PſalmusCxxxviii

tiqua . i. et̓na Per nouiſſima gͦ exEmit ſuā humanitatē: ⁊ ꝑ atiqͣ ſuā diuinitatē Un̄ adhuc ſb̓dit Glo. Ituformaſti me ſẜm hoīem (⁊ poſuiſti ſuꝑ me manū tuā vt iuuares me. ſic̄ īalio p̄s dictū ē Inueni dauid ſeruuꝫmeū: oleo ſcō meo vnxi eū Manꝰ enīmea auxiliabit̉ ei ⁊c̄ PFirabilis factaeſt ſcīa tua ex me lqꝛ ꝑ me ⁊ apoſtolos meos p̄dicata ē mirabilis redemptio generis humani vbiqꝫ orbi t̓rarū Et hec ſcīa lꝯfortata ē Iin pectoribꝰ humanis: de qͣ pͥus īcerta credulitate dubitabat̉ l ⁊ nō potero ad eaꝫ. lvidelꝫ attingere Caſ. qꝛ naturā hoīsquā chr̄s dignatꝰ ē aſſumere nō poterat ſe diuine ſb̓e adeqͣre. ſic eī in eualigelio dicit Pr̄ maior me eſt Deindēoſtēdit ꝓpheta ꝑ myſticas enumerationes a nulla creatura diuiuam fallipoſſe pn̄tiā di. Hi. Quō ibo a ſputuo. l. i. a te ipſo. qꝛ ſpūs ē deꝰ Io. iiij.⁊ qͦ a facie tua fugiāⁱ. l. i. a pn̄tia tua.ijſi dicat Hoc ē īpoſſibile. qd̓ probatpſeq̄nt̓ di. Si aſcēdero ī celū tū illices. Iꝑ refulgētiā glorie tue (ſi deſcendero ad infernū ades. ſꝑ exccutioneꝫiuſticie tue Caſ. Di ſūpſero penasmeas diluculo. ſpenas ſuas dicit chriſtꝰ diuine maieſtatis ſue efficaciſſimāceleritatē. q̄ ſcm̄ corpꝰ ſuū diluculo leuauit de ſepulcro Sꝫ cū audis meā:gloriā ꝓprie poteſtatis ītellige l. ⁊ habitauero in extremis maris hhoc eſt:ſupra ſeculi iſtiꝰ ampliſſimum finem.Petrꝰ cantor: ſcꝫ in paradiſo t̓reſtrivbi chr̄s habitaſſe dr̄ a reſurrectionevſqꝫ ad aſcēſionē Et qn̄qꝫ veniebatad apoſtolos: ⁊ iterū ibi redibat. qꝛ īcelo empyreo nō fuit corꝑalit̓ vſqꝫ adaſcēſionē Et vere ades mihi Eter. Iꝓ certo Lilluc manꝰ tua videiꝫ dinaptās ¶deducet me: ⁊ tenebit me dextera tua. I. i. filiꝰ tuꝰ videlꝫ verbū tuummihi vnitu ꝯſeruabit humanitatē aſ

ſūptā Et dixi forſitā tenebre) videlꝫ mortis lꝯculcabūt me ſſic vt tenear a morte ⁊ nō reſurgā. hoc nō dicitdubitatiue. ſꝫ ironice iuxta ſtultā opinionē eoꝝ qͥ credebāt xp̄m in mortedetētū Cuiꝰ ꝯtrariū oſtēdit dicēs l ⁊nox illuminatio mea. jͣ. i. illi qͥ priꝰ erātapud īferos tqͣꝫ nox illiminabunt̉ ame illūinati. erunt Lin delicijs meis.Caſ .i. in paradiſo qͥ ē ameniſſimꝰ locꝰ.et feliciſſime iocūditatis. et̓na ſecuritas. gͦ nocte .i. inferni clauſtra xp̄s illuminauit. qn̄ ptātē diaboli ſuꝑauit: ⁊hoīeꝫ liberauit ſua miſeratōe. atꝫ ſpōliato ipſo īferno: aīe ſcōꝝ ad eiꝰ amenitate reuerſe ſt̓ Et vere nox ē illuminatio. Quia tenebre .j. i. ſecreta ſcripta ꝓphetaꝝ lnon obſcurabunt̉ ſimopotiꝰ illūinabunt̉ Lā te. ⁊ nox. l. i. obſcuritas ſcpͥture (ſic dies illūinabit̉. I.i. ſic̄ aꝑta ſcpͥtura maīfeſtabit̉. qꝛ q̄ fuerāt qͣſi nox ſub myſtica ꝯplexiōe tenebroſa. tqꝫ dies illuminata ſūt. qn̄ inaduētu dn̄i ſaluatoris ꝓph̓aꝝ dc̄a patuerūt Sequit̉ Iſic̄ tenebre eiꝰ: ita etlumē eiꝰ ſ. i. ī vtroqꝫ fuit veritas. ſiuecū illuinata patuerūt: ſiue cū myſticaſcpͥturarū obſcura viderent̉ Gl. Iōeī tenebre nō ꝯculcabūt me Quia tupoſſediſti renes meos) vt ſine pctō fieret ꝯceptꝰ meꝰ ⁊ ortꝰ (ſuſcepiſti mede vtero mr̄is mee) ſcꝫ ꝟginis marieTua enim oꝑatiōe hͦ totū factū ē. ⁊iō Confitebor tibi dn̄e hfeſſiōe laudis lqꝛ t̓ribilit̉ magnificatꝰ es. Caſſ.Terribilit̓ ei magnificatꝰ ē deꝰ pr̄ qnpaſſiōem dn̄i xp̄i: tenebre ſūt ſecute.t̓ra ꝯtremuit: ſaxa dirupta ſūt: ſepulcra patuerūt: mortui reſurrectōe letati ſunt: cū ipſe iteꝝ ī eodē corꝑe ſcāreſurrectōe ꝯſpectꝰ ē. dū ad diſcipulos. ſuos ianuis clauſis ītrauit. dū adcelos ſb̓ hoīm viſiōe ꝯſcēdit Que licet ꝓpria deitate cōpleuerit: more tn̄ſuo paternis hoc virtutibus applica-