Pſalmus lxxxviij

vulneratꝰ et deiectꝰ de celo corruit īt̓rā Lī brachio ꝟtutis tue. l. i. ī potētiadīnitatis tue. vl̓ ī brachio extēſo ī cruce ldiſperſiſti ſqͣſi victos ⁊ confuſosLoēs inimicos tuos. tā demones qͣꝫinfid̓les iudeos qui ꝑ orbē terraruꝫſūt diſperſi ui ſūt celi. Iſtud myſtice exponitur. multipliciter chr̄ꝫ cōmendādo Un̄ dicit ꝓph̓aO chr̄e. tuiſunt celi .i. ſācti viri qͥ in terris poſiticeleſtē agūt vitā l ⁊ tua ē t̓ra. l. i. eccleſia ꝑ illos celos ꝯpluta pluuia doctrine ⁊ exēplo ſancte vite Et merito tuaē. qꝛ l. orbem terte l. i. vniuerſalē eccleſiā ꝑ orbe terre diffuſāl. ⁊ plēitudinēeius. j.ſ. omēs chriſtianos qui impleteā Itū fūdaſti. j.i. firmaſti ī fide laquilonem I.i. diabolū qui dixit Pona ſedem meā ad aquilonem. ⁊ ero ſimilisaltiſſimo ⁊ mare. l. i. elatos ⁊ maloshoīes huius ſeculi (tū creaſti nō inquātū mali ſūt. ſed inquātū homīesſunt Deinde cōmēdat chr̄m a conuerſione hoīꝫ dicēs Ehabor ⁊ hermonin noīe tuo exultabunt. Nic Thabor ē mos in terra ꝓmiſſiōis. in quofuit denūciata victoria barach de ſiſara Iudicum. iiij. Hermon ē mons ꝓpinquus loco iordanis. vbi trāſierūtfilij iſrael ſicco pēde Hug Thabor īterptat̉ lumē veniēs ⁊ ſignat iudeosad qͦs pͥmo vēit lumē cognitiōis deiꝑ legeꝫ. Hermon: īterptat̉ anathemaeius. et ſignat gentes q̄ pͥus erāt anathematizate .i. ſuꝑate a deo ꝓpt̓ idolatriā De his gͦ dicit: thabor ⁊ hermon.i. iudei et getiles cōiūcti in chr̄o tqͣꝫin lapide angulariO chr̄e lī noīe tuoexultabūt Ieo ꝙ a chr̄o chriſtiani vocabunt̉ ⁊ ꝑ illd̓ nomē ſaluabunt̉. act.iiij. Ideo ſb̓dit̉ Ituū brachiū. ſqͦ redemiſti chriſtianos. ⁊ diſꝑſiſti inimicoseius Icū potentia qua potes ⁊ amicos defendere ⁊ inimicos ꝑde̓. ⁊ vt hͦfiat Girmet̉ manꝰ tua. l.i. oꝑatio vīdi-

cte tue ꝯͣ īimicos nr̄os. ⁊ exaltet̉ dextera tua. I. i. aligeatur numerus eoꝝqͥ ī dextēa ſt̓ ꝯſtituēdi. Poſtea cōmēdat chr̄ꝫ a iuſticia: di. Liuſticia ⁊ iudiciū p̄ꝑatio ſedis tue. l. i. ſedes tua videlꝫ ptās iudiciaria q̄ et̓na ē tc̄ appebit parata. qn̄ in generali r̄ſurrectiōevenies ad iuſte iudicandū. Et interīanteqͣꝫ veniet ſecūdꝰ aduētus tuus lQīa ⁊ veritas p̄cedēt faciē tuā ſōi dicat anteqͣꝫ facie̓ iratā on̄des ī iudiciomia quā deles pctā. ⁊ veritas qua ſoluis ꝓmiſſa: p̄cedent faciem tuaꝫ iratāvt dictū ē Caſſ. Poſtqͣꝫ Ethā ille ſāctiſſimus que titulꝰ p̄miſit viſus ē deip̄dicaſſe myſteria. btī ppl̓i multipharias laudes agredit̉: dicē̄s Ibtus populꝰ qͥ ſcit iubilationē. HHic ē principium verſus ẜm trāſlationē rōnaꝫ .i.qͥ immē ſā leticiā ſuā nō in ꝓprijs viribus: ſꝫ in d̓i cognoſcit̉ poſuiſſe ꝟtuteGre. libro. xxxiiij. moraliū. Iubilꝰdicit̉. qn̄ ineffabile gaudiū mēte cōcipit̉. qͦd nec abſcondi poſſit. nec ẜmōibꝰ explicari ⁊ tn̄ quibuſdā motibꝰ ꝓdit̉: qͣꝫuis nullis ꝓprietatibus expͥmatur Nō eī ait. qͥ loquit̉: ſed qui ſcit: qꝫſciri qͥdē iubilatio ītellectu poteſt. qͣꝫuis exprimi nō pōt Caſ. Ille vo populus beatꝰ ē. qͥ laudes dei nō ſolumore cātat: ſed etiā lumīe mētis intelligit Intelligere āt ſiue ſcire ē ſcripturas ſanctas catholicis regulis: vt qsꝑſcrutet̉ ſi dc̄a patrū ſalutari dogmate cōp̄hendat: addidit pͥmiū qͦd talesſequit̉ viros Hie. On̄e ī illuminatiōe vultꝰ tui ābulabūt. L.i. ī illumīatione ſpūſſancti Hu. Bene viuēdo ꝓficentl ⁊ in noīe tuo chr̄iano Lexultabunt tota die .j. i. toto tꝑe Caſ. Uiteſue. qꝛ non decꝫ aliquādo deſinere. vnde cōſtat perpetua et copioſa gaudiaprouenire. Hugo. et in iuſficiatua. ſid eſt in iuſta vita a te eis data.Lexaltabuntur. Caſſ. qn̄ ī illa reſur