I. Der Novus Aesopus des Baldo. 49
Non mea tecta petam, nee in hac te nocte quietam". 940
5 Vocibus his extra respondet talia mesta:
„Qua requie fungar, solita uice ni tibi iungar?"Quam uir adhortatur, comes ut sibi fida petatur,Per quam secura pociatur nocte futura.
Mox mediatrici preeepit, ut eius aniici 945
10 lanua pulsetur, preparare nee ipse moretur.Adueniensque cito, metuens ait: „Ipsa preito ;Gerne, quod introrsum sursumque sit atque deorsum".Intrat ut hec tectum, nexam uidet hanc prope lectum fol. 119'
Coniugis, herentem, flagris grauiterque dolentem. 950
15 His stupefaeta flagris rogat hec, quod sit mediatrix,Agnouitque citi redeuntis nocte maritiInmemorisque mero, biberat quod uespere sero,Nexibus astrietam, uirgis tarn turpiter ietam.
Sed cum nouisset foris esse, quod ante petisset, 955
20 Per solitum morem flagrat, ut petat eius amorem.Cui dum nidla patet uia, qua scelus anxia patret,Se caput ad lecti rogat hanc permittere necti,Cautaque mutiret nulli, dum media rediret.
Cuius nexa uice stetit hec ibi pro meretrice. 960
25 lila sub amplexus, resolutos post sibi nexus,Se tulit illicitos, inhianter utrisque petitos.Qua nubente foris, gemitus dat uineta doloris;Sicque uir iratus uinique sapore grauatus
Tertio seetatur, quid sit sibi uel quid agatur; 965
30 Verbaque nulla dabat, quia sie latuisse putabat.Quam super inuectus furiosus hie et uir ineptus,Sumens cultellum, secat huic cum nare labellum;Inde petit Stratum, sie se putat ut saciatum.
Mecha uoluptati satis ut sibi fqcit amati, 970
35 Intrat nocte lares, flens truncas tarn male nares ;Moxque rei gestq dedit ut solatia meste.,Vincula confregit citiusque reclire coegit,Se faciente quidem nedi ceu nuper ibidem.
Cumque sub aurora uir surgens cerneret (h)ora 975
40 Coniugis integre, quam lesam credidit egre,Se putat, ut stultus, quod Bachi mole sepultusTale quid egisset, per sompnia uimque tulisset.Sic uictus cessit, sie crimen adidtera texit.
Mox intempesta mediatrix nocte regressa, 980
45 Callida sopitum delusit et ipsa maritum;
Abhandlungen d. Ges. d. Wiss. zu Oöttingen. Phil.-Hist. KI. N. F. Bd. XXf,i. 4