PſalmusCxxxi
chriſtū facta: vt habet̉ Ioh̓. i. Et.etiāſi lfilij eoꝝ qͥ ꝑ eos crediturijſtcuſtodierit hec p̄cepta ⁊ mādata oꝑeadimplēdo lvſqꝫ in ſeculū ſedebūt ſuꝑ ſedē tuā l. i. ſine fine tecū regnabūtCaſſ. His ergo ſedes dn̄i dabit̉: quiparticipes regni eiꝰ eē meruerunt: ſicut dicit ipſe chr̄s in euāgelio. Pat̓volo vt vbi ego ſuꝫ ⁊ ipſi ſint mecūHu. Hoc āt ꝓmiſit dn̄s nō ꝓ meritis eoꝝ: ſꝫ gratis Un̄ ſubdit̉ Quoniaꝫ elegit dn̄s ſyon l. i. eccīam nullomerito p̄cedēte. ſꝫ ſola gr̄a Lelegit eaꝫin habitationē ſibi. Un̄ apoc̄. xxi. dicit̉ Ecce tabernaculū dei cū hoībꝰ: ethabitabit cū eis Caſ. illa eī maieſtasſumme bona: ſumme beata: ſūme potēs: qͣꝫuis vbiqꝫ ſit tota: tn̄ beatoꝝ pectora poſſidens habitacula ſibi facit:qͦs ſue mīe virtute elegit Deinde cōfirmat dn̄s verba ꝓphete ꝑ ſe di: Nu.Hec reqͥes meavidelꝫ eccīa aūt q̄cūqꝫ fidelis aīa a pcͣtīs mūdata: ē domꝰ dei Lin ſeculū ſeculi qꝛ ipſaꝫ īhabitat in pn̄ti ꝑ grām: ⁊ in futuro pergloriā Au. Nō eī deꝰ pr̄ aliqn̄ turbatur vt reqͥeſcat. ſꝫ dicit ſe reqͥeſcere innobis: qꝛ nos in illo requiē habemꝰ ˡhic habitabo qm̄ elegi eam. ſqͣſi dicatHec habitatio Nu. mea erit ex pura gratiā meā: q̄ dat ipſi eccīe bn̄diction Un̄ ſubdit̉ Uiduaꝫ eiꝰ ſcꝫ eccleſiā aut omnē aīam Caſſ. que om̄iauxilio mūdano viduata: ſolam ſpeꝫſua ponit in dn̄o Eccleſia enī qͣꝫuis ⁊ꝯiugatas ⁊ virgines ꝯtinere videat̉:vidua tn̄ dr̄. qꝛ pſidio ſeculari deſtituta. ſpem ſuā in celeſti ſponſo repoſuit.qui eā de fuſca pulcraꝫ: de erronea rectā: de crudeli piā: de caduca firmiſſimā fecit Hij. Hanc inquit chriſti eccleſiam Ibene dicēs Ibenedictōe gr̄e īpreſentibenedicā benedictione glorie in futuro. cū dicetur electis illudMath̓. xxv. Uenite benedicti patris
mei: percipite regnūpauperes eiꝰvidelicet eccleſie qui non preſumuntde ſuis meritis: ſed iugiter ſuos defectus conſiderantes: in ſola dei miſericordia ſpem ſuā ponūt. hos inqͥt dominus (ſaturabo panibꝰ. ¶ Au. Simus pauꝑes ⁊ tūc ſaturabimur Multi preſumentes de hoc ſeculo: ⁊ ſuꝑbi chriſtiani ſunt. qui odorat chriſtuꝫſed nō ſaturant̉. Saturati ſunt eī etabūdāt in ſuꝑbia ſua De talibꝰ dicit̉Opprobriū abūdātibꝰ ⁊ deſpectio ſuꝑbis Iſti abūdant: ⁊ ideo māducantſed nō ſaturant̉ Et qͥd de illis dictūeſt in pſalmo Māducauerūt ⁊ adorauerūt oēs diuites terre Adorāt xp̄mvenerant̉ chr̄m: ſupplicāt chr̄o: ſꝫ nonſaturant̉ ſapīa ⁊ iuſticia ipſiꝰ Quare?qꝛ nō ſunt pauꝑes Pauꝑ dei in aīoe: nō in ſacco Procedit aliqn̄ hō habens plenā domū: vberes t̓ras: multa p̄dia: multū auri ⁊ argēti: noueritqꝛ in ipſis nō eſt p̄ſumēdū: humiliatſe deo: facit inde vnde cor ipſiꝰ ita addeū erigit̉: vt nouerit qꝛ nō ſolum nihil̓ illi ꝓſint diuitie ille: ſꝫ impediuntpedes ipſiꝰ. niſi ille regat. ⁊ ille ſubueniat. et iſte talis numerat̉ inter pauperes qui ſaturant̉ panibꝰ. Inueniset aliū mendicū et inflatum: aut ideoinflatum qꝛ nihil habꝫ: q̄rentē tn̄ vnide inflet̉ Nō attendit deꝰ facultatemſꝫ cupiditatē: iudicat eū ẜm cupiditatem qua inhiat rebus temporalibus.nō ẜm facultatem quā ei non ꝯtingitadipiſci Ita fit vt oēs humiles ſcōCorde et in charitate gemina conſtitutos quicqͥd habuerint in hoc ſeculointer pauperes ſuos numeret deusqͦs ſaturat panibꝰ. Dn̄s enī qͥnqꝫ panibꝰ paſcit ⁊ ſatiat ſuos fideles. pͥmꝰeſt panis pn̄ie. de quo dicit̉ ī alio pſalmo Cinerē tanqꝫ panē manducabaꝫItem Fuerūt mihi lachryme mee panes die ac nocte Scd̓s ē pāis doctri