¶ Clhiij

anteqͣꝫ veniret. ⁊ tenere qd̓ venturuꝫerat Nūc ergo fres exhortamur vosvt laudetꝭ. deū Cantet vox. cātet vita. cātent facta. Tūc deſinis deū laudare. qn̄ a iuſticia ⁊ ab eo qd̓ illi placꝫdeclinas. Et ſi eſt adhuc gemitus: tribulatio: tetatio: ſperet trāſituraᶻ oīa.⁊ illū venturū diē qͦ ſine defectu laudabimus: Mo enī qͥd̓ dic̄ apl̓us? Quādiu ſumꝰ ī corpore: ꝑegrinamur a dn̄o.nodū ſumus in patria. Cōtendūt adhūc quotidie nobiſcū tētationes. cōtendūt qͦtidie delectatiōes ⁊ nō ſentimꝰ. tn̄ moleſtia patimur: reſiſtēdo delectatiōibus. Nō ceſſat ⁊ nō moriturhoſtis niſi in reſurrectiōe mortuoruꝫEtſi corpus nr̄m adhuc in hac ſeculi babyloniā tenet̉: cor nr̄ꝫ ad hieruſalē p̄mittatur. Laudet gͦ tota creaturadn̄m. qꝛ hoc ibi facturi ſumꝰ quod hicmeditamur Caſſ. Cōſiderans itaqꝫꝓph̓a in celeſtibus ⁊ terreſtribꝰ rebusoīa oꝑa dn̄i cōtineri: pͥmo celeſtia hortatur ad laudes dei dicens.Audate dn̄ꝫ d̓ celis: laudate eūin excelſis IHie .i. vos qͥ eſtisin celis: qͥ eſtꝭ. ī excelſis ordinibꝰ cōſtituti laudate dn̄m Un̄ adhuc ſb̓diturTaudate eū oēs angeli eius. MNi. qͥſūt in tribus hierarchijs ⁊ noue ordinibus Laudate eū oēs virtutes eiꝰ.Ad laude dei īuitat̉ ſpecialit̓ ordo ꝟttutū. qꝛ ꝑ angelos illius ordinis fiunteffectus mirabiles: in āmirationē dīne ptātis hoīes inducentes. ⁊ ꝑ cōſequos ad eius laudē. deīde hortat̉ natura celeſtis corporea ad laudē dei. etpͥmo celū ſidereū cū ſubdit̉ Taudateeū ſol ⁊ luna: laudate eū oēs ſtelle etlumē. LLicet ei corpora celeſtia ſintinaīata vt dic̄: Damaſ. tn̄ dicūtur deūlaudare inquātū ex ſua pulchritudīe⁊ virtute. ducūt hoīes in cognitiōeꝫ⁊ laude ip̄ius dei Hīe. Aut dicunt̉laudare deū qꝛ a ſuo officio ⁊ ẜuitio

nō recedūt. Seruitiū ip̄orū laus deieſt: grandē honorē habes aīa hūana.ſol ⁊ luna: ſtelle ꝓpt̓ te curr̄t: ꝓ te ſeruiūt. dicat aliqͥs. Quid ē lumē ſine ſole ſine ſtellis: ſine luna? Dice̓ poſſumꝰhoc eſſe ꝙ iter diē ⁊ nocte: abſqꝫ ſolelucet. licet multi putent ip̄m ſplēdorē ſolis. Conſeq̄nter iuitat celū empyreū ad laudē dei dicens Taudateeū celi celorū. Dicit̉ eī celū empyrencelū celoꝝ qꝛ eſt ſuꝑ alios celos. Ꝙaūt hic ponit̉ celū in plurali. hoc eſt.ꝓpter diuerſas māſiones electoꝝ ibiexiſtentes/ ẜm qd̓ dicit ſaluator Io.xiiij. In domo pr̄is mei māſiōes multe ſūt Cōſeq̄nt̓ iuitat celū cryſtallinūqd̓ dr̄ aqueū. ꝓpter ſimilitudinē in diaphaneitate. ſic empyreū dr̄ a pyr qd̓eſt ignis ꝓpter ſimilitudinē in claritate vnde dic̄. ⁊ aque oēs que ſuꝑ celos ſunt laudent nomē dn̄i eo mō qͦdictū eſt Caſſ. Nimia enī laus eſt ꝙtenuitas celoꝝ firma ꝯſiſtit ⁊ aquas q̄grauiores ſūt ſuſtinet. Aque ꝟo q̄ ſuper celos ſt̓ vt arbitror. iſtas q̄ depluunt eē: nō dubiū eſt. teſtāte geneſi. Cataracte celi aꝑte ſunt ⁊ facta eſt pluuiaſuꝑ terrā. xl̓. diebus ⁊ xl. noctibꝰ. Sequit̉ rō huius laudis que ꝯſiſtit ī bn̄ficio creatiōis vn̄ dr̄. Quia ip̄e dixit⁊ facta ſūt lſic̄ Io. i. dr̄Oīa ꝑ verbūdei facta ſunt lipe mandauit ⁊ creataſunt. Ideus iubet. deus fac̄. qͥ ⁊ O tatuit ealvidelicꝫ oīa iſta celeſtia lin ſeculū ⁊ in ſeculū ſeculi Sed cū legit̉de futuro ſeculo Erit celū nouū ⁊ terra noua Quō de iſto ſeculo dr̄ Statuit eū in ſeculū? Sed oīa a deo ſtatuta eſſe nō dubiū eſt Nā ⁊ hō ip̄e qͣꝫuis moriat̉: dīnitati ſtatutꝰ ē cū reſurgit. Sic ⁊ cetera ⁊ celū deo ꝑmanētcū īnouātur. quibꝰ lp̄ceptū ſ. i. ꝯditionē ępoſuit ⁊ nō p̄teribit. ¶ Hīę. Preceptū ſoli poſuit vt luceret ꝑ die ⁊ eoce ꝑ tantos annos p̄ceptū eius nūqͣꝫK iiij