IILI.

Dam̄. ꝟo dicit ꝙ pͥmus inter peccātes p̄erat terreſtri ordini. ẜm ꝙ videt̉ alijs inferior fuiſſe. Augꝰ ꝟo .xj. ſuperGen̄. reliquit ſub dubio vtꝝ fuerit de ſuꝑioribꝰ vel inferioribꝰ Grego. ꝟo exp̄ſſe determīat eum ceteris ſuꝑiorēfuiſſe. cui etiaꝫ autoritates ſcpͥture canonice ꝯſonare vtdent̉. Un̄ eius ſnīa cōmunit̓ ab oībus tenet̉. ⁊ rationabiliter. nō enī in tantā p̄ſumptiōeꝫ efferri potuiſſet: vt deieqͣlitatem peteret. ſi etiā aliquibꝰ creaturis ſpiritualibꝰminor eēt. Ad pͥmū ergo dicēdū. ꝙ etiā ſuꝑiores qn̄qcenſent̉ nominibꝰ inferioꝝ ordinū. ẜm Dyo. ⁊ ſic luciferqͣꝫuis ad ordinē ſeraphin ſpectaret recte tn̄ cherub d̓r qd̓plenitudo ſcīe interptat̉. ad deſignandū ꝙ ꝑ elatiōeꝫ cecidit. qꝛ ſcientia inflat vt d̓r. jͣ. Coꝝ. vij. Ad ſcd̓m dicendū ꝙ angeli nō ſolū ſunt inequales. ẜm dona gratiarū: ſꝫ etiā ẜm gͣdus nature. ſic enī abinuicē diſtinguūt̉vt ſupra p̄dictū eſt. Unde opinio Orig. ſtare nō pōt. Ordo aūt in angelis diſtinguit̉ completiue qͥdem qͣꝫtum addona gratū faciētia. materialit̓ vero qͣꝫtum ad dona naturalia. ⁊ ſic quodāmodo erāt ordines in angelis an̄ diſtinctionē bonoꝝ a malis. lꝫ non ꝑfecte. Ad tertiū dicēdū ꝙ corruptio in corporalibꝰ accidit ex defectu nature. ſꝫ in ſpūalibꝰ ex defectu voluntatis. qͥ qn̄qꝫ occaſionēſumit ex ꝑfectione nature. inqͣꝫtum pōt eē ſuꝑbiēdi materia. ⁊ ideo nō eſt ſimile.D ſcd̓m ſic ꝓcedit̉. videt̉ ꝙ alij angeli nō ſūpſearint occaſionē peccādi ex peccato pͥmi angeli.ſicut enī pͥmus angelꝰ ꝑ ſuꝑbiam peccauit. itaetiā ⁊ alij. qꝛ ip̄a eſt radix oīm peccatoꝝ ſpiritualiū. q̄ ſola eē in angelis poſſunt. ſed ſuperbia nō ē vtalicui inferiori velit ſubdi. potiꝰ ſuꝑiori ſꝫ ecōuerſo. magis enī ad excellentiā ꝑtinet ⁊ libertatem ſubdi ſoli regi.qꝫ regi ⁊ comiti. gͦ alij angeli qui ſuꝑbiēdo deū ſubterfugiebant. in peccatū pͥmi angeli non ꝯſenſerunt. qͥ ceterispeſſe nolebant. Pqͣꝫcito pͥmus angelus peccauit d̓ celo eiectus ē. ſed poſt ſuā deiectionē nō potuit eē alijs occaſio peccādi. qͦ peccatū pͥmi angeli non fuit occaſio peccati alioꝝ. Pẜm Grego. Id̓o homo ꝑ aliū reꝑari potuit. quia ꝑ aliuꝫ cecidit. ſi ergo ruine inferioꝝ angelorpeccatū pͥmi angeli fuiſſet cauſa. videt̉ ꝙ caſus inferiorangeloꝝ eēt reꝑabilis. qd̓ eſt ꝯtra fideꝫ catholicā. Sꝫꝯtra eſt qd̓ d̓r Apoc̄. xij. ꝙ draco de celo cadens traxit tertiam ꝑtem ſtellaꝝ ſecum. ⁊ ita caſus pͥmi angeli videturfuiſſe occaſio caſus alioꝝ P multitudo non videturpoſſe cōcordare in aliquo vno. niſi aliqua ſit ꝯcordātiecauſa. ſed multi angeli in peccatū ꝯcordauerūt. ſicut ⁊ īpena ſociati ſunt. ergo aliqua fuit cauſa huiꝰ cōcordie:⁊ p̄cipue videt̉ ꝙ ꝑſuaſio pͥmi angeli peccātis. ℟ dicdū ꝙ nullus p̄eſſe pōt niſi ſubditos habeat. qꝛ gͦ pͥmusangelus peccado excellentiā p̄lationis appetijt. ꝯſequit̉etiā vt alios ſue p̄latiōi ſubijcere niſus fuerit. Sic ergopeccatū eiꝰ aliqualiter fuit alijs occaſio peccādi. inqͣꝫtuꝫip̄e in alios excellētiā appetens ꝓuocauit. vt ſue excellentie ꝯſentientes etiam ip̄i in hoc aliquā excellentiā conſequent̉. ſicut in exaltatiōe vnius omēs eius fautores exaltant̉. ⁊ ſic peccatuꝫ pͥmi angeli ad peccatū alioꝝ cōꝑarat̉ aliquo modo vt cauſa. ⁊ nō ſolū ſicut excedēs in grauitate culpe: vt qͥdam dicunt. nō tn̄ hoc intelligendū eſtſic ꝙ prius tēporaliter pͥmus angelꝰ peccauerit. ⁊ poſteaalios ad ꝯſentiēdū ſibi īcitauerit. ſed ſimul totū ē factūſcꝫ ꝙ pͥmus angelꝰ peccauit ⁊ alijs ꝑſuaſit. ⁊ alij ei ꝯſenſerant. qd̓ qͥdeꝫ in nobis accidere nō pōt. qꝛ ſuggerimꝰalijs noſtri cordis ꝓpoſitum ꝑ locutiōes ⁊ nutꝰ qͥ corporeis motibꝰ explent̉. ⁊ ideo tēpore indigēt. angeli autēſibijnuicē loquūt̉ vt ſua deſideria deſignent ſpūalibusſignis: q̄ ſubito fiunt. ⁊ ideo ſimul fuit peccatū angeliſuaſio ⁊ ꝯſenſus. ſicut ſimul ē accēſio cādele: illumīatio

aeris ⁊ viſio. qꝛ om̄ia ſunt inſtantanea. Ad pͥmuꝫ ergo dicēdū. ꝙ excellentiā quā ſibi inferiores angeli indebite appetebāt. nō credebat ſe ſuis viribus poſſe acqͥrereniſi ꝑ auxiliū pͥmi angeli peccātꝭ. ⁊ id̓o pͥmo āgelo ꝯſenſerunt. nō quaſi volentes ſubeſſe. ſꝫ qͣſi volētes eius auxilio ad altiora qͣꝫ eis cōpeterēt ꝓmoueri. Ad ſcd̓m dicendū. ꝙ ratio illa ꝓcederet. ſi nō ſimul oīa illa fuiſſentvt dictuꝫ eſt. Ad tertiū dicēdū. ꝙ homo cecidit ꝑ diabolū temptantē. ſꝫ angeli non ꝑ temptantē. ſed poccaſionem p̄bentē. vel pōt dici. ꝙ illa ratio nō eſt ſuffitiēs. ſꝫeſt quedā cōgruentia.a D tertiū ſic ꝓcedit̉. videt̉ ꝙ in demonibus nōſit ordo. Dicit̉ enī Iob. x. ꝙ in terra miſerie ettenebraꝝ nullꝰ ordo ſꝫ ſempiternꝰ horror īhabitat. illiꝰ aūt terre ciues ſūt demones. ergo in eis non īaliquis ordo P quod ordinate fit. bene fit. ſed angelinihil bene faciūt. vt infra dicet̉. ergo angeli nō faciūt ali̓quid ordinate. ⁊ ita nō eſt in eis aliquis p̄lationis ordoPinter homīes damnatos nō ponit̉ aliquis ordo: ſꝫvna eſt dānatio hominū ⁊ angeloꝝ. ergo nec in angelisdamnatis eſt aliquis ordo. Sed ꝯtra eſt. qd̓ d̓r Iobxlj. Ip̄e eſt rex ſuꝑ filios om̄is ſuꝑbie. PMat .xxv.dicit̉. Ite maledicti in ignē eternū. qui paratꝰ eſt diabolo ⁊ angelis eius. qd̓ nō diceret̉ niſi vnꝰ diabolꝰ aliquāp̄lationē inter alios haberet. ℟ dicendū ꝙ in demonibus inuenit̉ aliquid dupliciter Uno modo ex ꝓpriavolūtate. ⁊ ſic nihil pulchrū. nihil ordinatū ī eis exiſtitAlio modo ex natura ⁊ ex dei ordinatiōe. ⁊ ſic in eiseſt pulchritudo ⁊ ordo. ẜm nanqꝫ nature conditōeꝫ qͥdēalijs ſuꝑiores exiſtunt. ⁊ ſic ſuꝑ alios habēt potentiaꝫ.deus etiaꝫ qui ſūme bonus eſt. eos in malicia cadere nōꝑmiſiſſet: niſi eorū maliciā in bonuꝫ ordinare poſſet. etideo vt decentiꝰ ex eorū malicia conſequat̉ illud bonuꝫad qd̓ deus eoꝝ maliciā ordinauit. ſtatuit in eis p̄lationis ordinē. qui tamē qͣꝫuis relatꝰ ad dei ordinationē ſitrectus. relatꝰ tamē ad eoꝝ volūtates eſt ꝑuerſus. ⁊ qͣꝫtūad finem. qꝛ totum ſue p̄lationis ordinē in nocumētuꝫhomīs ꝯuertunt. ⁊ qͣꝫtum ad ordinis vſum: ꝓut ſuperiores ꝑ ſuꝑbiam ſibi dominiuꝫ vſurpantes ⁊ inferiorescoacti ⁊ renitentes obſecunt̉. Ad pͥmū ergo dicenduꝙ in inferno dicit̉ ordo nō eſſe. tum qꝛ voluntas dānatorū non ordinat aliquid in bonuꝫ. tum qꝛ res penalesque ibi ſunt. naturalē ordinē nō vſqꝫqͣqͣꝫ ſeruant. quiaignis ardet. ⁊ nō ꝯſumit. ⁊ non lucet. ⁊ alia huiuſmodiſunt ibi ꝯtra ꝯſuetum curſum nature. eſt tamē ibi ordodiuine iuſticie: vindicātis in malos ꝑ malorū miniſterium. Ad ſcd̓m dicendū. ꝙ obiectio illa ꝓcedit̉ de vſuordinis. qͥ in demonibus malꝰ eſt. ip̄e auteꝫ ordo a deoeſt ⁊ bonus eſt. Ad tertiū dicendū: ꝙ homīes damnati om̄es ſunt pares. qͣꝫtum ad naturā ſpeciei. nec iteꝝ dedeputant̉ ad exercitiū vel punitiōem alioꝝ vt demones⁊ ideo nō eſt ſimile.D qͣrtuꝫ ſic ꝓceditur. videt̉ ꝙ aer caliginoſusa non ſit cōueniens locus demonibꝰ poſt caſūDemones enī peccauerunt grauius. qͣꝫ aīe dānatorū. ſed aīe damnatoruꝫ ſtatim poſt mortem detrudunt̉ in infernū. ergo multomagis demonesſtatim poſt caſum in infernū detrudunt̉. ⁊ nō ſunt ī iſtocaliginoſo aere cū ẜm Dam̄. hoc ſit angelis caſus qd̓ hominibꝰ mors. P angeli cum ſint danati: pena ignispuniunt̉. qd̓ eſſe non poſſet niſi in inferno eſſent. vbi ē ille ignis penalis. ergo demones ſunt in inferno. ⁊ ſic idēqd̓ pͥus. Pſi in hoc aere caliginoſo demones detinethoc nō videt̉ eē niſi ꝓpter exercitiū. quo ſanctos tētādoexercitant. ſed poſtqͣꝫ ſunt victi. vlterius tēptare nō pn̄t.vt in lr̄a d̓r. ergo tunc minꝰ deberēt ī infernum detrudi