo plerumquecitharisaret, rexque nonnulla pro petitione eius faceret, quae aliis de semagna praesumentibus denegaret, Haec omnia divinae industriae adscribebat.Et quamvis adhuc esset in seculo, totum tarnen sibi displicebat, quidquidagebat, et ut nunquam moreretur in seculo, assidue" rogabat Deum preeibus 20indefessis. Accidit interim, ut exigentibus demeneiis 0 hominum poenas 1 ' totacivitas Wormatiensis combureretur, ita ut vix paucae ecclesiae incombustaelemanerenf.

Quo in tempore 2 aegrotavit Eckenbertus usque ad mortem, et inaesti-mabilis erat dolor eius. Agebantur autem in ecclesiis sine intermissione pro 25eo orationes; flebant cognati super eo nepote suo morituro; dolebant men-dici super miseratore suo migraturo. Accitis r ergo presbyteris, de animaesuae remedio sollicitus agere coepit. Wolframus 8 ergo custos ecclesiae sanetiPauli 3 , cuius consilio mulla bona fecerat, miratus eum longi coneubinatuseulogio 1 perstitisse hortari obtestarique fecit", quod incestus copulam com- 30mutatione matrimonii adornaret, et quos genuerat filios, legitimos facere festi-naret, alioquin eum frustra laborasse auctorisabal. Et praeterea bona adsalvationem non sufficere, nisi haec v tierent, affirmabal. Annuit ille mo-

a ) 1: i'alsis vorbis. b ) e fehlt in den lies. °) 1: parere. '') 1: sui.

°) in fehlt bei 1. f ) 1: idoos. «) /: andiente«. •■) /: stipatis. ! ) 1: 35

paratissimum. k ) 1 u. 2: g. i. in iram commendatae. ') 2: Hac. m ) 1:

tanto. n) j : assiduo. °) 2: dimeritis. l>) 1: poenae; 2: poenis.

*?) folgt beim MK: Sed nee ista ultima ftlit, ut postea adhuc (»„fehlt bei 1) sequetur{Caput XXIX]. De infirmitate Eckenberti et de captu eius ad iudicium Dei. r ) 1:

Actis. «) 1 : Wolffgangnus. l ) 1: elogio. u ) 1: cepit. T ) li. fehlt bei 1. 40

1 s. 0. p. 131, 37. '*) Für das folgende Ereignist beruß sicli der DicJiler auf

e vn Buch: Nu begunt mir ie bäsz behagen

von dies guten raannes geschieht,

als mir das buchlein dann vergicht.j* e ses „buchlein" ist wahrscheinlich die gemei ns ame Quelle, am den- Micliel und das 4SMK gesclwpft Italien. s Ein. deeanus s. Pauli Wolframmus komnd in der Ur-

kunde des Bischofs Burchard über die Stiftung des Klosters Frankenthnl tl$6 vor,ochannat II, p. 68.