LI.II
in natura ⁊ gr̄a. ℟º dd̓m. ꝙ circa hͦ ē duplex opinioQuidā enī dicūt̉ ꝙ angeli fuerūt creati ī naturalibꝰ inſꝫ poſtmodū gr̄a ē collata qͥbuſdā ꝯu̓ſis ad deū. dū aliauerterēt̉. Hec aūt opinio lꝫ multū ſit cōis. tn̄ dictꝭ ſāctoꝝ repugnare videt̉. qͥ aſſere vidēt̉ angelos in gr̄a creatos eē. Repugnat etiā diuine libcralitati ꝑ quā ſuambonitatē cōmunicat oībꝰ: ẜm ſuā capacitatē. Un̄ ⁊ gratiā tribuit oībꝰ ī qͥbꝰ impedimētū gr̄e nō inuenit̉ ꝑ peccatū actuale vel originale. qͣle īpedimētū ī pͥmo inſtātiſue creatōis angeli nō habuerūt. ⁊ ideo ab alijs ꝓbabeliter d̓r. ꝙ oēs angeli tā boni qͣꝫ mali ī gr̄a creati fuerūt.Ad pͥmū gͦ dd̓m. ꝙ illa illuminatio ꝑ quā a tenebrisvel a demonibꝰ boni angeli ſūt diuiſi. ē ꝑ gr̄am ꝯſumatā. q̄ ad gl̓iaꝫ ꝑtinet. quā angeli ī pͥmo inſtāti creatiōisſue nō habuerūt. Ad ſcd̓m dd̓m ꝙ nō ē ſil̓e de motuli. ar. in bonū ⁊ malū. Naꝫ ad bonū ordinat̉ naturalit̓malū aūt ē ei ꝯͣ naturā. Ad tertiū dd̓m ꝙ inuertibilitas li. ar. d̓r eē ī angel̓ pꝰ electōeꝫ nō quālibet ſꝫ cōpletā. qn̄ finalit̓ ⁊ ꝑfecte adherēt bono. vl̓ a malo declināt.Diſtinctio IIIIIc ſolet queri ⁊c. Circa hāc ꝑtē ⁊ ſequētē diſtinctiōeꝫ qͣttuor q̄runt̉. Primo vtꝝ naturali cognitōe argelꝰ cognoſcat ꝑ ſpes. Scd̓o vtꝝ cognoſcat ſinglaria Tertio vtꝝ nat̉ali dilectōe diligat deūſuꝑ oīa; Utꝝ angeli a pͥnciꝰ creatōis ſue fuerit beatiD pͥmū ſic ꝓcedit̉. videt̉ ꝙ angelꝰ non cognoſcat res ꝑ aliqͣs ſpēs Res enī mat̓iales meliꝰcognoſcūt̉ in eſſentia diuina. qͣꝫ ī ꝓprijs natiris. ſꝫ eſſentia angeli ē ꝓpinquior diuinc eſſentie qͣꝫ res mat̓iales. gͦ res mat̓iales pōt angelꝰ cognoſcēꝑ ꝓpriā eſſentiā. cū nos cognoſcamꝰ eas ī ꝓprijs naturP. Intellectꝰ nr̄ qͥ res materiales ꝑ ſpēs cognoſcit ⁊ſe cognoſcit ꝑ aliā ſpem. vt ptꝫ ī tertio de aīa. ſꝫ angelcognoſcit ſeip̄m ꝑ eſſentiā ꝓpriā. ꝑ quā etiaꝫ cognoſcitſuꝑiores ⁊ inferiores angelos. vt videt̉ inui ex libro decauſis. gͦ angeli nō cognoſcūt ꝑ aliqͣs ſpēs. Pͣ. Propter hͦ nō poſſumꝰ ſimul multa ītelligere. vt agaſel dicit. qͥa diuerſis ſpēbꝰ ſimul ītellectꝰ formari nō p̄t Sigͦ angelꝰ res ꝑ ſpēs cognoſce̓t. nō poſſet ſimul multa intelligere. qd̓ eſt ꝯͣ Augꝭ. qͥ dicit in li. de trini. ꝙ ī patriaoēm ſcīam nr̄am ſimul vno ꝯſpectu videbimꝰ. ibi autēangelis erimꝰ eqͣles Pͣ. Angeli cognoſcunt res materiales ī ꝟbo vt Augꝰ dicit ſuꝑ Gen̄. ad lr̄aꝫ. ſꝫ ī ꝟbo ſufficient̓ reꝝ ſil̓itudines ꝯtinent̉. qꝛ v̓bū ē ars plena rōmviuentiū vt dicit Augꝰ in li. de trini. gͦ nō ē neceſſariūangelo pone̓ ſpēs ad ītelligēdū. Sꝫ ꝯͣ ē qd̓ d̓r in li. d̓cauſis. ꝙ oīs intelligētia eſt plena formis. ſꝫ ille formonō ſūt ibi pͥncipiū eſſendi. qꝛ ſic vniꝰ tm̄ ē vna forma. gͦſūt pͥncipiū intelligendi. Pͣ. Intellectꝰ angeli deficita ſimplicitate ītellectꝰ diuini. deꝰ aūt ītelligit omnia ꝑvnū. goꝑtet in ītellectu angeli multas ſpēs intelligibꝰles ponere. ℟º dd̓m. ꝙ angelꝰ cognoſcit res materiales nō ꝑ eſſentiā ſuā vt deꝰ. ſꝫ ꝑ ſpēs q̄ non ſūt eiꝰ eſſentia. nō qͥdē acceptas a rebꝰ. ſicut nos ītelligimꝰ. ſed eisnaturalit̓ inditas. Cuiꝰ rō ē. ꝙ om̄e qd̓ ꝯuenit alicui ꝑeſſentiā ſuā ꝯuenit ei ꝑ ꝓpriā ꝟtutē. Sil̓itudo aūt rerūcognitaꝝ nō ꝯuenit angelo ꝑ ꝓpriā ꝟtutē. ſiue ponant̉angeli ee creatores reꝝ vt ph̓i poſuer̄t ſiue nō. nec fidesponit. Si enī ſūt in angelo ſil̓itudines reꝝ ſicut ī cauſa. oꝑtet ꝙ ꝯueniat eis ꝑ ꝟtutē diuinā. ꝑ quaꝫ rebꝰ dateſſe. vt in li. de cauſis d̓r. Si ꝟo nō ſūt creatores. tuncſimilitudo rerū nō ꝯuenit eis. niſi vel a creaturꝭ accipant vel a deo. qꝛ quecunqꝫ ſunt ſil̓ia: ita ſe hn̄t ꝙ ambo
cauſant̉ ab vno vel vnū ē cauſa alteriꝰ. Arebꝰ aūt ſimilitudines nō accipiūt. cū non habeāt vires ſenſitiuas.qͥbꝰ mediantibꝰ ſpēs a rebꝰ materialibꝰ ad ītellectū deferunt̉. Un̄ relinquit̉ ꝙ ſil̓itudo rerū ſit ī angelis. nō ꝑꝟtutē ꝓpriā. ſꝫ ꝑ ꝟtute diuinā. ⁊ ita nō ē ſil̓itudo reꝝ ꝑeſſentia ſuā. ſꝫ ꝑ aliqͥd eſſentie ſuꝑadditū. ⁊ ꝑ ꝯſequensnec ꝑ eſſentiā ſuā res cognoſcūt. ſed ꝑ ſpēs. Ad pͥmigͦ dd̓m. ꝙ eſſentia diuina rōne ſue infinitatis hꝫ. ꝙ ſitſil̓itudo rerū oīm. eo ꝙ ad nullū genꝰ determinat̉. eſſentia aūt angeli ē finita. ⁊ ad ſpecialē ꝑfectōem determīata. Ad ſcd̓m dd̓m. ꝙ angelꝰ ꝑfecte naturā ītellectualem hꝫ. vn̄ in oꝑatōem ītellectualem p̄t reſpectu eius ꝙactꝰ in ip̄o ē. ⁊ ideo ꝑ eſſentiā ſuā ſeip̄m cognoſcit. Secus aūt ē de ītellectu poſſibili humano. qͥ ē ſicut imꝑfectū ī natura ītellectuali. vn̄ nō p̄t ītellige̓ nec ſe nec alianiſi aliqͣ ſpecie ītelligibili ꝑficiat̉. res ꝟo alias qͦꝝ eſſentia angeli nō ē actꝰ angelꝰ ꝑ eſſentiā ſuā cognoſcere nōp̄t. ſed ꝑ ſpēs ſuꝑadditas. vn̄ etiaꝫ vnus angelus aliosꝑ ſpēs ītelligibiles cognoſcit. nō ꝑ eſſentiā cogniti. queeiꝰ mēti nō illabit̉. neqꝫ ꝑ eſſentiā ꝓpriā. q̄ nō eſt alteriꝰangeli ſil̓itudo. niſi qͣꝫtum ad naturā generis. ⁊ ſic nōp̄t eē pͥncipiū cognitōis ſpecialis. ſꝫ generalis tm̄ Adtertiū dd̓m ꝙ angelꝰ bonꝰ qͣꝫtū ad illā cognitōem quacognoſcit res ī verbo. ꝑ quam bonus ē: p̄t ſimul multacognoſcere. vtpote vno ſcilicꝫ ꝟbo multa cognoſcens.Quātū ꝟo ad cognitōem naturalē. qͣ cognoſcit res perſpēs. non cognoſcit ſimul plura q̄ ꝑ diu̓ſas ſpēs cogneſcunt̉. Ad qͣrtū dd̓m. ꝙ angelꝰ ad illā cognitiōem qͣcognoſcit res ī verbo. nō indiget alijs ſpeciēbꝰ ꝑ quascognoſcat res qͣꝫ ꝟbo. ſicut ⁊ qͥ videt hoīem ꝑ eiꝰ imaginē eadē ſpecie cognoſcit imaginē ⁊ hoīem. qͣꝫuis poſſetītelligens p̄ter ſpem imaginis ſpēm hoīs formare. ſechͦ iam ꝑtinet ad aliā cognitiōeꝫ. qͣ ſcꝫ hō in ſeip̄o cognoſcit̉. ſꝫ qꝛ ꝑfectio glorie nō excludit ꝑfectōeꝫ nature. id̓op̄ter cognitōeꝫ glorie qͣ angelꝰ cognoſcit res in ꝟbo. hꝫcognitōem naturalē. q̄ fit ꝑ ſpēs ꝯcreatas. Uerbū enī ⁊ſpes intelligibiles ꝯcreate ſunt diuerſaꝝ rationū. ideoeis mediātibꝰ poſſunt ſimul actꝰ diuerſaꝝ cognitionuꝫegredi ab ītellectū. ſicut ſimul ferrū ignitū ſcindit rē neſubtilitatis. ⁊ vrit rōne caliditatis.D ſcd̓m ſic ꝓcedit̉. videt̉ ꝙ angelꝰ ſingula nōcognoſcat. Oīs enī cognitio ē ꝑ aſſimilationē cognoſcētis ad cognitū. ſꝫ intellectꝰ angelicū ſit īmaterialis. nō p̄t aſſimilari ſingularibus inqͣꝫtum hmōi. cū ſingularitatis pͥncipiū ſit materia. gͦ angelꝰ ſingularia nō cognoſcit. Pͣ. Angelꝰ cogͦnoſcit res alias a ſe ꝑ ſpēs vt dictū ē. ſi ergo ſingulariacognoſcit. oportet ꝙ ſingulariū ſpēs ſint apud ip̄m qd̓nō videt̉. qꝛ vel eēnt infinite ſpēs apud ip̄m actu. cū ſingularia ſint infinita ſaltē a potētia. vel oporteret ꝙ ciītellectui ſpēs ītelligibiles ꝯtinue abſcederēt ⁊ aduenrent. Pͣ. Cognoſcere ꝑticulare ꝑ vniu̓ſale ē ītellectꝰdiſcurretis. ſꝫ forme q̄ ſūt in angelis maxime ſuꝑioribꝰſūt vniu̓ſales vt d̓r ī li. de cauſis. gͦ ſi angelꝰ ſingulariacognoſcit. videt̉ ꝙ hꝫ intellectū diſcurſiuū. qd̓ ē contradyoniſiū. Pͣ. Species q̄ ſūt ī ītellectu cū ſint p̄ter hͦ⁊ nūc eqͣliter ſe hn̄t ad pn̄s p̄teritū ⁊ futuꝝ. Si gͦangelus ꝑ ſpēs q̄ ſūt ī eius ītellectu ſingularia cognoſcit. videt̉ ꝙ eqͣliter cognoſcat p̄ſentia ⁊ futura. ⁊ diſtātia ẜmlocū qd̓ eē nō p̄t. qꝛ ſcire futura ſoliꝰ dei ē. vt d̓r Eſa. xlj.Que ventura ſūt annūciate ⁊ dicemꝰ. qꝛ dij eſtis vosSꝫ ꝯͣ ē ꝙ angeli hoīes cuſtodiūt vt d̓r ī psͣ. Angelisſuis deus ⁊cͣ. Pͣ. Ut dicit boetiꝰ in li. de conſolatiōeQuicquid poteſt virtus inferior. poteſt ⁊ ſuperior. ſedhomo poteſt cognoſcere ꝑticularia. gͦ multo magis angelꝰ. ℟º dd̓m. ꝙ ẜm doctrinā fidei neceſſe eſt ponere
ngl̓axſuꝑ oīa. d