PſalmusCVj.
bum dei. ſed qm̄ reppuliſtis illud. ecceconuertimur ad gentes Dicit ergo:oſuit flumina. ſcꝫ ſacre ſcriptureIn deſertū. Caſſ. i. in populū gētilē. qꝛ apoſtoli non credentibꝰ iudeisad deſerta gentiū trāſierūt Hu. Letexitꝰ aquaꝝ l. i. ipſos iudeos vn̄ aliis manabant aq̄ doctrinaꝝ: poſuit Līſitim. qꝛ ipſos fecit ſiccos ⁊ egenos.Un̄ ſubdit̉ Terrā fructiferā q̄ prius ſuꝑna religiōe florebat: poſtea poſuit Lin ſalſuginē l. i. in ſterilitatē bonoꝝ opeꝝ. q̄ ſterilitas ꝑ ſalſuginē iōintelligit̉: qꝛ vbi ſalſus humor dn̄at̉.fecūditatē tollit Et hec ſterilitas ī illo populo iudaico ꝯtigit Ca malicial. i. ꝓpter maliciā linhabitātiū in ea.videlꝫ iudeoꝝ repellētiū verbū dei.oſuit deſertū. l. i. gētilitatē lin ſtagna aqͣrū ꝑ predicationē apoſtoloꝝ.vt aque .i. ſacre ſcripture apud eosmaneāt h ⁊ t̓rā ſine aqͣ l. i. gentes pͥusſiue doctrinas: ſupple poſuit Lin exitꝰaq̄rū vt ſcꝫ nō tm̄ retineant doctrinas apud eos: ſꝫ et alijs ipſas effūdātꝑ doctores ad fidē ꝯuerſos: videlicꝫdionyſiū: ambro: aug. ac alios multosHoc enī ſaluator predixit Mat. xxi.Anferet̉ a vobis regnū dei: ⁊ dabit̉genti facienti fructꝰ eiꝰ At collocabit illic ſcꝫ in plenitudine doctrinaꝝNi. Leſurientes. l. i. gentes fidē ⁊ verbū dei deuote recipiētes l⁊ ꝯſtituerūt ciuitatē habitatōis l. i. ecciam collectā ex gentibꝰ deuotis: in qͣ eſt ciuiūvnitas in fide Hu. Et ſeminauerūt Iſcꝫ apoſtoli ſemine verbi dei Lagros l.i. hoīes de mūdo: qꝛ ager munꝰdū ſignat. vt habet̉ Mat. xvi. Caſſ.Semināt agros qͥ corpora ſua mundanis ſenſibꝰ pctoꝝ celeſti inſtitutōepurificāt: vt fructus illos germinētqͥ dn̄o placere noſcunt̉ Felix labor:ꝓfectꝰ mirabilis: ſic oꝑari vt redemptor gentiū placatus poſſit agnoſci-
Ni. ⁊ plantauerūt. l.i. edificauerūtvineas. l. i. particulares eccīas (⁊ fecerūt fructū natiuitatis l.i. chr̄ianitatis q̄ eſt natiuitas ſpūalis At bn̄dixit eis laugendo gr̄am in bonis ſpūalibꝰ ⁊ tꝑalibꝰ ⁊ multiplicati ſūt nimis. mēito ⁊ nūero l⁊ iumēta eoꝝ I.i. laicos ⁊ idiotas int̓ eos ln̄ minorauit ſſꝫ ml̓tiplicauit Hu. qꝛ plures ſtꝯuerſi ad fidē de ſimplicibꝰ qͣꝫ de ſepiētibꝰ: de plebibꝰ qͣꝫ de nobilibꝰ Uapoſto .i. ad cho. i. Uidete vocatōeꝫveſtrā fratres: qm̄ nō multi ſapiētes.non multi nobiles. ſed q̄ ſtulta ſuntmūdi elegit deꝰ: vt ꝯfundat ſapiētes⁊cͣ. Deinde ſubdit de repulſiōe iudeorū di. Ni. Et pauci facti ſunt/ videlicꝫ iudeil ⁊ vexati ſunt a tribulatōemaloꝝ ⁊ dolore qꝛ ꝑ romanos ꝑtimſunt occiſi: ⁊ partiꝫ capti atqꝫ diſperſi Et cā ſubdit̉ cū dicit̉ Effuſa ē cōtentio ſuꝑ pͥncipes) videlꝫ romanoset iudeos: ⁊ ꝓpter hāc ꝯtētionem deſtructi ſunt l ⁊ errare fecit. L. i. ꝑmiſiteos in inuio/ infidelitatis ⁊non.ſunt reuerſiin via Ifidei Et adiuuit pauperē. l. i. populū gētilē lde inopīaſqꝛ eſurientē pauit ſacra ſcpͥtura (⁊ poſuit. ſꝑ ordinatōeꝫ apoſtoloruꝫ ⁊ prelatoꝝ in ecc̄ijs l ſicut ouesfamilias. ſcꝫ gentiū ꝯuerſaꝝ chriſtohumilit̓ ac deuote ſeruientiū Hu.Ut audientes vocem veri paſtoris. fide nō ficta ſequant̉ xp̄m. videbunt recti multitudinē ꝯuerſoꝝ letletabunt̉. Caſſ. qꝛ fidele populū reſpiciūt ſuis retibꝰ adqͥſitū l ⁊ oīs iniqͥtas. ſcꝫ diaboli Lopilabit os ſuuꝫ.Nj. qn̄ electis dn̄i non erit qd̓ poſſiopponi In fine pͣs. ꝯcludit ꝓ oībꝰ p̄dictis: di. Quis ſapiens ⁊ cuſtodiethec?videlꝫ vt ſe reputet pauperē acſine adiutorio dei nil valere Let. ſtūcintelliget miſericordias dn̄i. ¶ Au.Qui errāte ⁊ egenū in viā deduxit ⁊