Pſalmus xciij
tos Hul deus vltionū Ibis dr̄ vltionū in plurali: ꝙ puniet malos in corpore ⁊ aīa llibere egit. Nic. qꝛ nō ēſb̓ditus alicui legi, ⁊ ideo pōt ꝑcerea pca ẜᵐ ꝙ ſibi placꝫ cuilibꝫ delīquēti: nec facit iniuſticiā alicui. Un̄ apo.ad romanos. ix. dicit Cui vult miſeretur: ⁊ quem vult: indurat .i. indurari ꝑmittit. Cuius iudiciū ꝓph̓a dep̄cādo ſb̓iungit Exaltare loſtendē dotuā potētiā Iqͥ iudicas t̓rā ſinferēdopeccatoribꝰ pena Erdde retributionēſuꝑbis. Caſſ. qͥ in ſua malignitate ꝑſeuerat: nec aliqua ſatiſfactiōe ad dn̄imīaꝫ vident̉ ꝑuenire Iſtis r̄tributiodabit̉: quādo audiet dn̄ꝫ dicentē Itemaledicti in ignē et̓nū: qͥ ꝑatus ē diabolo ⁊ āgelis eius Adhuc ſb̓iūgit depeccatoribꝰ qui obſtīata volūtate dureſcunt: d. ſqꝫ qͦpctōres domīe L. i.qͣꝫdiu ꝯcedet̉ eis licētiā malignādi Lvſqꝫ qͦ. Repetitio iſta dolore diuturne expectatiōis on̄t. ſqꝛ ſꝑ inocētibꝰgraue ē crimīoſoruꝫ expectata iactantia lpctores gloriabunt̉? Hīe. Noeī ſufficit eis peccare. ſed etiā iactāt ſepeccaſſe: alliciētes alios ad peccāduꝫUnde ſb̓dit̉ Hug Effabunt̉ j. i. exfabunt̉ ꝑ iactātiāl ⁊ loquent̉ īiqͥtatēl. i. iniqua oꝑa ſua Ueꝝ ne illud loqͥſolūmo ẜmone eē putares: addiditꝭlloquent̉ oēs qui operātur iniuſticiāſcōtinuo declarat dicens Qopuluꝫtuū videlꝫ fideles tuos Lhūi lauerūtꝭſopprimē do ⁊ hereditatē tuā lvidelꝫ p̄dictū populū chrianul vexauer̄t/Caſ. Que iō dixit vexatū: qꝛ īnumeris cladibꝰ eos ſuꝑbi ꝑſecutores atterere tc̄tauer̄t Uidua ⁊ aduenā int̓fecer̄t: ⁊ pupillos occider̄t. Aug. Manifeſta ſūt illa ſingula: nec opus ē inhis immorari Hug. Poſt tāta malanō timēt incidere in peccatū blaſphemīe Un̄ ſb̓dit Et dixer̄t. ſcū hec oīamala facerēt ꝭnon videbit dn̄s. mala
q̄ fecimꝰ lnec intelliget deus Iacob. INic .i. chrianoꝝ. quaſi dicat. deꝰ noncurat de illis q̄ fiūt in hoc mūdo vt sͣdictum ē ī titulo huiꝰ p̄s Hie. Illishoc dicentibꝰ: videte qͥd reſpondeatſpūſſcūs I ntelligite īſipiētes ī populo: ⁊ ſtulti aliquādo ſapite. Caſſ.Inſipiētes illos appellat qͥ in eccīa ꝯſtituti: ſeculi iſtius felicitate mordentur In populo āt id̓o ſb̓iunxit: ꝙ prauas ītelligētias ſuas cōuēticulis populoꝝ publica voce denūciāt: ⁊ docēvident̉ qd̓ ip̄i peſſima intētione didicerūt Stultos āt illos dicit qui verereligionis exꝑtes .i. neſcij: aꝑta ꝯdiction blaſphemāt dicentes. nec videredeū quid hoīes faciūt: nec intelligereq̄ diligūt Dic̄: aliqn̄ ſapite .i. aduertite ptātē dn̄i vel pietatē Quō talia putatis dn̄ꝫ neglige̓. q̄ ſuis p̄ceptis cognoſcitur inhibē; Qui plātauit auren̄ audiet: aut qͥ finxit oculū nō ꝯſiderat. N. Quaſi dicat hͦ ē abſurdū ꝙhoīes corruptibiles cognoſcūt iſta inferiora: ⁊ deus ignoret. qꝛ qͥcquid ꝑfectiōis eſt ī iſtis inferioribus: totump̄exiſtit eminētius ī prima cauſa. ꝓpt̓qͦd ph̓s pͥmo de aīa arguēs ꝯͣ Empedoclē ducit eū ad incōueniēs ꝙ deusignoraret aliqua q̄ inferiores cognoſcūt .ſ. litē. qꝛ ille dicebat ſimile a ſimili cognoſci Iſta āt īferiora dicebat eēpōita ex amicicia ⁊ lite: ſed ī ſuꝑioribus lis nō hꝫ locū nec ꝑ conſequēscognitio litis. Hug. Qui corripitgētes in pn̄ti ꝓ minoribus peccatisno arguet. in iudicio ꝓ maioribꝰ immo arguet et puniet (qͥ docet hoīem.ſcīaꝫ lnūqͥd erit inſciꝰ. Abſit. hoc eſſe nō pōt: qͦd ꝓbat ꝑ locū a mīori di.Dn̄s ſcit cogitatioēs hoīm gͦ multo fortiꝰ oꝑa eoꝝ Caſ Et bn̄ dictū ēdn̄s nouit: ꝙꝛ ip̄i ſe ſꝑ noſcere nō pn̄tqui prauis cogitatiōībus occupatur.Et d̓ illis cogitatiōibꝰ dicit dn̄s l qm̄