¶ Cxij.PſalmusCxv

remittendo pctā tua: et te ad gloriaꝫeternā vocando Quia eripuit aīammeā de morte. de qͣ dicit̉ apoc̄. ij. Quivicerit nō ledet̉ a morte ſcd̓a: oculosmeos a lachrymis: qꝛ in vita eternanō eſt luctꝰ: ſꝫ gaudiū. pedes meos .i.intellectꝰ et affectꝰ animi mei a lapſu.qꝛ in chr̄o fundati ſunt eterna ſecuritate ¶ Placebo dn̄o in regione viuorū Iſine fine gratias eī agēdo in pr̄iaceleſti q̄ eſt viuoꝝ regio Caſ. Salutaris pſalmi iſtiꝰ intentione tractataꝯtra mūdi dolores: animi fortitudinēdebemꝰ ei obijcere Nō enī abijciēdꝰeſt dolor qͥ perducit ad requiem: necdurꝰ eſtimandus eſt fletꝰ: qui eternagaudia ſubminiſtrat. Intēdamꝰ nonad hͦ qd̓ patimr̄: ſꝫ qd̓ ſperamꝰ: qꝛ tꝑale malū ſine dubitatione molleſcit. cūius proſperrimꝰ intenditur finis Rogemus ergo oīpotētiā chriſti vt peripſius adiutoriū illa nobis non fiantaſpera: que nūc vidētur auſtera Ipſiprofecto in regione viuorum placebimꝰ: ſi in hoc ſeculo mortificare noſtra corpora pro ipſius amore feſtinemus Cui cum patre ⁊ ſanctoſpū eſthonor ⁊ gloria ī ſecula ſeculoꝝ Am̄.Redidi prop.Titulꝰ Alleluia Caſſ. Pertotum hūc pſalmū inuictorum martyrum verba referunt̉ Unde populusille martyrū reuerendū ordineꝫ rectefidei ſeruans aitRedidi propter qd̓ locutꝰ ſuꝫ. lPrius ſe dicit credidiſſe: ⁊ poſtea fuiſſe locutū: qꝛ poſt veram fidemſancta debet venire cōfeſſio Hu.Nec ſufficit fides niſi ſequat̉ confeſſio qn̄ oportet. vnde Luc. ix. Qui meerubuerit. videlꝫ confiteri. vel ſermones meos: hūc filius hominis erubeſcet cū venerit in maieſtate ſua: ex qͣconfeſſione fidei Lego aūt humiliatꝰ.

ſum nimis lid eſt multas tribulationes paſſus ſum a tyrannis. Et dicitnimis: ad denotandum immēſitatemtormentorū in quibus ex humana infirmitate pauebant ſancti martyresCaſ. Et ne quis putaret hanc verāfidei confeſſionē viribus mortaliumapplicandā. cui propriā et infirma humanitas profitetur dicens. Ago dixi in exceſſu meo ad ſuperna cōtemplatione ꝑ exceſſum mentis euectus.qn̄ aīa a ſorde corporea purgata cauſas reru manifeſtis ſpeculatiōibꝰ intuet̉. Mēte igit̉ rapta ad eternā dixiLoīs hō mendax. Au. Quātū eī adip̄m hominē ꝑtinet mendax eſt. ſicutpetrus: qui de ſe preſumpſit nō negare dominū: mēdax inuentus ē Hie.Quid ei veritatis poteſt eſſe in hocmūdo: cum vmbra ſit vita noſtra ſuꝑterram? Caſ. Quapropter hec nosregula certa conſtringat: vt quandocarnis fragilitate mendaces ſumꝰ noſtrum eſſe fateamur: quando veracesdiuinis muneribus applicemꝰ Hie.Ueruꝫ dicit dauid an mentitur. Sivero eſt oīs homo mendax: et hoc ꝙdicit: oīs hō mendax. verū eſt: ergo ⁊ipſe mentitur et verū dicit Inuenerūt enī ph̓i ſua deceptione paralogiſmos propria arte: quo in eodem ſermone et vera quis dicat et mentiat̉:propter qd̓ dicit apoſtolus. Uidetene quis vos ſeducat per ph̓iam et vanam deceptionem hominū Quādiuhoīes ſumus mentimur: qn̄ fuerimꝰdij deſinemꝰ mētiri. Si qͥs ſcūs ē. deꝰefficit̉. et deſinit eē hō carnalia ſapiēset amans. ⁊ iam non mentitur homopeccato ſuo mendax: dono dei veraxet ideo iā nō hō Hoc itaqꝫ cōſiderāsdeuotꝰ populus fidelium et vidensgr̄a dn̄i ſe factū veracē ꝯſequent̉ ſubiungit dicens Quid retribuam dn̄opro oībus q̄ retribuit mihi. ¶ Hu.D iiij