Druckschrift 
Collectarius siue expositio// libri psalmorum
Entstehung
Seite
CCIIr
Einzelbild herunterladen
 

C Cii.CpiijPſalmus

ſtudiū in quo caro hoīs decoquit̉. ẜᵐꝙ dr̄ eccle. vlt̓imo Freq̄ns meditatiovidelꝫ ſcripturaꝝ: carnis eſt afflictio.Sapia igit̉ q̄ adquirit̉ in ſtudio ſacreſcripture docet̉ diſcernere int̓ bonuꝫet malum .i. in ꝯfeſſiōe. et ē robur ſpeimee adipiſcēdi pr̄iam celeſtē ad quaꝫaſpiro Un̄ apoſ. ad Ro. xv. Quecūqꝫ ſcripta ſunt: ad nr̄am doctrinā ſcripta ſunt. vt ꝑ patiētiā ⁊ ꝯſolationemſcpͥturaꝝ ſpeꝫ habeamꝰ n idumeāq̄ t̓rena interp̄tat̉: ſignant̉ pctōres.ad qͦs Lextendā calciamentū meū. l. i.exēpla humanitatis mee vel ſcōrumCalciamētū eniꝫ fit de corio mortuiaīalis. Mortua animalia ſunt ſcī quimortificauerūt corꝑa ſua ꝑ pnīam: etmulti eoꝝ ſe morti ꝓ xp̄o tradiderūt.qͦrū ꝯuerſatio relicta eſt nobis ī exēplū Ipſoꝝ enī exēplo multi ꝯuerſi ſt̓ad pnīam. vn̄ ſubdit chr̄s lmihi alienigene. I. i. pctōres Lamici facti ſunt. Iid ē recōciliati ſunt ꝑ pnīam qͥ priuserāt inimici ꝑ culpā Sꝫ qꝛ pauci ſt̓cꝭ de vita ſeculari ad dn̄m ꝯuertunt̉.q̄rit dn̄s. Quis deducet me ī ciuitatē munita j. i. in cor vallatū ⁊ obſtinatuꝫ multis vitijs Laut qͥs deducetme in idumeā. ſ. i. ī mētē terrenas delicias amantē? qͣſi dicat Nullꝰ niſi tuipſe: qͥ ſolꝰ ꝯuertis ad te cor pctōris.vn̄ vir iuſtꝰ de ſe nō p̄ſumēs. ⁊ pctōribꝰ ꝯpatiēs reſpōdēs ait Nonne tudeꝰ ſqͣſi dicat Nō ſumꝰ digni ⁊ potētes hoc facere: qꝛ tu ſolꝰ ꝯuerti facispctōres de via ſua mala Lqͥ reppuliſtinos Iqͣſi nō egēs nr̄o auxiliol ⁊ nonegredieris deꝰ ad capiendū ſiue adꝯuertēdū cor obſtinatūl in virtutibꝰnr̄is. qꝛ hoc nō ad nos infirmos: ſedad te pertinet. ſicut pixiſti Iſa. xliij.Ego ſum qͥ deleo iniqͥtates tuas ꝓpt̓me Nos potiꝰ indigemꝰ tuo auxilioUnde ſb̓dit̉. Oa nobis auxiliū. nōin ꝓſperitate mūdi q̄ nociua ē. ſꝫ Ide

tribulatōe. Iq̄ iuuat: qꝛ retrahit hominē a pctō. ⁊ ad deū redire ꝯpellit: nechoc auxiliū q̄ro ab hoīe l qꝛ vana ſalꝰhoīs vn̄ hieremias xvij. dic̄ Maledictꝰ hō qͥ ſpem ſuā ponit in hoīe: eta deo recedit cor eiꝰ Hie. Hec ſnīaoībꝰ patꝫ Aliqͥs ſperauit ī imꝑatore.in pͥncipe: in pre: aut matre: aut ī aliqͦnegotio: ſubito ſubtractꝰ eſt ſpūs eiꝰin qͦ ſperauit ⁊ euānuit ſalꝰ eiꝰ. ꝓpterqd̓ nos ſperantes In̄ deo. MHu. etnō in nr̄a potētia vel in ſapīa faciemus virtutē. j. i. virtuoſā oꝑationemCaſſ. Ipſe in dn̄o facit virtutē: qͥ inmādatis eiꝰ iugit̓ ꝑſeuerans. diabolicas tētatōes eodē miſerāte calcauerit Sequit̉ (et ipſe ad nihilum deducet inimicos nr̄os. Quid tibi fideliſſime opꝰ ſunt terrena arma. qͥ haberetalia ꝓbaris auxilia. Ipſe ei ꝓ te pugnat: cui nullꝰ reſiſtit Ad nihilū qͥppeꝑducit inimicos fideliū ſuoꝝ: qn̄ delet eos d̓ libro viuētiū vbi ſibi ſcriptividebant̉ elati Ecce mūdi iſtiꝰ tribulatio beata: ſi ẜm dn̄i imperiū toleret̉.ecce humilitatē terrenis culminibuscelſiorē. qꝛ nō p̄t deficere cui venit auxiliū de tribulatōe Sine te dn̄e deꝰvniuerſus mūdi reꝰ ē pͥncipatꝰ: anxiaeſt ſibi q̄libet poteſtas: ⁊ ꝑ te gaudethumilitas Quis poſſit enarrare magnificentiā tuā: qm̄ noſti tribulatōestꝑales in gaudia eterna ꝯuerte̓: ⁊ illd̓apud te eſt precioſū: qd̓ in hoc mūdoſceleratis hoībꝰ videt̉ abiectū Tibidn̄e laus ⁊ gloria in ſecula ſe. Ameneus laudē meaꝫ. Titulꝰ In finē p̄s. dauidEx ſuꝑioribꝰ pꝫ ſenſus eiꝰ Ni. Demateria huiꝰ p̄s. dicit beatꝰ petrꝰ actu.ij. ꝙ lr̄a huiꝰ p̄s. intelligit̉ de paſſiōechri ſpēalit̓ qͣntū ad hoc ꝙ fuit traditus a iuda traditore qͥ ex auaricia motus fuit ad hoc ⁊ iudei ex inuidia. vn̄