Pſalmus¶ V.
fluentē: qꝛ voluerūt reuerti ī egyptūNume. xxiiij. Non crediderūt verbo eiꝰ ſqͦ ꝓmiſerat eos introducē interrā illā let murmurauerūt ī tabernaculis ſuis. Un̄ dicit̉ nume. xxiiij.Igit̉ vociferās oīs terra fleuit nocteilla: ⁊ murmurati ſunt ꝯtra moyſen ⁊aaron ⁊cͣ. Caſ. Et dicit in tabernaculis ſuis: vt hoc nō laborātibꝰ: ſꝫ ocioſis ꝯtingere videret̉ Et eleuauit manū ſuā ſuꝑ eos. Hu. ꝯminādo penāMos eſt ꝯminatiū leuare manu: ⁊ ſicdicit̉ hic lvt ꝓſterneret eos in deſerto. Ni. Tūc enī data ē ꝯtra eos ſentētiā diuina. vt oēs qͥ murmurati fuerant a viginti annis ⁊ ſupra: nō īgrēderent̉ terrā ꝓmiſſiōis? ſꝫ morerent̉ īdeſerto. p̄ter caleph ⁊ ioſue Nume.xvi. Et vt deijceret ſemen eoꝝ ī nationibꝰ: ⁊ diſpergeret eos in regionibꝰ Iſta pena fuit tūc eis ꝯminata. ſꝫtn̄ precibꝰ moyſi impedita Et iniciatti l. i. ꝯſecratiꝭſūt beelphegor) applicantes ſe cultui idoli illiꝰ Circa qd̓ ēſciēdū ꝙ Ninꝰ rex aſſyrioꝝ qͥ ꝯdiditniniuē ciuitatē grandē. fecit pri ſuomortuo belo noīe imaginē quā belūnoīauit: et oībꝰ reis ad hāc imaginēꝯfugentibꝰ parcebat Propt̓ qd̓ homines ceperūt illi imagini exhibē diuinos honores Et inde deriuata eſtidolatria ad alias gentes ⁊ ſimilit̓ nomina idoloꝝ: qꝛ ſic̄ aſſyrij idolū ſuūvocauerūt belū: ita ⁊ alij bel. vt babylonij: ⁊ alij bāal̓: ⁊ alij beel ẜm varietates idiomatū Moabite aūt idolumſuū vocauerunt beelphegor: de qͦ hicagit̉. Et eſt nomē ꝯpoſitū ex duobꝰintegris: ſcꝫ ex beel ⁊ phegor qd̓ ē nomen montis vbi colebat̉ Igit̉ balachrex moabitaruꝫ de ꝯſilio balaā: miſitpuellas pulcras ⁊ nobiles ꝓpe tentoria filioꝝ iſrael vt ꝑ eas īducerent̉ad idolatriā: ⁊ ſic deꝰ offenderet̉ ꝯtrapopulū iſrael. et aliqͥ de populo luxu
rioſi accedebāt ad eas: ⁊ cum vellenteas agnoſce̓ n̄ aſſētiebat ẜm regis preceptū: niſi pͥus cū eis idolatrarēt̉: vtpleniꝰ ꝯtinet̉ nume. xxv. Ex qͦ ſecutafuit offenſa dei ꝯtra populū: ⁊ plagamagna Et hoc eſt qd̓ dicit̉. et initiatiſunt beelphegor .i. applicati cultui illius idoli( ⁊ coederūt ſacrificia mortitornl. i. de carnibꝰ aīaliū idolis īmolatoꝝ Et irritauerūt eū. ſcꝫ deū lī adiinuētiōībꝰ ſuis. l. i. in pctis ab eis ſtudioſe factis (⁊ multiplicata ē ī eis ruina qꝛ tunc occiſi ſt̓ xxiiij. milia hoīmvt ibidē dr̄ Et ſtetit fineēs Iꝯſtantꝯtra idolatras. qꝛ occidit zābri ducētribꝰ ſymcōis cū muliē madianite coeutē ī ꝯſpectu oīm: quē cū muliē̓ trāſfixit ī locis genitalibꝰ (⁊ placauit. l.ſ.deū ꝑ ſuū bonū zelū ſic faciēdol ⁊ ceſſauit quaſſatio. l. i. plaga a filijs iſraelHu. EUhͦ factū Lreputatū ē ei. l.ſ.finees ad iuſticiā qꝛ dn̄s reputauitex hoc facto ip̄m iuſtū Ni. Ex qͦ ec̄certificatus fuit a deo ꝙ ſuccedēt pr̄iſuo ī ſūmo ſacerdotio: vt habet̉ ibidēLī generatōe ⁊ generatōeꝫ l. i. lvſqꝫ īſēpit̓ nū qꝛ iſtud factū recolit̉ adhucī memoria iuſticie ipſiꝰ Hīe. Qd̓ diligent̓ auſculta o ſacerdos cui aīe ꝯmēdate ſt̓. euagina gladiū verbi dei: īterime fornicatōeꝫ: iſta oportune: īp̄ortune argue: īcrepa: obſecra: cū oī patientia ⁊ doctrīa. vt tibi reputet̉ ad iuſticiā: qꝛ qͥ reddiderit p̄cioſū ex vili: ſicut os meū erit dicit dn̄s Ni. Deīdeſb̓dit̉ de pctō ī ꝯtradictōe populi ꝓpter aq̄ d̓fectū: qd̓ pleniꝰ ponit̉ nūerixx. ⁊ ꝯtigit an̄ factū p̄cedes: lꝫ pꝰſcribit̉. psͣ. nō tenet ſꝑ ordinē hiſtorie vn̄dic̄ Et irritauerūt eū l.ſ. deū ad aqͣs Lꝯtradictōis) videlꝫ ī cades: vbi īpatient̓ ⁊ ꝯtētioſe locuti ſt̓ ꝯͣ moyſen ꝓpt̓aqͣ defectū: ⁊ ꝑ ꝯſeq̄ns ꝯͣ dn̄m n̄ expectātes debite eiꝰ bn̄placitū ⁊ vexatꝰe moyſes ꝓpt̓ eos. l. i. turbatꝰ mēte in