Druckschrift 
Collectarius siue expositio// libri psalmorum
Entstehung
Seite
CCXLr
Einzelbild herunterladen
 

Cxl.

ſiam eius: ⁊ nō dant offenſionē maleviuendi eis qui venire volūt ad eaꝫSequit̉ Lin atrijs domꝰ dei nr̄i Caſ.Atriū dicit̉ ampliſſime domꝰ pͥmꝰ ingreſſus. vbi habitātes ſibiꝰ ꝓpt̓ frigꝰfocos facere noſcebant̉ Un̄ a nebuloſis globis atri fumi appellata atriaqͣſi atra tradit antiqͥtas Et qꝛ nullusſermo vacat qͥ nō aliqd̓ myſteriū cōtinere indicat̉: et illos dicit etiā dn̄mlaudare. qꝛ in pͥmo ingreſſu eccīe vtpote laici ſtare conſueſcūt Tiaudatedn̄m qm̄ bonꝰ dn̄s Ieſſentialit̓. aliosbonos faciēs Au. Ineſtimabili dulcedine teneor cū audio bonꝰ dominꝰNi. Ipſe eſt eī infinite bonitatis: ꝓpter qd̓ eſt ſumme laudabilis Ideodicit̉ Epſallite noī eiꝰ qd̓ ieſus dicit̉id ē ſaluator lqm̄ ſuaue ē. Un̄ Bernardꝰ ait Ieſus eſt mel in ore: ⁊ melos in aure: ac iubilꝰ in corde Quoniā iacob elegit ſibi dn̄s: iſrael in poſfeſſioneꝫ ſibi ¶Per iacob intelligunt̉actiui ꝯtra vitiā luctātes Per iſraelꝯtēplatiui deū mēte videntes. ex qͥbꝰeccīa ꝯſtituit̉ qͦs. qꝛ dn̄s gratis elegit.laudādus p̄dicat̉ Hu. Et qͣſi qͥs q̄reret a ꝓpheta qūo ſcis ꝙ dn̄s elegerit ſibi iacob ⁊ iſrael in poſſeſſionemReſpōdet di. Quia ego Iſpū ꝓphetico cognoui notitia fidei ⁊ ꝓphetie ac experiētie ꝙ magnꝰ ē dn̄s. I. i.īmenſus potētia: ſapīa: mīa: ⁊ naturaUn̄ potuit. ſciuit ⁊ voluit hoc facere⁊ deꝰ nr̄ pre oībꝰ dijs. l. i. potentior.ſapientior. ⁊ benignior Ni. Dicunt̉enī dij participatiue angeli ⁊ ſcī: qͥbꝰp̄eſt ipſe deꝰ tanqͣꝫ dn̄s miniſtris. Iōſubdit̉ Omnia q̄cūqꝫ voluit dn̄s fecit in celo ſaliqͦs angelos ibi ſtabiliēdo: et alios ꝓpter ſuꝑbiā ſuā deijciēdo (⁊ in t̓ra ſaliqͦs hoīes ꝑ gr̄am ſuam vocādo: ⁊ alios iuſto dei iudiciolicet nobis occulto dimittendo (ī mari et in oībꝰ abyſſis Ialiqͦs tꝑe tempe

ſtatis mirabilit̓ ſanādo: alijs ꝑiclitantibꝰ ꝓpter ventoꝝ flatꝰ Oducēs nubes ab extremo terre l. i. a mari oceano. a qͦ vt plurimū elenant̉ vaporeshumidi: ex qͥbꝰ nubes generant̉. Eſtaūt iſte oceanꝰ t̓minꝰ terre habitabilis Ifulgura ī pluuiā fecit) qꝛ freq̄nt̓in dictis nubibꝰ generant̉ tonitrua ⁊inde ꝓcedūt coruſcationes ⁊ fulguraq̄ terminant̉ ꝑ hoc ꝙ nubes ī pluuiāreſoluunt̉. Qui ꝓducit vētos de theſauris ſuis Il. de locis hoībꝰ occultisAu. Quia eī flat ventꝰ: ſentis. qua cāflat. vel de qͦ rōnis thezauro reductꝰſit: neſcis Debes inde deo pietatemcredēdi. qꝛ vētꝰ nō flaret niſi iuſſiſſetille qͥ fecit: niſi ꝑduxiſſꝫ ille qͥ creauit.Uidemꝰ ergo hec in creatura iſta: laudamꝰ: miramur: ⁊ bn̄dicimꝰ deū Hu.Sꝫ qꝛ hec ⁊ ſeq̄ntia plana ſt̓ ad lr̄aꝫIdeo ſpūalit̓ exponunt̉ hoc modo LEducens nubes l. i. p̄dicatores: qꝛpiuūt doctrinis: tonāt minis: ⁊ miraculis coruſcant Hos educit. Lab extremo terre Ni. ſcꝫ bedā ab anglia.ſanctos dn̄icū ⁊ antoniū ab hiſpania.et ſic de pluribꝰ alijs a finibꝰ terre oriundis Ifulgurā in pluuiā fecit. SI..i. minas de futuro iudicio ad mīamPredicatores nanqꝫ ⁊ terrēt. eternaſupplicia ꝯminādo: ⁊ mulcēt ꝓmittēdo eterna gaudia Ni. Qui producit ventos de theſauris ſuis l. i. īpulſus ad bonū ex occultis ſue deitatisqui percuſſit primogenita egypti. Iid eſt initia peccati. videlicꝫ ſuꝑbiā ⁊auariciā. vn̄ Eccle. x. dicit̉ Initiū omnis peccati ſuperbia. et .i. ad Choriū.vi. Radix omniū malorū eſt cupiditas Per predicationē igitur ſanctorum dominꝰ percuſſit hec vitia Labhomine vſqꝫ ad pecus. I. i. a maiore vſqꝫ ad minimum. vel a docto vſqꝫ adindoctuꝫ Qn̄o aūt hmor pctā deſtruxit; ꝯſequenter declarat di. miſit