Pſalmus Cxxxvii
volūtate vt nihil velimꝰ niſi qd̓ deꝰvult ſicut ipſi Et in laude. vt deū ſic̄ipſi ſꝑ laudemꝰ Et ita Bl. Ladoraboad tēplū ſcm̄ tuū . i. in corde meo qd̓ē tēplū dn̄i Un̄ apoſ. i. ad Choꝝ. iij.Tēplū dei ſcm̄ ē: qd̓ eſtis vos l ⁊ cofitebor noī tuo Ite deuote laudandoCaſ. Suꝑ mīa tua. Iqͣ vocas ⁊ reſpicis pctōres ad liberādū ⁊ veritatetua ſqͣ remuneras ⁊ ꝓmiſſiones reddis Hu. (qm̄ magnificaſti ſuꝑ omnenomē ſanctū tum l. i. chr̄m ſuꝑ oē nomen celeſtiū: terreſtriū: ⁊ infernorumTi qͣcunqꝫ die inuocauero te. ſpētendo illa q̄ ꝑtinent ad ſalutē meamLexaudi me qꝛ hoc petoʳ qd̓ ſequit̉ Lmultiplicabis .i. multiplica Lin aīamea virtute vt accreſcat mihi ſāctūdeſideriū: ⁊ de meo exemplo Confiteant̉ tibi dn̄e oēs reges t̓re. qͥ carnēſuā ſic regūt. vt ip̄am ſpūi ſubijciantqꝛ audierūt oīa ꝟba oris tui. ¶ PeHrꝰ cantor Quicqͥd locutꝰ es iudeisꝑ ꝓphetas: hͦ gentes vbiqꝫ audierūtꝑ apoſtolos. qꝛ in omnē terraꝫ exiuitſonꝰ eoꝝ Caſ. Audire aūt verba dn̄iad illos ꝑtinet. qͥ obedientes eſſe noſcūtur Intelligāt ergo iudei quantoreatu teneant̉ obnoxij .i. rei: cuiꝰ verba nō mente caꝑe: ſꝫ tm̄ auribꝰ audire maluerūt Et. Petrꝰ cantor Iſtireges verbis dn̄i obediētes cātētcū gr̄aꝝ actōe (in vijs dn̄i l. i. in mīaet veritate Un̄ in alio p̄sº. dicit̉ Uniuerſe vie dn̄i mīa ⁊ veritas. ⁊ qͦd cantabūt lqm̄ magna eſt gloria dn̄i qꝛ ēeterna: ceteroꝝ dn̄oꝝ gloriā vana ē L⁊ Itrāſitoria Gl. gloria qͥppe dn̄i ē vtſeculū reſpuentes eiꝰ laudes cantarenō deſinamꝰ Quoniā excelſus dn̄s I⁊ cū oculo mīe Lhumilia. ¶ Hu. i. humiles Creſpicit ſgrum ſuā eis largiēdo Let alta .ſ. i. ſuꝑbos Lalonge qꝛ pergr̄am ſuā nō ē cū eis Caſ. Et vt ter
ne putarent demētes ſuꝑbi incognitū eē deo qd̓ malignis cogitatiōibusoꝑant̉. Uis vt tibi appropinq̄t deus?humilia te ip̄m. qm̄ ꝓximant̉ illi humiles: ⁊ fiunt ſuꝑbi oīo lōginqui Siambulauero ſupple bn̄ oꝑando Linmedio tribulatiōis viuificabis me lvidelꝫ in aīa Sci viri in hoc ſeculonō ſolū in tribulatiōe. ſꝫ ec in mediotribulatiōis ſunt Undiqꝫ eī t̓bulatitionē ſentiūt Nā etſi ad tēpꝰ ꝑſecutorū ſuſpēdat̉ iniqͥtas: diabolicis iugit̓tn̄ tētatōibꝰ ſb̓iacent Au. Ama altera vitā. ⁊ videbis qꝛ iſta tribulatio ē.qͣcūqꝫ ꝓſperitate fulgeat: qͥbuſlibꝫ delicijs abudet: atꝫ circūfloreat Si aūtiſta vita ꝑegrinatio ē: aut parū pr̄iaꝫdiligis: aut ſine dubio ob dilationemalteriꝰ vite tribularis. qn̄ nōdū ē illd̓gaudiū ſine vlla tentatōe certiſſimuꝫqd̓ nobis ī fine ſeruat deꝰ: ſine dubiotribulatio ē Sequit̉ Caſ. ⁊ ſuperirā inimicoꝝ meoꝝ extediſti manumtua. Ide ꝑſecutoribꝰ dicit qͥ qͣꝫuis iratimulta faciant populo fideli. longe tn̄maiora recipiēt dīna retribuēte iuſticia Au. ⁊ ſaluū me fecit dextēa tua.l. i. ſaluaſti me in et̓nitate tua Dextera dei et̓nitas noīat̉. hac dextera ſaluū me feciſti: nō ẜm ſalutē tꝑalē: ſedeternā. Impioꝝ ſalꝰ ī ſiniſtra ē: q̄ eſttꝑalis Et̓na ſalꝰ qͣ ſcōs ſuos ſaluat īdextera ē Oominꝰ retribuet ꝓ meqͥ dixit Da mihi vindictā ⁊ ego retribuā eis Caſ. Sed vt hoc nō iracūdedictū potuiſſes accipere. ꝯtinuo proinimicis orat di. (dne mīa tua in ſeculū l. i. in et̓nū: quā facias in illis qͥnos ꝑſequūtur opa manuū tuaꝝ nede ſpicias. RRogat piꝰ populꝰ ꝓ inimicis qͦs ſibi nouerat aggregandos.Intēdamꝰ qͣli nos p̄dicatōe populꝰſcūs imbuerit: qͣnto inſtinctu pietatis orauerit Nam vt omnē nobis zelū cordis cōtra inimicos excluderet.