LI.II

extēdere pōt. natura aūt a ꝑfectis ſumit exordiū. vt perboetiū ptꝫ in de conſo. In hac aūt oꝑatione qua deuscognoſcit̉ beatitudo rationalis conſiſtit. Alia beatitudo eſt inqͣꝫtum rationalis creatura habet ꝑfectam oꝑationē ſimpliciter ꝓut ſcꝫ cognoſcit deum ꝑ eſſentiā ſuāſicut eſt. ⁊ hanc beatitudine angeli in ſui creatiōis pͥncipio non habuerūt. Ad primū ergo dd̓m. ꝙ deꝰ tripliciter videt̉ Uno modo ꝑ ſpēm alicuiꝰ rei. in qͣ eſt aliquā ſimilitudo dei. ⁊ iſta cognitio competit ẜm p̄ſentē ſtatuꝫ. Alio modo ꝑ aliquā ſimilitudinē diuine virtutis menti intelligētis imp̄ſſam. ⁊ iſta ē angelis naturalis Tertio modo abſqꝫ ſimilitudine ꝑ eſſentiā. ⁊ iſtaeſt viſio ꝓpria bonorū. ſcd̓o ergo mō ⁊ nō tertio angelianteqͣꝫ erat beati viderūt verbū ⁊ res ī verbo. tertio vero modo poſtqͣꝫ beati fuerūt. Ad ſcd̓m dd̓m ꝙ ip̄a ſimilitudo dei q̄ eſt in mēte angeli. naturaliter ē ſicut ſpecies quā intellectꝰ angeli informat̉ ad deū cognoſcendū. Unde ꝑ hoc nō oſtēdit̉ ibi eē aliqͥs diſcurſus. ſicutnec in oculo. cum cōſiderat lapidem ꝑ ſpeciem lapidisratio autē ꝓcedit quādo effectꝰ ſumit̉ vt mediū. ad demonſtrandū cauſam. Ad tertiū dd̓m. ꝙ deſideriumangeloꝝ erat ordinatū. vnde nō appetebāt hr̄e beatitudinē: niſi determinato tꝑaliter: qd̓ dilatum non fuit.⁊ ideo afflictio in eis eſſe non potuit.DiſtinctioVOſt hoc conſideratio⁊cͣ. Hic ē duplex q̄ſtio. Primo d̓ verſione maloꝝ angeloꝝ. Scd̓o de conuerſione bonoꝝ. Circa pͥmū q̄runt̉ duo. Primo vtꝝangelus peccare potuerit. Scd̓o vtrū dei equalitatem appetierit.D primū ſic ꝓcedit̉. videt̉ ꝙ in angelo peccatū eſſe nō potuit. Om̄e enī peccatū ẜm Amb̓.ex errore eſt. ſed in angelis cū ſint intelligibiles ſub̓e. error eſſe non pōt. qꝛ intellectꝰ ſemꝑrectus ē. vt d̓r in tertio de aīa. ergo in angelo peccatumeſſe nō potuit. Pͣ ẜm Augꝭ. in tertio de trini. Sicuteſt ordo inter ſuꝑiora corpora ⁊ inferiora. ita inter ſuperiores ſpūs ⁊ inferiores; ſed in corporribꝰ ſuꝑioribꝰpeccatū accidere nō pōt. ergo nec in ſuꝑioribꝰ ſpiritibꝰ.Pͣ alicuicreature hͦ ꝯferri p̄t. vt peccare nō poſſit. adīmenſitatē enī diuine bonitatis ꝑtinet: ꝙ cōmunicatūſit creature quicqͥd ei eſt cōmunicabile. ſed īter ceterascreaturas angelꝰ eſt excelſior ẜm naturā. nā dicit Aug.xj. confe. ꝙ factꝰ eſt ꝓpe deum. gͦ angelus peecare nō potuit. Sed ꝯtra ē qd̓ d̓r Iob. iiij. In angelis ſuis repperit prauitatē. Pͣ. hieroꝰ dicit. Solꝰ deꝰ ē in quempeccatū non cadit nec cadere pōt. cetera cum ſint li. ar.in vtrāqꝫ ꝑteꝫ fleccti poſſunt. gͦ angelus peccare potuit℟º dd̓m. ꝙ in angelis ante cōfirmationē peccatumaccidere potuit. ⁊ in qͥbuſdam accidit. ⁊ hoc ideo. quiain voluntate peccatū accidit. qn̄ non recte ordinat̉ ad finē. voluntas autē vt quedaꝫ natura eſt neceſſariā inclinationē habet in id qd̓ ſibi naturale eſt. reſpectu ꝟo aliorū nullā neceſſitatē habet. gͦ illa ſola voluntas eſt omnino in peccato cuiꝰ natura ē ip̄a bonitas ſūma. que ēregula volūtatis. Om̄is autem voluntas alia pōt p̄terhanc regulā agere. ⁊ id̓o in ea pōt peccatū accidere. Sẜm ſuam naturā ꝯſideretur. bonitas autē prima que ēvltimꝰ finis ⁊ regula om̄is bonitatis. nō eſt natura voluntatis angelice Unde in volūtate angelica pōt eē obliquitas ⁊ peccatū. Ad primū gͦ dd̓m. ꝙ intellectꝰ angeli lꝫ in eligēdis nō poſſit ligari aliqͣ paſſione: ſicut innob̓. pōt tn̄ impediri a recto iudicio eligibilis. ꝑ omiſſionē aliquoꝝ. q̄ ꝯſiderāda ſunt. nō enī naturali cogniti

on oīa ſimul cognoſcit. Aliqͥd aūt ẜm ſe cōſideratū eſteligibile. qd̓ ꝯſideratis alijs eligibile nō ē. ⁊ ſic circa iudicium eligibiliū in angelo error eē potuit. qͣꝫuis nō circa abſoluta cognitionē eoꝝ ad que naturalis cognitioſe extendit. Ad ſcd̓m dd̓m. ꝙ in corporibꝰ celeſtibꝰ ēſolum natura ⁊ non volūtas. natura autē eſt determinata ad vnū. Unde in eius actione peccatū nō pōt accidere. niſi ꝑ eius corruptionē ⁊ impedimentū. voluntas aūt non ē determinata ad vnū. ⁊ ideo ꝑ eā angeluspeccare potuit. Ad tertiū dd̓m. ꝙ non poſſe peccarenō pōt aliter creature rōnali cōmunicari vt ei ꝑ naturāinſit. ſicut non pōt ei cōmunicari ꝙ eius natura ſit bonitas ſūma. cōmunicat̉ aūt aliquibꝰ ꝑ gr̄am. ⁊ ſic qͥbuſdam angelis cōmunicatū fuit.D ſcd̓m ſic ꝓcedit̉. videt̉ ꝙ angelus diuinamequalitatē nō appetierit. Appetitꝰ enī mouela bono apprehēſo. vt d̓r in tertio de aīa. Illd̓gͦ qd̓ non pōt apprehēdi nō pōt appeti. ſꝫ nonpōt apprehēdi ꝑ intellectu aliquā creaturā eē deo equalem. gͦangelꝰ equalitatē dei nō appetijt. Pͣ. Quicūqꝫappetit alteri eſſe ſubiectꝰ. non appetit ei eē equalis. ſꝫomis creatura naturaliter appetit deo eſſe ſubiecta Inhoc enī ꝑfectio vniuſcuinſqꝫ rei cōſiſtit: ꝙ ſuo perfectoſubijcit̉. vt ptꝫ de materia ⁊ forma. gͦ creatꝰ angelus deiequalitatē nō appetijt. Pͣ. Anẜ. dicit in li. de ca. diaboli ꝙ diabolꝰ peccauit volendo aliqd̓ comodū qd̓ nōhabebat. nec velle tūc debuit. qd̓ nō ad augmētū illiꝰ beatitudinis eē poterat. ſꝫ eē equalē deo nō poterat eē angelo ad augmentū beatitudinis. gͦ nō peccauit hoc appetēdo. Sed ꝯtra eſt qd̓ d̓r Eſa. xiiij. in figura diaboli. In celū aſcendā ⁊cͣ. qd̓ non pōt intelligi de celo empirreo. qꝛ ibi creatus ē. et ſic reſtat vt intelligat̉ʳ de celoſancte trinitatis. Pͣ. Primū angeli peccatū d̓r fuiſſeſuꝑbia. ẜm illud Ecc̄i. xj. Initiū omis peccati ſuꝑbia.hoc aūt ē inordinatꝰ appetitus ꝓprie excellētie. Nihilaūt erat angelo excellētiꝰ niſi deꝰ. cuiꝰ excellentiā inordinate appetere poſſet. gͦ angelꝰ peccauit dei equalitatem appetēdo. ℟º dd̓m. ꝙ aliqͥs pōt alteriꝰ equalitatem appetere duplicit̓. Uno mō vt ſit ei equalis abſolute. qͣꝫtum ad oīa. ⁊ ſic angelus diuinā equalitatē appetere nō potuit. ſicut nō potuit appetere ſe non eē. nihilenī pōt eē deo eqͣle. niſi ſit id qd̓ deus eſt. qꝛ ē bonitas ⁊magnitudo ꝑ ſe ſubſtans cui nihil bonitatē vl̓ magnitudinē ꝑticipās equari pōt. Si aūt appete̓t ſe eē hͦ ideꝫqd̓ ē alter. ex hocip̄o appetit ſe nō eſſe. Un̄ nullꝰ pōt appetere eē hoc qd̓ ē alter eē. ſꝫ tantꝰ vl̓ talis vel talit̓ ſe habens. Alio modo pōt aliqͥs appete̓ ſe eē equalem alteriqͣꝫtum ad aliqͥd inqͣꝫtū appetit id qd̓ illi ſoli debet̉. ⁊ ſicangelꝰ appete̓ potuit diuinā eqͣlitatem. ẜm qd̓ appetitaliquā excellētiā q̄ ſoli deo cōpetit. Duplex eſt aūt excellentia. q̄ ſoli deo cōpetit. Una reſpectu ſuijpſius. inqͣꝫtum ſui fruitiōe beatꝰ eſt. Alia reſpectu creaturarumqͥbus p̄eſt. vtrūqꝫ aūt iſtoꝝ angelus habere potuitꝭ ⁊ habuiſſet ſi ſtētiſſet ex munere diuine gr̄e. ⁊ ſic hmōi ſancti angeli appetiuerunt. Sꝫ diabolus hoc hr̄e. appetijtex ꝟtute ſue nature qd̓ ſoli deo debet̉. Unde inqͣꝫtū appetijt hr̄e aliqͥd qd̓ habiturꝰ erat. illo tn̄ modo qͦ nō erahabiturꝰ. ſꝫ ſolus deꝰ hꝫ ꝑ illū modū d̓r dei eqͣlitatemappetiſſe. Et ꝑ hoc ptꝫ ſolutio ab obiecta. Nā pͥme rationes ꝓcedūt d̓ eqͣlitate abſoluta. alie d̓ eqͣlitate ẜm qͥd.Einde queritur de cōuerſione bonorum angelorum. Et circahoc querunt̉ duo. Primo vtrum cōuerti potuerūt ſine gr̄a. Scd̓o vtrū ſua conuerſione gloriā meruerint.