Vita Burchardi episcopi.Prologus».

Vitam actusque felices beati patris et carissimi b senioris mei Burchardieptscopi, cum scribere mecum deliberarem, tu praesul piissime N. occurrebasmenti meae, ut nomini tuo scripta consignarem atque consecrarem. Tua snamque sapientia cunctis est cognita, et non solum in propriis, sed etiamin imperialibus castris sollertis hominis officium exercere ab omnibus com-probaris. Ecclesiam autem a Deo tibi commissam maxima auctoritatc con-struis et regis, et summae vir virtutis aperte praedicaris, et pater pauperumegenorumque solatium merito nominaris. Quod in me misero apertissime 10ostendisti, quando per varios labores me valde confractum et ab omnibusdcspectum ac proiectum, misericorditer recepisti atque, ut decuit te, clementerconsulendo tecum fovisti. Talia, mi pater, erga et non promerentem. Nonenim quae hominum sunt quaeris, sed quae Dei sunt, ut omnibus patet,Pura mentc meditaris et non ad personam alicuius respicis, sed rectam coe- ulestis itineris semitam gressu nee titubante sequeris. Ergo dilectioni vitaetuae perpetua conglutinatione, si praesumo confiteri, sigillum Christi caritatispectori meo impressum est. Quamvis enim inopia rei familiaris in exequüsexhibendis copiam mihi negaverit, tarnen mea voluntas semper devota inChristo tibi manebit. Unde nomini tuo istud consecravi opusculum, de ami- 20cissimi ac familiarissimi tui actibus compositum. Noverit autem dignitas tua,quod non pro superbia aliqua haec sunt composita, sed Deo teste ad evi-tandam ociositatem cordisque desidiam et maxime ob suae beatae vitae me-moriam, ut, cum sua legantur gesta piissima, obstruantur ora contra illumloquentium iniqua. Si quid vero inordinate vel imperite connexui, tuae cor- 25i'ectioni et auetoritati proferre decrevi, sperans hoc tua misericordia corrigiel defendi. Ad ultimum quoque opusculum istud tuo iudicio subiaceat, ut,S1 tibi displiceat, aboleatur, si vero placeat, ad testamentum factorum Deiservire maneat.

Istud autem opusculum hoc modo sumpsit exordium. Cum die qua- 30dam loco secretiori sedens mecum diversa volvendo non sine suspiriis cogi-terem, meus quidam familiaris interveniens huiusmodi allocutus est verbis:»Quid tu, inquit, mi carissime, solus hie sedens animo turbato meditaris?y el cur solito tristior obstipo capite terram intueris? Si enim dictis vel factisahquis te commoverat, tecum me iam turbaverat. Ergo si quid tibi mentem 35

a ) Der Prologu» fehlt im MK. '•) K. Druck: eliarissimi.