¶ Cxxvi.
in tribulatōe: ſiue liberes: totuꝫ facisiuſte Deꝰ aliqn̄ ſuo iuſto iudicio ꝑmittit innocētes tribulari ad augmētū ſui meriti: ſicut pꝫ de ſcō Iob ⁊ aliis Au. Queri āt p̄t qūo hic dictū ſitOēs vie tue veritas: cū in alio p̄sº. legit̉ vniuerſe vie dn̄i: mīa ⁊ veritas.qꝛ ⁊ in iudicādo ſubuenit: atꝫ ita nōdeeſt mīa: ⁊ miſerando id exhibet qd̓ꝓmiſit ne veritas deſit. Erga oēs āt⁊ qͦs liberat ⁊ qͦs dānat: oēs vie dn̄imīa ⁊ veritas. qꝛ vbi nō miſeret̉: vindicte veritas exhibet̉. Multos qͥppeīmeritos liberat: imeritū aūt neminēdānat Sequit̉ Tnitio ab illo ſcilꝫtꝑe qͦ incepi teſtimonia tua intellige̓Hu. lcognoui de teſtimonijs tuis. Iqͥbꝰ teſtificatꝰ es te daturū bonis p̄miū: ⁊ malis ſuppliciū Au. lqꝛ in et̓nū fundaſti ea qꝛ id qd̓ ꝑ ea dn̄s ꝓmiſit eternū erit: ſicut Mat. xxv. ſaluator docuit Ibunt in ignē eternū.iuſti aūt in vitā eternamIde humilitaRes Sequit̉ capitulū. xxᵐ.Ambro. cui preponit̉ lr̄a xx .ſ. Resq̄ interpretat̉ pͥmatꝰ Ille eī apud deūobtinet pͥmatū qͥ humilis eſt. qm̄ qͥ ſehumiliat exaltabit̉. Un̄ populꝰ fidelis ab humilitate orōnē ſuā incipiēsait HugoIde humilitatē meaꝫ. qͣ clamoad te ⁊ꝑ gr̄am tuaꝫ Cerip̄e me Idepericulo mortis eterne lqꝛ legē tuaꝫnō ſum oblitꝰ Au. Hoc loco nullaꝫdei legē ꝯueniētius intelligimus: niſiOīs qͥ ſe exaltat humiliabit̉: ⁊ qͥ ſe humiliat exaltabit̉ Hu. Cudica iudiciū meū I. i. da ſnīam de cā mea quamhabeo ꝯtra diabolū l ⁊ redime me lavexatōe eiꝰ iniuſta (ꝓpter eloquiumtuū viuifica me vita gr̄e in preſentiTonge ſuppl̓e eſt La pctōribꝰlquipeccandi habent ꝯſuetudinē (ſalus.
tā gr̄e qͣꝫ glorie. qꝛ dator vtriuſqꝫ ſalutis diuiſus ab eis eſt ꝓpter multitudinē pctōꝝ Un̄ Iſa. lix. Iniqͥtatesveſtre diuiſerūt int̓ vos ⁊ deū veſtꝝEt merito elongata ē a pctōribꝰ ſalꝰ.quia iuſtificatiōes tuas l i. mādatatua qͥbꝰ deberēt iuſtificari (nō exqͥſierūt.) ad oꝑandū Etſi ẜm iuſticiā logeſit ſalꝰ a pctōribꝰ: tn̄ ẜm mīam ꝓpe eſtUnde ſequit̉ Qiſericordie tue multe qꝛ multis ⁊ multotiēs ⁊ diuerſismodis miſereris lẜm iudiciū tuū inquo in preſenti parcis peccantibusNi. l. viuifica me ꝑ augmentuꝫ tuegratie: cuiꝰ neceſſitatē ſubdit. Culti.ſupple ſunt (qͥ ꝑſequūtur me Itam demones qͣꝫ ꝑuerſi hoīes (⁊ tribulantme. ¶ Hu. qꝛ caro: mūdus: ⁊ demoniamulta mouent prelia aduerſus ſpūmpopuli fidelis. La teſtimonijs tuis nōdeclinaui l. i. obſeruātia mādatoꝝ tuoꝝ. Ni. Uidi p̄uaricātes. l. i. ip̄ioslegē tuā trāſgrediētes l ⁊ tabeſcebāid ē lachrymis flebaꝫ Un̄ tranſlatiohebraica habꝫ: merebam. Sequit̉ lqꝛeloquia tua non cuſtodierūt. Sicutenim ad virtuoſum ꝑtinet letari deobſeruatōe diuine legis: ita ad vitioſum ꝑtinet triſtari de eiꝰ trāſgreſſiōenō ſolū in ſe: ſed etiā in alijs Et qꝛ hͦeſt meritoriū augmenti gr̄e: ideo ſubdit̉ Uide qm̄ dilexi mādata tua dn̄e. lzelans ꝓ eis in me ⁊ in alijs Lin mīatua viuifica me. ꝑ augmentū gr̄e ꝓcedēs ex tua mīa ⁊ liberalitate AurOrincipiū verboꝝ tuoꝝ veritasid eſt a veritate ꝓcedūt verba tua. ⁊ideo veracia ſunt: ⁊ neminē fallūt qͥbꝰp̄nūciat̉ vita iuſto: ⁊ pena īpio Nu.Sic̄ eī ꝓmittis: ita fit: ⁊ ſic̄ p̄dicis itaeuenit lqm̄ ī et̓nū oīa iudicia iuſticietue qꝛ ſnīa dei in extremo iudicio d̓gloriā bonoꝝ ⁊ pena reproboꝝ ſtabitī et̓nū: ẜm ꝙ dr̄ Mat. xxv. Ibūt hi īignē et̓nū: iuſti aūt in vitā eternamF iiij