DI.III
nō ſit veſtigiū ⁊ imago. ⁊ hoc veꝝ eſt. nam ẜm naturaꝫeſt aīa rōnalis veſtigium ẜm ꝑtem intellectiuaꝫ imagoAd ſcd̓m dd̓m ꝙ aliqͥd d̓r modificari aliqͦ duplicitervci formalit̓. ⁊ ſic d̓r res modificari ſuo mō qͥ ī ip̄o ē veleffectiue. ⁊ ſic oīa modificant̉ a deo qͥ modū rebꝰ imponit. ⁊ hinc ē ꝙ deꝰ d̓r effectiue modꝰ oīm rerum. Sic gͦqp̓m ē ꝙ modus creature nō hꝫ modū qͦ formalit̓ modificat̉. ſꝫ modū effectiue modificanteꝫ ⁊ ita ē in oībusalijs ꝑtibꝰ veſtigij ꝙ non hn̄t aliqͣs ꝑtes formales veſtiſticij Ad tertiū de charitate dd̓m ꝙ duplicit̓ p̄t ꝯſidirari. aut vt creatura q̄dā. ⁊ ſic hꝫ modū ⁊ tres ꝑtes veſti.ij. aut ꝑ relationē ad ſuū obiectū qd̓ ē infinitū. ⁊ ſic n̄hꝫ modū. qꝛ nō tm̄ diligitur deus a nobis qͥn ſꝑ poſſetpius diligi. Ad qͣrtū de luce dd̓m ꝙ duplicit̓ p̄t cōſiderari. aut vt eſt q̄dā natura ī ſe creata. ⁊ ſic eſt aliqͥd finitū. ⁊ ſic in ip̄a ē veſtigiū. vel ꝑ ꝯpoſitiōem ad corꝑaſunt receptiua ẜm eſſentiā vel virtutē ī infinitū. quia d̓natura lucis ē vt in infinitū ſe diffundat ſi inueniat receptiuū. ⁊ ꝓ eo d̓r non eſſe in numero pondere ⁊ menſura creata ab Ambro.Vnc vero ad eam ⁊c̄.Circa ꝑtem iſtā q̄runt̉ tria Primo inquo ſit in aīa imago dei. Scd̓o de pͥmaaſſignatōe imaginis. Tertio de ſcd̓a.O primū ſic ꝓcedit̉. videt̉ ꝙ imago non ſit inalia potētia aīe. Diuerſa enī genera potētiaꝫaīe nō vniūt̉ niſi in eſſentia aīe. ſꝫ appetituū⁊ ītellectuū ſūt diuerſa genera potētiaꝝ aīevt d̓r in fine primi de aīa. ſꝫ mens cōp̄hendit iſta. qꝛ abAugꝰ ī mente ponit̉ intelligentia ⁊ volūtas. gͦ mensut in ea eſt dei imago ē aīe eſſentia Pͣ Augꝰ. x. de tri.dicit. memoria ītelligētia ⁊ volūtas ſūt vna mens vnavita. gͦ ſicut vita ꝑtiuet ad eſſentiam ita ⁊ mens. gͦ cuꝫimago dei ſit in mente erit in aīe eſſentia. Pͣ Una potētia nō eſt ſub̓m alteriꝰ potentie. ſꝫ mens eſt imaginisſub̓m. imago enī vt d̓r ẜm potētias attendit̉. gͦ ⁊ mensnō eſt aliqͣ potētia. gͦ erit aīe eſſentia. Contra aīa nehꝫ alias ꝑtes niſi ſuas potētias. ſed mens ē q̄dam ſuprior ꝑs aīe. vt Augꝰ dicit in li. de trini. gͦ mens ē potentia nō aīe eſſentia Pͣ Eſſentia cōis ē oībus potentijsaīe. ſed mens nō ē cōis oībus potētijs. qꝛ diuidit̉ ꝯtraſenſū. gͦ mens non ē eſſentia aīe ℟. ẜm Aug. illd̓ ī aīaeſt excellentiꝰ in quo ē imago dei. ſed ẜm eſſentiam aīaqd̓ ē ī ſeip̄a nō eſt excellētior. ſed ẜm potētiā. mensaūt eſt id in quo eſt imago dei in aīa. ẜm Aug. gͦ mensꝓut eſt in ea imago dei aīe eſt potētia non eſſentia aīe.mens aūt dicit̉ a mētior. tiris. intellectꝰ autē eſt metirres ad ſua principia. gͦ mens eſt ip̄a ꝑs ītellectiua aīe cōphendēs in ſe cognitiuā ⁊ affectiuam q̄ diuidit̉ ꝯͣ ꝑtemſenſitiuā ⁊ vegetatiuā. Ad primū dd̓m ꝙ volūtas ⁊intellectꝰ quodāmodo ꝑtinēt ad diuerſa genera potentiaꝝ ꝓut ſcꝫ genera potentiaꝝ aīe diſtinguūtur ꝑ obiecta. nam bonū ⁊ verū ſūt obiecta diuerſa genere. Aliomodo ꝑtinet ad idem genꝰ potētiaꝝ ꝓut ſcꝫ genera potentiaꝝ aīe diſtinguūt̉ qͣꝫtum ad modū agēdi. ⁊ ſic vnūgenus potētiaꝝ aīe eſt ꝑs rōnalis q̄ hic mens d̓r comphendens volūtatē ⁊ intellectuꝫ q̄ ꝗdem ꝑs aīe oꝑaturabſqͣꝫ organo corꝑali aliud genꝰ ē ꝑs ſenſitiua cuiꝰ oꝑatio fit ꝑ organuꝫ corporale. tertiū genus ē ꝑs nutritiuaſoꝑatur etiā mediatibꝰ qͣlitatibus elemētalibꝰ. Adſcōm vita ꝑtinet ad eſſentiā aīe. dd̓m ꝙ vno modo ē vita eſſe viuetis. ⁊ ſic vita ꝑtinet ad eſſentiaꝫ anime. Alioſodo vita ē oꝑatio viuetis. ⁊ ſic vita ꝑtinet ad potentiam aīe. ⁊ diuerſa vita ad diuerſam potētiā. ⁊ ſic dicūſur ꝑtes imaginis eē vna vita inqͣꝫtum ad vnū genꝰ vi
tellectū ⁊ volūtatē ſicut ſubiectū ſꝫ magꝭ ſicut totū adꝑtes ꝓut mens potentiā ip̄am nominat. ⁊ ſic ſumit̉ h̓.Irca ſcd̓m querunturtria. Primo in qͥbus potentijs aīe attēdatur imago Scd̓o de his potentijs inꝯꝑatiōe ad ſuum ſub̓m ſcꝫ aīam Tertioin ꝯꝑatione ad obiectum.D primuꝫ ſic ꝓcedit̉. videt̉ ꝙ imago dei in aīanō ſit in memoria ītelligētia ⁊ voluntate. memoria enī nō ꝑtinet ad imagineꝫ. qꝛ illud qd̓cōmune habemꝰ cū brutis nō ꝑtinet ad imaginē ſed memoriā. habemꝰ cōmunē cuꝫ brutis ergo ⁊cͣ.Pͣ Potētia q̄ ꝯcernit aliquā differentiā tp̄is nō ꝑtinet ad imaginē. cū imago ſit ī ꝑte ītellectiua q̄ nō ꝯcerenit tꝑs determinatū: ſicut enī alias ſingulares circumſtātias. ſed memoria ꝓprie ē p̄teritorū. gͦ ⁊cͣ. P Uideỉꝙ ītelligētia ad imaginē nō ꝑtineat. potētie enī diſtinguūtur ꝑ actus. ſed idem eſt actus memorie ⁊ intelligētie ſcꝫ noſcere ſicut ex ꝟbis magiſtri in lr̄a patꝫ. videturgͦ ꝙ eadem ſunt potētia. ſꝫ memoria non ꝑtinet ad imaginē ſicut ꝓbatum eſt. gͦ nec intelligētia. Pͣ Uidet̉ ꝙꝙ volūtas ad imagine nō ꝑtineat. quia ſuꝑ illud faciamus hoīem ad imaginē dei ⁊ ſil̓itudinē. dic̄ glo. ꝙ imago eſt in potētia cognoſcēdi. ſil̓itudo in potētia diligendi. ſed volūtas non ē potentia cognitiuā ſed affectiuagͦ volūtas nō ꝑtinet ad imagineꝫ. ⁊ ita male aſſignaturimago qͣꝫtum ad has potentias. ℟. in his tribꝰ imago attēdit̉. Anima enī pͥmo ſpēs recipit ⁊ tenet. ⁊ ſic habetur. memoria retētas cognoſcit ⁊ ſic intelligentia. retenta autem ⁊ intellecta acceptat tanqͣꝫ ſibi placentia. ⁊ſic habet̉ volūtas. vnde intelligētia ꝓcedit ex memoriaSi enī anima non reciꝑet ſpēs aut retineret nec intelligeret. a memoria ex intelligētia ꝓcedit volūtas Si enīretētas nō intelligeret. nec diligeret. et ſic iſta tria ſuntvniꝰ anime ⁊ ſcd̓m ꝓcedit a pͥmo. tertiū vero ab vtroqꝫꝓcedit ſicut tres ꝑſone in vna eſſentia ⁊ vna ab altera ꝓcedit tertia aūt ab vtroqꝫ. Ad pͥmū ergo memoria cōmunis eſt nobis ⁊ brutis dd̓m ꝙ veruꝫ eſt de memoriaque eſt receptiua ſpecieꝝ ſenſibiliū in organo corporalinō autē de memoria q̄ ē retētiua ſpecieꝝ intelligibiliuꝫī ſeip̄a. Ad ſcd̓ꝫ memoria ꝯcernit aliquā differētiā dicendum ꝙ verū eſt de memoria q̄ eſt ꝑs ſenſibilis nō q̄intelligibilis. ⁊ hoc ꝑtinet ad imaginē. Ad tertiū intelligētia ⁊ memoria dicēduꝫ ꝙ noſſe in habitu ꝑtinetad memoriā noſſe in actu ad intelligētiā. ꝓut pars ponitur imaginis. vt ꝑ Augꝭ. xiiij. de trini. patet Ad qͣrtum dicendū ꝙ potētia cognoſcēdi in p̄dicta auctoritate large accipit̉ ſiue que ordinat̉ ad cognitionē ſicut memoria ſine qua cognoſcit̉ ſicut intelligētia ſiue q̄ cognitionem ꝯſequitur ſicut voluntas. ⁊ ſic volūtas eſt ī potentia cognoſcendi. ⁊ ſic ꝑtinet ad imagineꝫ. vel poteſtdici ꝙ illa aſſignatio imaginis eſt alia ab ea de qua hicagitur. Inueniuntur enim diuerſe imaginis aſſignationes.D ſcd̓m ſic ꝓcedit̉. videtur ꝙ potentia animeſit ip̄a anima eſſentialiter. quia dicit h̓ Augꝙ hec tria. ſcꝫ memoria. intelligētia. ⁊ volūtas eo ſint vnuꝫ quo vna vita vna mens vnaeſſentia. P. Idem eſt pͥncipium operandi ⁊ eſſendi.ſed forma ſubſtātialis eſt pͥncipiū eſſendi. potētia autēpͥncipiū oꝑandi. gͦ in hoīe forma ſub̓alis q̄ ē aīa ⁊ potētia idē ſūt in ſub̓a Pͣ Forma ſub̓alis nobilior ē qͣꝫ accidētal̓. ſꝫ forma accidētal̓ ſeip̄a agit vt caliditas ſeip̄acalefacit. gͦ ⁊ forma ſub̓alis ſcꝫ aīa ē ſua potētia ſub̓alit̓.