PſalmusCxcvi.CP
erat pͥncipale premium ꝓ cuſtodia legis diuine: ſed potiꝰ poſteſſio terre viuentiū ꝑ illā pͥncipalit̓ ītellecta Premiū enī pͥncipale eſt meliꝰ oꝑe meritorio: opus aūt virtutis meliꝰ eſt ſimplicit̓qͣꝫ q̄cūqꝫ poſſeſſio tꝑalis. Hię.Et nos dn̄m dep̄cemur vt deletis innobis vitijs: ip̄e dux nr̄i fiat itineris.vt in eo iugit̓ exultātes. in t̓rā viuētiū mereamur induci. ⁊ in regno eiꝰvocari valeamꝰ. ⁊ cū ſcīs eiꝰ letitia ſēpiterna gaudere. qꝛ ipſi cuꝫ et̓no pr̄eet ſpūſco eſt honor ⁊ gloria in ſ.ſ. A.nfiteini do.¶Huic pſalmo preponit̉ talistitulꝰ Alleluia alleluia Hu. hierony.dic̄ ꝙ qn̄ ponit̉ bis alleluia in titulopſalmoꝝ. vnū alleluia eſt de fine p̄cedentis pſalmi: ⁊ aliud de pͥncipio ſequētis. Augꝰ. vero dicit ꝙ nō legit̉hoc in libris grecoꝝ. ⁊ mauult ſequiopinionē cōmunē: qͣꝫ illā q̄ ꝓbabilitatē nō habꝫ. ⁊ ꝙ vtrūqꝫ alleluia eſtde p̄s. ſeq̄nti. ⁊ hoc ꝓbat ſic ꝑ inſcriptionē psͣ. cū dicit̉. psͣ. iſte eſt cvꝰ. Etpoſt hunc numeꝝ ponit̉ duplex all̓a.tͦ vtrūqꝫ alleluia ē d̓ eo: alioqͥn alteꝝalleluia eſſꝫ an̄ nūeꝝ ponēdū Ni. geminat̉ hic alleluia. qꝛ ſemel ponit̉ prolaude dei in pn̄ti: ⁊ iterū ꝓ laude eiꝰin ciuitate celeſti. ẜm hoc dr̄ Apoca.xix. Audiui voces in celo multoꝝ angeloꝝ dicētiū alleluia. Et ſequit̉ poſtea. et iteꝝ dixerūt alleluia: ꝓpter qd̓ īeccīa qn̄ cantat̉ verſus in pͥncipio dicit̉ qn̄qꝫ alleluia: ⁊ ī fine reſumit̉ Iōpsͣ. inuitās nos ī hoc p̄s ad laudē diuinā Hie. Penitētes roborat: negligentęs arguit: mīaꝫ ꝓmittit. dicit gͦ.Onfitemini dn̄o Idicit ꝓphetaO vos qͥ grauit̉ peccaſtis. ⁊ deſperatis de veſtra ſalute. ⁊ putatisqm̄ ꝓpter magnitudinē pctōꝝ nō poteſtis veniā pctōꝝ adipiſci: ego preci-
pio vobis Cōfitemini dn̄o: ꝯfeſſionepctōꝝ Caſſ. Et ne aliqͥs de culparūſuaꝝ nuūeroſitatibꝰ t̓reret̉. addit qm̄bonꝰ. Ni. bonitatis cuiꝰ nō eſt finisCaſſ. Qui delinq̄nteꝫ paſcit: qͥ expectat errātē: qͥ ſoleꝫ ſuū facit oriri ſuꝑbonos et malos lqm̄ in ſeculum mīaeiꝰ Iī iſto ſeculo miſeret̉: in futuro iudicat Hic fas ꝯuerti eſt ⁊ mīaꝫ poſtulare: in futuro ſeculo pctā ꝯfiteri dānatio eſt: vbi iā ꝯſtat eſſe iudiciū Ni.Et qꝛ laus eiꝰ nō p̄t ſufficient̉ enarrari a creatura intellectuali Iō ſubdit̉. Quis loq̄tur potētias dn̄i. qͣſidicat. Nullꝰ: cū ſit potētie īfinite autquis Lauditas faciet oēs laudes eiꝰ?ſqͣſi dicat nullꝰ poſſꝫ enarrare operaeiꝰ: qͥbꝰ ipſe laudandꝰ eſt. Nec eiꝰ laudes expͥmere. cuꝫ ipſe ſit maior oī laude. ſicut dicit̉ eccle. xliij. Hu el laudes eiꝰ ſic̄ dic̄ Augꝰ ſunt oꝑa preceptoꝝ eiꝰ qͥbꝰ deū laudamꝰ. qm̄ ad laudē eiꝰ ea facimꝰ Et licꝫ pauci ſint tales: tn̄ beati ſunt Un̄ ſubdit H eati mō in ſpe. ⁊ in futuro in rel qͥ cuſtodiūt iudiciū recte iudicādo qͣntūad iudices (⁊ faciūt iuſticiā recte cūꝓximo: et hoc q̄ntū ad oēs (in omnitꝑe qꝛ qͥ ꝑſeuerauerit vſqꝫ in finē inbono oꝑe: hic ſaluꝰ erit: ẜm dictū ſaluatoris Vat. x. Et qꝛ nō ſumꝰ ſufficientes cogitare aut facere bonū a nobis Iō implorat diuinā gr̄am dicēsemēto nr̄i dn̄e grām tuaꝫ nobisꝯferēdo: vt ſimꝰ Cī bn̄placito populitui. l. i. in ſocietate eoꝝ qͥ tibi placent(viſita nos in ſalutari tuo. l. i. ad ſaluationē nr̄aꝫ: nō ad dānationē: ſicutviſitas reprobos: ⁊ qꝛ ſalꝰ nr̄a in viſione diuina eſt Iō ſubdit̉. d videndū. ſcꝫ te facie ad facieꝫ lin bonitateelectoꝝ tuoꝝ Iqͣſi dicat: ad hāc viſionē ſolū ꝑducent̉ electi decedentes inbono finalil ad letādū ī letitia gētiotue. l. i. vt letemur cū gēte tua: et totūB iiij