Pſalmus xcv.

eccīaſtico. Impleta ſūt q̄ cecinit. dd̓fidel̓ carmīe. dicēdo natōibꝰ r̄gnauita ligno deꝰ Uteī correxit orbe̓ t̓re Iab errore idolatrie q̄ a tꝑe p̄dicatiōischr̄i cepit ceſſare. ẜm ꝙ p̄dictuꝫ fuitZacha. xiij. In illa die ꝑdā oīa noīaidoloꝝ de terral qui nō ꝯmouebiturſa ꝟitate fidei chriane: q̄ ſtabit vſqꝫad finē mūdi quātūcūqꝫ tribulatiōibus īpellat̉ liudicabit populos ī eqͥtate. Caſ .i. fideles qͥ iudicādi ſūt ſb̓traquillitate mīe dīne: qn̄ eis p̄mia ꝓmiſſa reſtituet Unde Tietētur celi..i. apoſtoli ⁊ apoſtolici viri. ⁊ exultetterra videlꝫ populus: terrenꝰ: qui ſeī peccatis propͥis intelligit abſolutūcōmoueat̉ mare et plenitudo eiꝰ. IMare hic ꝓ populis ponit. qͥ in hocmundo diuerſis tēpeſtatibꝰ agitāturIſti mouētur ad gaudiū. qn̄ conuerſionis dona ſuſceperunt Per hoc ꝙdicit: plenitudo eiꝰ: intelligit̉ vniuerſitas gētiū. quā in melius optat commutari lgaudebūt cāpi. Caſſ. Campos dicit viros ſanctos nō ſuperbiatumidos: nō aſperos iracūdia. ſꝫ manſuetos et lenitate planosꝭ⁊ oīa q̄ ineis ſunt. l. i. inter eos Hīe. vtpote ſt̓ꝟgines q̄ diuerſis ꝟtutū ſuauitatibꝰpollēt Qunc exultabūt omīa lignaſiluarū ſinfructuoſe. ſed poſt cōuerſion non erūt ſicut ligna ſiluaꝝ Caſ..i. multe gētes ex omnibus: q̄ āte couerſionē erat ſicut ligna ſiluaꝝ infructuoſe. ſed poſt conuerſioneꝫ ſunt adculturā fructiferā ꝑducte. Hu. la facie domī venturi ad iudiciū. Ip̄e eifaciē hꝫ: qꝛ homo ē. Un̄ pͥmo dicit Lqꝛ venitvidelꝫ pͥmo in carne ⁊ faciēon̄det ī iudicio ꝑqm̄ vēit. l. i. cito veniet (tudicare t̓ra j .ſ. viuos ⁊ mortuos. vt bonis p̄mia: malis ꝟo ſuppliciaeterna reſtituat Cū aūt venerit: nō īpediet̉ executio iudicij eius lquia iudicabit orbē terre l. i. totū mundū lī-

equitate ſine ꝑſonaꝝ acceptione l2populos Itā bonos qͣꝫ malos in veritate ſua vt pctōres ſb̓dat penis: iuſtos pͥmijs remuneret et̓nis. ſicut ip̄eprius ꝓmiſit Col Pēſemꝰ chariſſimitāti iudicis aduētu: ⁊ quātus in illodie terror erit cuꝫ vnuſqͥſqꝫ coget̉ deꝓprijs actibus reddere rōnem. accepturus in merito: ꝓut vixit in ſeculoſiue bonū ſiue maluꝫ Heu quātꝰ in illo die terror erit cum quis reatu ſuoexigente iratū videbit iudicis aſpc̄mnec remedium eē a tormētis Quantꝰpudor erubeſcere ī cōſpectu oīm angeloꝝ ⁊ hoīmꝰ vbi cūcta conſcīe nr̄enūc abſcōdita: tūc vniuerſis erūt manifeſta Heu dies ire: tribulationis ⁊āguſtie: dies calamitatis ⁊ miſerie: dies vtiqꝫ amaritudīs: cuiꝰ horrorē nullꝰ ꝓfecto valet ad plenū explicare Illū tota ītētiōe cogitemꝰ: vitā corrigamꝰ deſpiciamꝰ mūdū ⁊ cōcupiſcētiameiꝰ: toleremꝰ patiēt̓ aduerſa: faciē dn̄iin ꝯfeſſiōe p̄ueniamus Exhibeamusnos ī vigilijs: ieiunijs: elemoſynis: acoperibꝰ bonis plꝰ ſolito deuotiores.Studeamꝰ ſūmoꝑe placare nr̄m iudicē: dū adhuc nobis ſupereſt tp̄s pnīe.quatenꝰ cuꝫ ip̄e nos dignabit̉ ab hacvitā vocare: ip̄m placatū ac benignūſaluatorem in ſuo diſtricto examīe inueniamꝰ in dextera eius cum electiscollocādi ip̄o p̄ſtāte cui ē hōr et gloria in ſecula ſeculoꝝ Amen.minꝰ regn.Titulus Pſalmus dauidqn̄ terrā reſtituta ē ei NiDicūt doctores aliqͥ ꝙ p̄s iſte ē gratiaꝝactio ip̄ius dauid: qn̄ debellatisphiliſteis qui regnū eius īuaſerāt. etalijs gētibus in circuitu qͥ regnū ſuumoleſtabāt: terra ſua fuit ei reſtitutain pace ⁊ quiēte Sꝫ huic dicto nō videt̉ cōcordare lr̄a pſalmi cuꝫ dicitur