DI.IIII
angelos ſingularia cognoſcere. ꝓpt̓ hͦ ꝙ ad miniſteriūhoīm ſingulariū deputāt̉. Heb̓. ij. Nōne oēs ſūt adminiſtratorij ſpūs ⁊cͣ. Qd̓ qͣliter eē poſſit a diuerſis diuerſimode tradit̉. Quidā enī dicūt ꝙ angelꝰ cognoſcit ſingularia ꝑ ſpēs a ſingularibꝰ abſtractas. ſꝫ hͦ nō pōt eſſe.tum qꝛ intellectꝰ nō abſttrahit̉ a ſenſibilibꝰ niſi mediāte ſenſu ⁊ fantaſia. q̄ in angelis nō ſūt. tum etiā qꝛ ſpecies ſenſibiliū in ītellectu nō recipiūt̉ niſi vniu̓ſaliter.⁊ ſic remanet eadē difficultas. Un̄ alij dicūt ꝙ angeli ſingularia cognoſcūt cognoſcēdo ordinē cauſaꝝ vniuerſaliū q̄ ſſunt ī vniuerſo. a qͥbꝰ ꝓcedūt oīa ꝑticulariaSꝫ hoc eē nō p̄t. qꝛ quorūcunqꝫ vniuerſaliū cognitionon ſufficit ad cognitionē ſingularis vt ē ſingulare. q̄cūqꝫ enī vniu̓ſalia aggerēt̉ n̄ faciūt ſingulare. Et etiāideo alij dicūt ꝙ ꝑ applicationē ſpecieꝝ ī nataꝝ vniu̓ſalium ad res ꝑti culares angeli ꝑtieularia cognoſcuntSꝫ hͦ nō p̄t eē. qꝛ intellectꝰ non p̄t applicare aliqͥd adid qd̓ ē oīno ignotū. Un̄ noticia ſingularis p̄exigit̉ adapplicationē p̄dictam. Et ꝓpter hͦ alij ꝓbabiliꝰ dicuntꝙ ſpēs angelis cōmunicate ſunt ſil̓itudines ydearū inmēte diuina exiſtētiū. q̄ cū ſint pͥncipia rerū ẜm formā⁊ materiā. ſūt mediū reſpectu cognitiōis non ſolū vniuerſalis ſꝫ ꝑticularis. Un̄ angelꝰ ꝑ ſpēs īnatas nō ſolum vl̓ia ſed ꝑticularia cognoſcere pōt. Ad pͥmum gͦdd̓m. ꝙ ſicut ydea in mēte diuina ē ſimilitudo ⁊ cauſarei materialis ẜm materiā ⁊ formaꝫ. ita ⁊ ſpēs ītellectꝰangelici q̄ ē q̄dā rep̄ſentatio pͥme ydee ē ſil̓itudo rei ẜmmateriā ⁊ formā. Un̄ intellectꝰ angeli ꝑ ſpeciē ꝯcreataaſſimilat̉ ſingulari inqͣꝫtū ē ſingulare. Ad ſcd̓ꝫ dd̓mꝙ quāto aliqͥs ītellectus ē ꝑſpicatior. tāto ex paucioribus p̄t piura cognoſcere. Un̄ cuꝫ intellectꝰ angeli ſit ꝑſpicatior qͣꝫ noſter. nō oꝑtet ꝙ ſinguloꝝ cognitorū habeat ſingulas ſpēs. ſꝫ ꝑ vnam ſpeciē p̄t multa cognoſcere. ⁊ tāto plura ⁊ quāto eſt ſuꝑior. ſicut ſi inferior ꝑ vnāſpēm homīs om̄es homīes cognoſcat. ⁊ ſuꝑior ꝑ vnaꝫſpēm aīalis cognoſceret oīa aīalia. ⁊ ideo non oportetponere infinitas ſpēs actu ī intellectu angelico. Adtertiū dd̓m. ꝙ diſcurſus attendit̉ in hͦ ꝙ ītellectꝰ trāſitab vno cognito ī aliud cognitū. nō aūt ẜm hͦ ꝙ ꝑ ſpēmaliquam res aliqͣ cognoſcit̉. Un̄ qͣꝫuis angeli ꝑ formasvniu̓ſales ſingularia cognoſcāt. non ē tn̄ in eoꝝ cognitione diſcurſus. Ad qͣrtū dd̓m. qd̓ ꝑ ſpēm quam angelus apud ſe hꝫ. non p̄t angelꝰ aliqd̓ ſingulare cognoſcere. niſi habeat naturā quā illa ſpēs repſentat. futuraaūt ſingularia nōdū hn̄t naturā. Diſtantia ꝟo ẜm locūhabēt. ⁊ ideo angelꝰ non p̄t cognoſcere futura p̄t tamēcognoſcere diſtantia ẜm locū.D tertiū ſic ſic ꝓcedit̉. videt̉ ꝙ angelꝰ ꝑ puranaturalia nō poſſit deuꝫ diligere ſuꝑ ſe ⁊ ſuꝑoīa. Nullꝰ enī p̄t in actū v̓tutis qͥ nō hꝫ ꝟtutē. ⁊ p̄cipue ẜm modū ꝟtutis. qͥ enī iuſta iuſtefacit iuſtꝰ eſt vt d̓r in ſcd̓o ethicoꝝ. ſꝫ dilige̓ deū ſuꝑ oīa⁊ ſupra ſe dicit actū ⁊ modū charitatis. gͦangelus ꝑ pira naturalia charitatē non hn̄s deum ſupra ſe ⁊ ſupraoīa diligere non potuit. Pͣ. Naturali dilectiōe tātovnūqd̓qꝫ magis diligit̉ qͣꝫ diligēti eſt magis ꝓpinquū ⁊vnitū. Un̄ ſimilitudo ē cauſa dilectōis. ſꝫ nihil ē alicuimagis ꝓpinquū ſeip̄o. gͦ impoſſibile ē ꝙ angelꝰ naturali dilectiōe diligat aliqͥd ſupra ſe. Pͣ. Bona naturalia etiā ī angelis remanēt poſt peccatū. vt dicit Dyo. ſꝫdemones nō diligūt deū ſuꝑ ſe ⁊ ſuꝑ omnia. gͦ hͦ ad naͣturalē cōditionē nō ꝑtinet. Sed ꝯtra dilectio naturalis angeloꝝ nō p̄t eē ꝑuerſa. qꝛ nat̉a nō ē mala. ſꝫ oīsdilectio reſpectu dei ē ꝑuerſa qͣ deꝰ ſuꝑ oīa nō diligit̉. gͦcū angeli naturali dilectiōe deū diligerēt eū ſuꝑ oīa dilexerunt. Pͣ. Sicut ſe hꝫ veꝝ ad cognitionē. ita bo-
nū ad affectionē. ſꝫ cognitio angeloꝝ naturalis ē natura. gͦ ⁊ dilectio bona. ⁊ ſic eū ſuꝑ oīa diligunt. cū nullaalia dilectio reſpectu dei bona eē poſſit ℟º dd̓m. ꝙ ēduplex dilectio ſcꝫ ꝯcupiſcētie ⁊ amicicie. quicunqꝫ enīdiligit aliquē bonū ei optat. ad illū gͦ cui bonum optathꝫ amiciciā. reſpectu eiꝰ qd̓ optat hꝫ ꝯtumaciā. ⁊ precipuc cū ſibijp̄i optat. Dixerūt gͦ qͥdā ꝙ dilectione ꝯcupiſcētie angelꝰ ſi in puris naturalibꝰ creatus fuit ſupraſe deū dilexit. ⁊ ſuꝑ oīa. qꝛ plꝰ deſiderauit frui deo qͣꝫ feip̄o vel quocūqꝫ alio. nō aūt dilectiōe amicicie deū ſupra ſe dilexit. qꝛ bonū nō optauit plꝰ deo qͣꝫ ſibi. Sedhͦ nō videt̉ ꝯueniēs. Nam angeli ī puris naturalibꝰ diligebāt deū dilectione amicicie. ⁊ hͦ ꝓpter ſil̓itudinē bonitatis naturalis. q̄ ē multo efficatior amicicie. rō īterangelos et deuꝫ qͣꝫ inter duos hoīes ſapiētes. Si ergoamiciciā ad deū habebāt eqͣliter ſibi: vel minꝰ ſe diligētes: ita dilectio erit ꝑuerſa. ⁊ ita iā nō erant in ſtatu nature cōdite. ſꝫ magis ī ſtatu culpe. Et ideo alij dicūt:ꝙ etiaꝫ dilectiōe amicicie deū ſuꝑ oīa angeli diligebāttāqͣꝫ vniu̓ſale bonū. ⁊ ſui ip̄oꝝ ⁊ oīm alioꝝ ſicut ⁊ multi gētiles bonū reipublice ſibijp̄is p̄tulerunt. abſqꝫ gr̄agratū faciēte. Ad pͥmuꝫ gͦ dd̓m ꝙ diligere deū ſuꝑ ſe⁊ ſuꝑ oīa nō ꝑfecte deſignat modū charitatis. ſꝫ oportet vt iſta dilectio ſit ex inclinatiōe gr̄e. ⁊ non ſolū ex inclinatiōe nature. Ad ſcd̓m dd̓m ꝙ ꝓporcio illa tenetī duobꝰ eqͣliter bonis. ſꝫ qn̄ ex vna ꝑte ē maior exceſſusbonitatis qͣꝫ ex altera ꝓpinqͥtatis. eecōtrario. ⁊ ſic eſt īꝓpoſito Ad tertiū dd̓m. ꝙ naturale d̓r duplicit̓. Unomō qd̓ ē ꝯſequēs naturā de neceſſitate. ⁊ hmōi naturale ꝑ pctm̄ nō tollit̉. Alio mō d̓r naturale in qd̓ ex purisnaturalibꝰ poſſumꝰ ⁊ hmōi naturalia ꝑuertunt̉ ꝑ peccatū. ⁊ ſic eſt in ꝓpoſito.D qͣrtum ſic ꝓcedit̉. videt̉ ꝙ angeli ſint creatibeati. beatitudo enī ī viſiōe dei ꝯſiſtit Ioh̓.xvij. Hec ē vita eterna ⁊cͣ. ſꝫ angeli ī pͥncipiocreatiōis viderūt deū. viderunt enī res inꝟbo vt Augꝰ dicit Gen̄. ad lr̄aꝫ qd̓ eē nō potuit ſi deū ꝑeſſentiā nō viderūt. gͦ angeli ī pͥncipio ſue creatiōis beati fuerūt. Pͣ. Cognoſcere cauſaꝫ ꝑ effectū ē ītellectꝰdiſcurrētis. hoc aūt nō ꝯuenit angelis. gͦ cuꝫ a pͥncipioſuc creationis deū cognouerūt. vt in lr̄a magiſter dicitvidet̉ ꝙ nō ꝑ effectū. ſꝫ ꝑ eſſentiam eum cognouerūt. etſic idē qd̓ pͥus. Pͣ. Angeli in pͥncipio ſue creatōis naturaliter beatitudinē deſiderabāt. ſi gͦ nō ſtatim beatitudinē habuerūt. fuit eis pena abſqꝫ culpa. vel ꝓ dubitatione ſi de futura beatitudine certi nō erant. vel d̓ dilatione ſi certi erant. Spes enī que differt̉ affligit animā. ſicut dicit̉ Prou̓. xiiij. Hoc autem eſt incōueniēs.ergo angeli beati creati fuerunt. Sed ꝯtra ſimul angeli boni fuerunt beati ⁊ mali miſeri. qd̓ deſignat̉ ꝑ hocqd̓ dicit̉ Gen̄. j. ꝙ diuiſit deus lucē a tenebris. ſꝫ nullꝰangelus fuit malus ⁊ miſer in pͥncipio ſue creatiōis vtſupra habitum eſt. ergo nec angeli boni fuerunt creatibeati. Pͣ. Beatitudo ꝑ gratiam ⁊ hominibꝰ ⁊ angelis datur. ⁊ ſic qͣꝫtum ad eam homīes ⁊ angeli ſunt pares. ſed homines non ſūt creati beati. vt patet de pͥmohomine in ſtatu innocentie. ergo angeli non fuerūt croati beati. ℟º dicendum ꝙ beatitudo ꝑfectionē quādam operationis importat. ẜm philoſophū qui dicit:ꝙ felicitas eſt operatio ẜm v̓tutem perfectam. Eſt autēduplex perfectio. vna ẜm aliqd̓ genus determinatum.alia vero ſimpliciter. Unde et duplex eſt beatitudo.vna per quam habet aliquis ꝑfectam oꝑationē ẜm modum ꝑfectionis ſue nature. ⁊ ſic homo ⁊ angelus beatiꝰcreati ſunt. quia ſcꝫ in ſui creatiōis pͥncipio habuerunſiꝑfectam cognitioneꝫ de deo. ad quam natura creat ae