Druckschrift 
Collectarius siue expositio// libri psalmorum
Entstehung
Seite
CCXXVIIIr
Einzelbild herunterladen
 

CxxviijPſalmus Cxx.

aīam ad ſe fideliter clamantem interrogare pietatis affectu dignat̉ dicēsQuid det̉ tibi aūt qͥd apponat̉ tibi:ad līguā doloſā? u. acſi dicat qͥdpoterit tibi dare auxilij: aut ꝯſilij: autremedij muniaris ꝯͣ linguā doloſāque iniqua ſuadet vel deterrēdo ꝓhibet? Rn̄det aīa iuſti vel dn̄s ſue īterrogationi di. Sagitte j. i. v̓ba ſacreſcripture ſt̓ (potētis. l. i. ip̄iꝰ dei omnpotētis. ſagitte ſt̓ Lacute ꝟbaſacre ſcpͥture penetrāt vſqꝫ ad cor: ſic̄dicit apo. ad hebre. iiij. Uiuꝰ ē dei ſermo et efficax penetrabilior gladio ancipiti Hec ꝟba ſacre ſcripturedabunt̉ tibi ī munimētū ꝯͣ līgua doloſaꝫ Aug. Et ꝙꝛ parū ē verbis age ꝯͣlīguā doloſā Idcirco etiā exēplis agedū ē Un̄ ſb̓dit̉ Hu. carbōibꝰdeſolatorijs) vel vaſtatoribꝰ .i. exeplis ſanctoꝝ ad vitā gr̄e ꝯuerſoꝝ. quialiquādo mali fuerūt: poſtea multūꝓfecerūt ꝟtutibꝰ vt paulꝰ. matheꝰ: magdalena: dauid: alij multi. Sāctoꝝexēpla carbones deſolatorij dicti ſūtqꝛ īflāmāt nos ad amore dei: qͦd ī nobis diabolꝰ conſtruxerat pctm̄: hocdeſolatū atqꝫ deuaſtatū dei adiuuātegr̄a ſentiat̉ Aug. Erāt ī nobis multe carnales cogitatiōes: ſeculares ml̓ti amores: ip̄i vrunt̉ carbonibus deſolatorijs vt fiat purꝰ locꝰ deſolatus.In cuiꝰ loci puritate faciat deꝰ edificiuꝫ ſuuꝫ Exēpla multoꝝ īiqͦꝝuerſi ſūt ad deū: carbones dicti ſt̓ ſagittis verboꝝ dei accenſi et reuificatiſūt Hu. Iſte ei vir iuſtꝰ qͣꝫuis gradūpͥmū aſcēdit carnalia relinquēs: qꝛ tn̄a malis adhuc p̄mit̉ Caſ. vitia ſeculidānās: vitā ſe penitet hr̄e lōginquaꝫHeu mihi incolatꝰ meꝰ ꝓlōgatꝰ ēIncolas dicimꝰ: ad tp̄s t̓ras alienas colūt: ſꝫ a patria ſua lōge ſeiuncti ſunt Quod de illis merito dr̄: qͦrūꝯuerſatio ſē ē ī celis. ſed adhuc hic

corꝑe detinent̉: ſicut apo. paulꝰ dicit.Cupio diſſolui et chr̄o. cupiētiſiquidē patriā felicem videre. qͣꝫuisbreue tempꝰ ꝓbet̉: lōgīquū videt̉ Hug Cām ſui tēdij aſſignat ſb̓dit Lhitaui hītatibꝰ cedar. l. i. malis inquietis hoībꝰ ſignatis cedar īterptat̉ tenebra. fuit filius Iſmahelis ꝑſecutoris Iſaac Ne videreturꝯqueri de ꝑegrinatiōe corꝑali: ſubditmultū īcola fuit aīa mea. Indo ē aīa ꝑegrina Aug. cuiꝰ pr̄ia ē ī celis: ꝑegrinat̉ affectibꝰ: ſicut corpꝰlocis Si amaueris t̓rena: ꝑegrinarisa deo: ſi āt amaueris deū: aſcēdes addeū in charitate dei et ꝓximi Adhuc duriſſima: cur iſte incolatꝰ acerbꝰexiſteret: ſb̓dit̉ dicit̉ Caſſ. uꝫhis qui oderūt pacē erā pacificꝰ. Ille odit pace ſcidit vnitatē: non amat chr̄m ē pax noſtra: patiēs benignꝰ erā rixantibꝰ Nic. eoꝝ moleſtias pacia tolerādo Icū loquebarillis modeſte ac rationabiliter līpugnabāt me. cōtētiōibꝰ factis īiurioſis Igratis ſine Caſſ. ac nulliscedētibus meis culpis. Ip̄i enī ſūt aqͥbus ſupra ſe petit debere liberari:dicēs A labijs iniqͥs. a līgua doloſaUides virū iuſtuꝫ terrena deſerēte: tenere glorioſe ꝟtutis acceſſū. ſꝫ tn̄adhuc gemē malis ſe cognoſcithabitare Quaꝓpter videamꝰ ſit prouectus ſecundi gradus: qꝛ nobismus domino iuuāte monſtratus eſt.Euaui oculosmeos in mon. Titulusticum graduum. Hu. Iſte ē ſecundus pſalmus gradualis. Primusgradus eſt exire de malis ſeculi. Secundus ē petere diuinum auxilium.Cōgrue igitur ſequit̉ gradus iſtecedentē Naꝫ de mūdo exeunti occur