¶ Cxxvij.

indicta nc̄itas ꝓbitatis: ſi diſſimulare nō vultis: qm̄ agitis an̄ oculos iudicis cūcta cernētis ⁊ ꝯtēplantis. vn̄Prouer. xvi. Omnes vie hominumpatent oculis eiusPpropinquetThau Sequit̉ capitulumxxij. Hu. cui preponit̉ lr̄a vltima videlꝫ Thau. q̄ int̓pretat̉ errauit. Populꝰ itaqꝫ fidelis qͥ olim errauit: mōſe appropinqͣre deo fatet̉ di. Hug.Hpropinquet deprecatio mea īcōſpectu tuo dn̄e. jͣ. i. oro mea q̄ſit in ꝯſpectu tuo dn̄e appropinq̄t tibi liuxta eloquiū tuū. l. i. ẜm ꝓmiſſuꝫtuū dā mihi intellectū Iſicut in aliop̄sº dixiſti. Intellectū tibi dabo: ⁊ inſtruā te in via Hie. Acſi dicat. proximā tibi fieri or̄onē meam deprecordn̄e: vt a te intellectum capiēs. nihilaliud niſi qͣꝫ qd̓ oportꝫ exoreꝫ Tntret poſtulatio mea in conſpectu tuodn̄e: ẜm eloquiū tuū eripe me. la periculis tentationū Ni. Repetitio ēſnīe p̄miſſe ad expͥmendū magnū deſideriū petitiōis ſue Hū: Cōſequent̉oſtendit qͣlit̓ populꝰ fidelis petat ſibidari intellectū ⁊ eripi a malis dicensEructabūt. jͣ. i. de pleno corde ꝑſoluent tibi Ilabia mea hymnum l. i. laudes (cū docueris me iuſtificatōes tuas l. i. precepta tua: vt ea intelligaꝫ ⁊oꝑe impleā: ⁊ ſic edoctª O ronunciabit lingua mea eloquiū tuū. Iex charitate docendo ꝓximū lqꝛ oīa mādatatua ſupple ſunt Lequitas l .i. equitateplena. hoc eſt qͥcqͥd precipis: eſt equūNi. Et qꝛ talis doctrina non eſt efficax ſine ſpēali adiutorio dei. ẜm ꝙ dr̄ꝓuerbi. xvi. Hoīs ē animū preparare. ſꝫ dei eſt gubernare linguā Ideoſubdit̉ Hu. Fiat manꝰ tua I. i. filiꝰdei chr̄s dn̄s ꝑ quē deꝰ pat̓ fecit ſecu

tio habꝫ Fiat mihi manꝰ tua auxiliatrix lvt ſaluet me. l. i. dirigat linguammeā in docēdo ad meā ⁊ alioꝝ ſalutēqm̄ mādata tua elegi Ip̄ oībꝰ tꝑalibꝰad meditādū ea: atqꝫ oꝑandū ⁊ docēdū. et ad hoc mouet me amor eternip̄mij. Quia ꝯcupiui ſalutare tuū dn̄e.l. .i. eternā ſalutē (et lex tua meditatio mea eſt Leo ꝙ dirigit me ad ꝯſecutionē huiꝰ ſalutis Et qꝛ ad hoc ſequitur augmētū gr̄e: in qͣ eſt ſpūalis vita: ideo ſubdit̉ Tiuet aīa mea vitagr̄e in p̄ſenti: ⁊ vita glorie in futuroLet laudabit te Hhic ⁊ in futuro Hu.⁊ iudicia tua. l. i. flagella tua qͥbꝰ inp̄ſenti iudicas: diſcernēdo filios a nōfilijs: qꝛ filios flagellas. nō filijs parcis. et hec ladiuuabūt me in futuroſi ꝑ ea in hac vita fuero purgatꝰ Sequit̉ Erraui ſicut ouis que perijtNi. hoc nō videt̉ intelligi de errorein moribꝰ. qꝛ ſtatim ſubditur: mādatatua nō ſum oblitꝰ: ſꝫ de errore ẜm cōmunē modū loquēdi hominū mūdanorū Ad cuiꝰ intellectū ſcienduꝫ ꝙouis dicit̉ errare qn̄ ſegregat ſe a grege: hoīes aūt tēdentes ad ꝑfectioneꝫꝯtēplatōis ſegregant ſe a cōmuni habitatione hominuꝫ vt libere poſſintvacare ꝯtemplationi diuine. et talesab hominibꝰ mūdanis reputātur ſtulti ⁊ huic ſeculo ꝑditi Un̄ religioſimūdo mortui dicunt̉ Et ẜm hoc dic̄pſalmiſta in ꝑſona ꝯtemplatiui. Erraui ſicut ouis que perijt: qͣntum adreputationem mūdanorum. Et quia refugientibus amore dei humanū conſortium: conceditur diuinum: ẜm illud Ozee ij. Ducam eum in ſolitudinem: et loquar ad cor eius Ideoſubdit Iquere ſeruū tuū dn̄e Ieum interius conſolando gquia mādata tuanō ſum oblitus. Iterrenis inherendoꝑ amoreꝫ: ſꝫ celeſtia appetendo. ad qd̓tendit mādatoꝝ tuorum obſeruatio