PſalmusCxxxix
tos ⁊ obſtinatos: qͥ ſcōs dei ſceleratap̄ſumptiōe dilacerāt. de qͥbꝰ adhuc ſb̓dit̉ Perfecto odio oderā illos. Au.Oderā redarguendo in eis iniqͥtateseoꝝ. diligebā naturā quaꝫ creaſti .i. ꝙhoīes ſunt. hoc eſt ꝑfecto odio iimicos dei odiſſe. vt nec ꝓpt̓ vitia hoīesoderis: nec vitia ꝓpter hoīes diligasUide qͥd adiūgat Linimici facti ſuntmihi qꝛ inimici facti ſunt dei cuiꝰ iuſſiōibꝰ ꝯtrarij extiterūt Ni. Et qꝛ hōiuſtꝰ ſꝑ debꝫ timere ne in tali odio excedat modum: ⁊ incurrat aliqd̓ pctm̄Ideo ſubdit̉ O roba me deꝰ ⁊ ſcitocor meū. l. i. fac̄ me ſcire ea q̄ latent incorde meol interroga me ⁊ cognoſce.l. i. fac me cognoſcere:ſemitas meas.l. i. facta ⁊ cogitata mea occulta Etvide l. i. fac me videre Iſi via iniqͥtatis in me eſt. l. i. aliqͣ latēs culpa vt ꝑveraꝫ pnīam abſoluat ab ipſa l⁊ deduc me in via et̓na F. i. beatitudinemet̓nā: ad quaꝫ nullꝰ p̄t venire niſi fuerit totalit̓ expeditus a pctō. ẜm ꝙ dr̄Apoc̄. xxi. Non intrabit̉ in ea aliqͥdcoinqͥnatū Col. Si ergo aliqͦd inueneris in via tua qd̓ diſpliceat oculistuis. qm̄ vita tua mortalis ē: ora vt īet̓nā viā deducaris: vbi nulla eſt iniqͥtas. qꝛ etſi qͥs peccauerit: aduocatuꝫhabemꝰ aplid patrē ieſum chriſtuꝫ qͥeſt benedictꝰ in ſecula ſecū. AmenRipe me do.Titulꝰ. In fineꝫ p̄s ipſi dd̓Iſte ps dirigit̉ in finē Caſ. i. ī chr̄mdn̄m qͥ ẜm apoſtolū finis eſt legis oīcredēti ad quē ꝑ totū p̄sᵐ ſcā eccīa loquit̉ orās: vt ab iniqͦ diabolo ⁊ miniſtris eiꝰ eā liberare dignet̉. qͥ multisfraudibꝰ atqꝫ inſidijs deuotionē populi fidelis conat̉ euertere Dic̄ ergoRip̄e me dn̄e ab hoīe malo. I. i.Ia diabolo de qͣ dr Hat. xiij. Inimicꝰ hō ſuꝑſeminauit zizaniā Hie.
Et qꝛ nō bn̄ ꝑ ſe p̄t nos diabolꝰ deciꝑe qͣntū ꝑ organū hoīs Iō ſubiugitLa viro iniqͦ erip̄e me Au. Uir iniquꝰ ē. qͥ nocꝫ ſibi ⁊ alijs. et ſi luxurioſi nō ſint aſperi. vel ꝑſeq̄ntes: nocenttn̄ aliqͦ exēplo. Itaqꝫ non vobis placeant̓ hoīes qͣſi leues ⁊ blandi amatores cū carnaliū voluptatū ⁊ iniq̄rumcupiditatū fectatores qͦſcūqꝫ videtisꝓcliues ferri in malas libidines. ⁊ ꝑnicioſas voluptates: tūc rep̄hēdite:tūc caſtigate. Si āt n̄ potueritis. certi eſtotē vos qͥ eſtis mēbra xp̄i ꝙ eoshabetis inimicos Late̓ pn̄t: occultare inimicicias ſuas pn̄t: amare vos n̄pn̄t. Sꝫ qm̄ amare vos nō pn̄t nce ēvt qͥ oderāt vos mala vobis q̄rāt. nōvacēt lingiia ⁊ cor vr̄m dice̓ A viroiniqͦ libera me dn̄e Gl. et qꝛ mali impugnāt bonos tribus modis .ſ. corde.lingua: ⁊ manu. Prīo de corde pͥmittit di. Qui cogitauerūt iniqͥtates incorde Iqͣſi dicet. eripe me a malis qͥ ⁊ſi labijs plerūqꝫ p̄tēdāt bona: tn̄ mihimachinant̉ ī corde malū. ⁊ hi talesLtota die l. i. ꝯtinue lꝯſtituebāt p̄lia..i. occaſiōes ꝯtēdēdi De cordibꝰ enītaliū ſꝑ bella ꝓueniūt Heuerūt linguas ſuas . i. v̓ba neqͥtie ſue polierūt(ſic̄ ẜpētes. ¶ Au. in ẜpēte eī ē aſtucia ⁊ dolꝰ nocedi ꝓpterea ſerpit. nonhn̄s pedes ne audiat̉ dum venit Simali ſerpūt ad nocēdū. ſub leui ꝯtractu verboꝝ habētes occultū venenūEt ideo ſequit̉ Ni. (venenū aſpidūſub labijs eoꝝ ſub ſpecie boni ſuggerēdo peſſima ⁊ aīe mortifera HieUident̉ amicicie verba habē̓ ⁊ plenaſūt veneno mortifero Caſ. Cuſtodi me dn̄e d̓ manu pctōris. l. i. a ptātediaboli qͥ int̓ oēs creaturas pͥus peccauit ⁊ d̓ iniqͥtate ſua adā noſcit̉ ſauciaſſe. ab eiꝰ dolis ⁊ īſidijs cuſtodi meqͣs ꝑ me neq̄o p̄cauē la ab hoībꝰ iiqͥslibēa me j. i. ab eiꝰ mīſtris. qm̄ qd̓ potu